Ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να προκριθεί στο Final Four της Αθήνας μετά την ήττα του στο Game 5 από τη Βαλένθια με 81 - 64.
Από μόνο του αυτό ακούγεται σοκαριστικό. Ο επτά φορές πρωταθλητής Ευρώπης δεν θα βρίσκεται στο μεγάλο ραντεβού της EuroLeague, το οποίο φέτος, μετά από 19 χρόνια, διοργανώνεται στη φυσική του έδρα, το Telekom Center. Έτσι, καταλαβαίνει κανείς ότι δεν έχασε απλώς μια σειρά πλέι οφ.
Το εμπόδιο της φοβερής, όλη τη σεζόν, Βαλένθια αποδείχθηκε ανυπέρβλητο. Η σειρά χάθηκε από μια καλύτερη ομάδα, μεν, αλλά με τον πιο σκληρό τρόπο, δε: από προβάδισμα 2-0, με δύο πολύ μεγάλα διπλά στην Ισπανία, κατέληξε να γνωρίσει τρεις συνεχόμενες ήττες. Του μένει ένας αποκλεισμός που θα είναι χαραγμένος για καιρό στο μυαλό του οργανισμού και του κόσμου του. Η πρόκριση στο Final Four του γλίστρησε από τα χέρια πολύ άτσαλα.
Ο Παναθηναϊκός πλήρωσε όλα τα λάθη της χρονιάς στο πιο κρίσιμο σημείο
Η πικρή αλήθεια είναι πως ο Παναθηναϊκός όλη τη χρονιά έμοιαζε περισσότερο με ομάδα που προσπαθούσε να πείσει τον εαυτό της ότι είναι φαβορί, παρά με ένα σύνολο σταθερό και κυριαρχικό εντός παρκέ. Η είσοδός του στα πλέι οφ έγινε μέσω των ψυχοφθόρων πλέι ιν, εκεί όπου μία ή δύο ήττες μπορούν να σε στείλουν σπίτι σου. Έκανε και γεμάτες εμφανίσεις, αλλά δεν έδινε την αίσθηση ενός συνόλου που πατά γερά σε συγκεκριμένες βάσεις. Στη σειρά με τη Βαλένθια, παρά τις δύο τρομερές νίκες στην αρχή, όσο περνούσαν τα παιχνίδια και η σειρά τραβούσε, τα προβλήματα εμφανίζονταν όλο και πιο έντονα.
Οι Νυχτερίδες δεν πήραν την πρόκριση μόνο επειδή ήταν καλύτερες. Προκρίθηκαν επειδή σε όλη τη σειρά έμοιαζαν πιο ήρεμες, πιο συγκεντρωμένες και, ακόμα κι όταν όλα στράβωναν, είχαν τις δικλείδες ασφαλείας στο σύστημά τους για να βάλουν ξανά τα πράγματα σε μια σειρά. Ο Παναθηναϊκός, εκτός από τη Βαλένθια, έπαιζε και με τον κακό του εαυτό.
Αυτό φάνηκε καθαρά στο Game 5. Το Τριφύλλι μπήκε στο γήπεδο με ένταση, αλλά χωρίς καθαρό μυαλό. Το παιχνίδι ήταν στον ρυθμό του, όμως σκόραρε μόλις 23 πόντους στο πρώτο ημίχρονο, με πολύ κακά ποσοστά. Στη δεύτερη περίοδο το σκηνικό άλλαξε. Ο ρυθμός άνοιξε, η Βαλένθια εκμεταλλεύτηκε την αστοχία του αντιπάλου, έτρεξε το γήπεδο και με ένα επιμέρους 19-1 ουσιαστικά τελείωσε το παιχνίδι. Το πιο ανησυχητικό, όμως, για τον Παναθηναϊκό ήταν η εικόνα που έβγαλε προς τα έξω ως ομάδα.
Ο Ματίας Λεσόρ παραδέχθηκε ανοιχτά ότι "δεν ήμασταν έτοιμοι για ένα τέτοιο παιχνίδι" και αυτό αποτελεί μια ισχυρή περιγραφή όσων έγιναν στη σειρά.
Ο Εργκίν Αταμάν, από την πλευρά του, έδειξε να χάνει τον έλεγχο της ομάδας. Μέσα στη χρονιά λειτούργησε περισσότερο σαν performer παρά σαν προπονητής που χτίζει σταθερές. Περιορίστηκε συχνά σε αιχμηρές δηλώσεις, mind games, τοποθετήσεις για παίκτες που συζητήθηκαν και μια γενική αίσθηση ότι η ομάδα του κάθε εβδομάδα ψάχνεται.
Στα πλέι οφ της EuroLeague δεν επιβιώνεις μόνο με μεγάλες προσωπικότητες. Χρειάζεται να διαθέτεις, ως ομάδα, σταθερές, χημεία και δομή. Πολλές φορές ο Παναθηναϊκός έμοιαζε να στηρίζεται αποκλειστικά στις εμπνεύσεις των μονάδων του.
Ο πιο ταλαντούχος παίκτης του ρόστερ του, ο Κέντρικ Ναν, γινόταν χειρότερος όσο προχωρούσε η σειρά. Ο ίδιος και οι Πράσινοι δεν διάβασαν ποτέ πραγματικά την αμυντική αντιμετώπιση της Βαλένθια και την προσπάθειά της να του αφαιρέσει μπάλες στο κεντρικό πικ εν ρολ. Την ίδια ώρα έμοιαζε χαμένος λόγω της αλλαγής ρόλου μετά την έλευση του Χέιζ-Ντέιβις. Στο "5" ο Παναθηναϊκός είχε ουσιαστικά μόνο τον Λεσόρ, ο οποίος πριν από δύο-τρεις μήνες είχε επιστρέψει από πολύ σοβαρό τραυματισμό. Στο πιο κρίσιμο παιχνίδι της σεζόν, έκλεισε το πρώτο ημίχρονο και άνοιξε το δεύτερο με μια πειραματική πεντάδα.
Δεν γίνεται να μη γίνει αναφορά και στον μόνιμο θόρυβο γύρω από την ομάδα. Αναφορές στη διαιτησία, τιμωρίες, δηλώσεις, συζητήσεις για το αν ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ, Δημήτρης Γιαννακόπουλος, θα βρίσκεται στο Final Four. Ο οργανισμός της ομάδας, στο μεγαλύτερο μέρος της σεζόν, ασχολήθηκε σχεδόν με όλα εκτός από το ίδιο το μπάσκετ.
Ο Παναθηναϊκός μπορεί να έχει παράπονα από διαιτητικές αποφάσεις και είναι δικαίωμά του. Όταν, όμως, χάνεις προβάδισμα δύο νικών σε σειρά που κρίνεται στις τρεις, δεν μπορεί η αιτία να είναι μόνο αυτή. Ούτε γίνεται να αγνοηθεί ότι η ομάδα έδειξε αστάθεια σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς.
Αντίθετα, η Βαλένθια είχε καθαρό πρόσωπο. Έτρεχε, πίεζε, έπαιζε θαρραλέα, είχε μεγαλύτερο βάθος στον πάγκο και έδειξε πιο πεινασμένη. Μπορεί να μην είχε τις προσωπικότητες του Παναθηναϊκού και τα αστέρια της να μην είχαν ξαναπαίξει αγώνα πλέι οφ, όμως έδειξε καλύτερο σύνολο στο γήπεδο. Μετά το αρχικό 0-2 ηρέμησε, είδε καθαρά τι μπορεί να κάνει καλύτερα στη σειρά και, όσο περνούσαν τα παιχνίδια, το απέδειξε.
Τώρα για τον Παναθηναϊκό υπάρχει ένας μεγάλος στόχος μπροστά του και δεν είναι άλλος από το πρωτάθλημα. Το καλοκαίρι, όμως, πρέπει να παρθούν σκληρές αποφάσεις, γιατί η αποτυχία είναι τεράστια.
Ο Παναθηναϊκός ήθελε να σηκώσει το 8ο ευρωπαϊκό της ιστορίας του μέσα στη φυσική του έδρα. Δεν κατάφερε όμως ούτε να προκριθεί και θα το δει από την τηλεόραση. Αυτό πονάει περισσότερο από κάθε ήττα.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.