Η Άρσεναλ που έμαθε να περιμένει

Κάποια πράγματα συμβαίνουν καρμικά. Όπως έκανε υπομονή για 22 χρόνια μέχρι να ξαναδεί πρωτάθλημα, με τον ίδιο τρόπο οι "Κανονιέρηδες" είδαν αυτό το πρωτάθλημα να έρχεται στο Emirates. Με υπομονή! Μια βασανιστική υπομονή μέχρι ο διαιτητής του Μπόρνμουθ-Μάντσεστερ Σίτι να σφυρίξει τη λήξη του αγώνα που έδινε μαθηματικά τον τίτλο στους "Gunners". 

Η Άρσεναλ δεν κατέκτησε απλώς ένα πρωτάθλημα. Έκλεισε έναν μεγάλο, σχεδόν βασανιστικό κύκλο αναμονής. Για έναν σύλλογο που μεγάλωσε γενιές φιλάθλων με την ιδέα του όμορφου ποδοσφαίρου, με τη μνήμη του Arsene Wenger να αιωρείται ακόμη πάνω από το Emirates και με τη βαριά σκιά των Invincibles να λειτουργεί άλλοτε ως έμπνευση και άλλοτε ως βάρος, αυτός ο τίτλος είχε κάτι παραπάνω από βαθμολογική αξία. Ήταν λύτρωση.

Για χρόνια η Άρσεναλ ήταν η ομάδα του "σχεδόν". Σχεδόν έτοιμη, σχεδόν ώριμη, σχεδόν αρκετή. Έπαιζε ωραία, είχε ταλέντο, είχε ιδέες, είχε στιγμές που σε έπειθε ότι επιστρέφει. Όμως κάθε φορά που η σεζόν έμπαινε στο πιο σκληρό της κομμάτι, κάτι έλειπε. Μια νίκη, μια αντίδραση, μια αντοχή, ένας χαρακτήρας πρωταθλητή.

Το πλάνο του Arteta

Εκεί ακριβώς βρίσκεται η μεγαλύτερη επιτυχία του Mikel Arteta. Όχι μόνο στο ότι έφερε ξανά την Άρσεναλ στην κορυφή, αλλά στο πώς την έφερε. Δεν παρουσίασε ένα θαύμα μίας σεζόν. Έχτισε αργά, με επιμονή και με λάθη. Άλλαξε την ψυχολογία, άλλαξε την ένταση, άλλαξε τον τρόπο που οι παίκτες της αντιμετωπίζουν το ποδόσφαιρο.

Nigel French/Getty Images

Έκανε μια ομάδα που κάποτε έμοιαζε εύθραυστη, να αντέχει στην πίεση. Και αυτό, στην Premier League, είναι ίσως πιο δύσκολο από το να παίξεις καλό ποδόσφαιρο.

Στην Αγγλία, ειδικά στους συλλόγους που θέλουν πραγματικά να κάνουν πρωταθλητισμό, υπάρχει συχνά μια διαφορετική κουλτούρα γύρω από τον προπονητή. Δεν κρίνονται όλα από μία κακή εμφάνιση, ένα στραβό αποτέλεσμα ή μια περίοδο αμφισβήτησης.

@ George Wood / Getty - IDEAL Images

Όταν υπάρχει σχέδιο, όταν υπάρχει πίστη και όταν το club βλέπει πρόοδο κάτω από την επιφάνεια, δίνεται χρόνος. Η Άρσεναλ έκανε ακριβώς αυτό με τον Arteta. Δεν πανικοβλήθηκε όταν η διαδρομή δεν ήταν ευθεία. Δεν γκρέμισε το project επειδή δεν απέδωσε αμέσως. Περίμενε.

H αναμονή τελικά "πλήρωσε".

Η φετινή Άρσεναλ δεν ήταν απλώς πιο ταλαντούχα. Ήταν πιο σκληρή. Έμαθε να κερδίζει και όταν δεν εντυπωσιάζει. Να παίρνει αποτελέσματα όταν το παιχνίδι δεν της πάει. Να προστατεύει αυτό που χτίζει. Να μην παρασύρεται από τον θόρυβο. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια ομάδα που υπόσχεται και σε μια ομάδα που κατακτά.

Γι’ αυτό και ο τίτλος της δεν μοιάζει με πυροτέχνημα. Μοιάζει με επιβεβαίωση. Με την απόδειξη ότι το ποδόσφαιρο, όσο γρήγορο και αδυσώπητο κι αν έχει γίνει, εξακολουθεί να ανταμείβει όσους έχουν σχέδιο και νεύρο να το υπηρετήσουν μέχρι τέλους.

Η Άρσεναλ περίμενε 22 χρόνια για να ξαναγίνει πρωταθλήτρια. Ο Arteta περίμενε μέχρι η ομάδα του να μοιάζει πραγματικά έτοιμη. Και ίσως αυτός να είναι ο πιο ωραίος τρόπος να επιστρέφεις στην κορυφή: όχι φωνάζοντας ότι γύρισες, αλλά αποδεικνύοντας πως αυτή τη φορά ήρθες για να μείνεις.

Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το X και το Instagram.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr