Για τους φίλους της Liverpool, η ιστορία του Mo Salah θα μπορούσε να είναι και το παραμύθι κάποιου πρίγκιπα της Αιγύπτου. Κάποια ξεχασμένη ιστορία του τύπου Χίλιες και μια Νύχτες, όπου ο πρωταγωνιστής και μελλοντικός βασιλιάς, ψάχνει να βρει τον εαυτό του και την δύναμη να ξεχωρίσει προτού αναλάβει τον θρόνο του.
Παρότι έχουμε, λίγο-πολύ, πολλά τέτοια παραδείγματα από την λογοτεχνία και το σινεμά, η ιστορία του Salah θα ήταν πέρα για πέρα αληθινή και θα ολοκληρωνόταν σαν αληθινό παραμύθι.
Καριέρα σαν παραμύθι
Σε αντίθεση με πολλούς αθλητικογράφους που έχουν κατηγορήσει τον Mourinho για τον μειωμένο χρόνο που του έδωσε στην Chelsea, η απάντηση είναι πως δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι με τα ονόματα που είχε στην ομάδα και κανείς άλλος προπονητής δεν θα είχε επιλέξει να κάνει επίσης κάτι διαφορετικό.
Το πέρασμά του στη Roma ήταν εκείνο που έχτισε το παιχνίδι του Salah και, όταν έφτασε η στιγμή, ο Klopp γνωρίζοντας πως τα 42 περίπου εκατομμύρια ήταν ένα ποσό που δεν θα άφηνε την ιταλική ομάδα αδιάφορη, έκανε μια μεταγραφή που τελικά θα άλλαζε την ιστορία του συλλόγου προσθέτοντας ένα νέο κεφάλαιο.
Ήταν μια δύσκολη περίοδος για τους Κόκκινους, με πολλές ήττες, με κακή εμφάνιση στα παιχνίδια και σχεδόν ανύπαρκτη εμφάνιση στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Και μετά όλα αυτά άλλαξαν. Οι αφίξεις των Mane και Firmino δημιούργησαν ένα επιθετικό τρίο που η Liverpool δεν είχε ξαναδεί και οι φίλοι του συλλόγου θυμήθηκαν τα μεγάλα ματς και τις κορυφαίες παρουσίες στα γήπεδα.
Η φανέλα με το 11
Όμως ο Salah ήταν μια άλλη περίπτωση. Το ταλέντο και η τεχνική του σε συνδυασμό με την ταχύτητα, είναι πράγματα που ξεχώρισαν από την πρώτη στιγμή, αλλά μετά την ανακοίνωσή του ότι θα αφήσει τον σύλλογο στο τέλος της σεζόν, είναι και άλλα πράγματα που δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσουμε.
Το ήθος, ήταν ίσως το μεγαλύτερο όπλο του Mohamed Salah, μέσα και έξω από το γήπεδο. Δεν είναι τυχαίο ότι οι συμπαίκτες του μιλούν για ένα ευγενικό χαρακτήρα, ο οποίος δεν του άρεσε να δημιουργεί ίντριγκες και αντιμετώπιζε με σεβασμό τον κάθε παίκτη ξεχωριστά. Ο Lovren έλεγε πως δεν έχει γνωρίσει καλύτερο χαρακτήρα από του Μο, ενώ ο Firmino και ο Mane μιλούν μέχρι σήμερα για το πώς η χημεία τους βασίστηκε στην αλληλοκατανόηση και την ευγένεια.
Ο Μο έφερε ξανά στο προσκήνιο όχι μόνο τα γκολ και τις θεαματικές φάσεις, αλλά και την ακεραιότητα του χαρακτήρα. Θύμισε πως πρέπει να ενεργούν οι παίκτες τόσο μέσα όσο και έξω από το γήπεδο και πόσο μάλλον όταν τόσα βλέμματα είναι πάνω τους – και πόσο μάλλον από μικρά παιδιά.
Από το χορτάρι στη δόξα
Για την Liverpool, αυτή είναι μια γλυκόπικρη ιστορία. Ο Salah θα αποσυρθεί από τον θρόνο στο πάνθεο των θρύλων που άλλαξαν για πάντα την Liverpool, γράφοντας ιστορία που δεν μετριέται -φυσικά- μόνο σε αριθμούς. Όμως οι φίλαθλοι είχαν την τύχη να τον δουν στο Merseyside ντυμένο στα κόκκινα και μάλιστα να είναι περήφανοι. Αυτό το τελευταίο, είναι κάτι που δεν το κερδίζουν όλοι οι παίκτες στο τέλος, αλλά με τον χαρακτήρα του Mo δεν θα μπορούσε να γίνει και διαφορετικά.
Όλα τα άλλα είναι για τα παραμύθια. Ιστορίες για μικρά παιδιά. Από εκείνα που σε 100 χρόνια από τώρα, όταν το όνομα της ομάδα θα είναι ακόμα μεγαλύτερο, οι μπαμπάδες θα μιλούν στα παιδιά τους για τον Μο Salah μέσα στο γήπεδο, με την ίδια αγάπη που αφηγούνται τα παραμύθια.
Ξεκινώντας την ιστορία τους με το κοινότυπο αλλά τόσο αληθινό "Ήταν κάποτε ένας βασιλιάς...".