Στην τρελή πορεία του Ολυμπιακού προς την κατάκτηση του Conference League το 2024, είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε λίγο καλύτερα την Άστον Βίλα του Ουνάι Έμερι. Μπορεί οι ερυθρόλευκοι να απέκλεισαν τότε την ομάδα από το Μπέρμιγχαμ και να κατέκτησαν το τρόπαιο, όμως όλοι παραδέχτηκαν πόσο ποιοτικό σύνολο ήταν οι Villans.
Από τότε μέχρι σήμερα, η Βίλα παρέμεινε στο κορυφαίο επίπεδο και το επιβεβαίωσε στον τελικό του Europa League απέναντι στη Φράιμπουργκ. Μέσα στην Κωνσταντινούπολη, οι παίκτες του Έμερι πανηγύρισαν μια θριαμβευτική νίκη απέναντι στους Γερμανούς, χαρίζοντας στον σύλλογο το πρώτο του ευρωπαϊκό τρόπαιο μετά από 44 χρόνια αναμονής.
Πώς ο Ουνάι Έμερι έκανε ξανά μεγάλη την Άστον Βίλα
Οι φίλοι της ομάδας γέμισαν το γήπεδο με περισσότερες από 11.000 επίσημες θέσεις που είχαν εξασφαλίσει. Πλημμύρισαν την Πόλη και δημιούργησαν ατμόσφαιρα που θύμισε τις πιο ένδοξες στιγμές του συλλόγου.
Φυσικά, το τρόπαιο σήκωσε ο εμβληματικός αρχηγός Τζον ΜακΓκίν, γράφοντας το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ιστορία της Βίλα. Ο αρχιτέκτονας αυτής της ομάδας, Ουνάι Έμερι, επιβεβαίωσε ξανά γιατί θεωρείται ο απόλυτος "Mr Europa League", καθώς αυτό ήταν το πέμπτο τρόπαιο της καριέρας του στη διοργάνωση.
Ο Ισπανός τεχνικός μέσα σε τριάμισι χρόνια μεταμόρφωσε την Άστον Βίλα. Όταν ανέλαβε, η ομάδα πάλευε για την παραμονή της. Τώρα πρωταγωνιστεί όχι μόνο στην Premier League, αλλά και στην Ευρώπη.
Όλοι μέσα στο κλαμπ γνωρίζουν ότι η φετινή σεζόν μόνο εύκολη δεν ήταν. Αντιθέτως, στο ξεκίνημά της, τον Σεπτέμβριο, δημιουργήθηκε μια χαοτική κατάσταση, τελείως ξένη προς όσα είχε χτίσει ο Έμερι.
Η Βίλα βρισκόταν σε κρίση. Ξεκίνησε το πρωτάθλημα με μόλις τρεις βαθμούς σε πέντε αγωνιστικές και ένα μοναδικό γκολ απέναντι στη Σάντερλαντ. Μετά από εκείνο το παιχνίδι, ο Έμερι ήταν έξαλλος και κατηγόρησε δημόσια τους παίκτες του για έλλειψη δουλειάς και έντασης, προκαλώντας αναταραχή στα αποδυτήρια.
Το καλοκαίρι ήταν δύσκολο για τον σύλλογο. Οι οικονομικοί περιορισμοί της UEFA δεν επέτρεψαν στη Βίλα να κινηθεί όπως ήθελε στις μεταγραφές και αρκετοί αμφέβαλλαν για το τι μπορούσε να πετύχει η ομάδα.
Υπήρχαν ποδοσφαιριστές που σκέφτονταν να αποχωρήσουν, ενώ δεν έλειψαν και οι φήμες γύρω από το μέλλον του ίδιου του Έμερι. Παράλληλα, η απαιτητική προετοιμασία, τα συνεχόμενα ταξίδια και οι σκληρές προπονήσεις είχαν εξαντλήσει τόσο τους παίκτες όσο και το τεχνικό επιτελείο, σωματικά και ψυχικά.
Παρόλα αυτά, κανείς δεν μπορούσε να αμφισβητήσει τον Έμερι ως προπονητή. Ήταν ο ιδανικός άνθρωπος για να επαναφέρει τη Βίλα στον σωστό δρόμο.
Η αλλαγή στην ψυχολογία ήρθε μέσα από το Europa League. Οι πρώτες νίκες απέναντι σε Μπολόνια και Φέγενορντ αναπτέρωσαν το ηθικό της ομάδας.
Σιγά σιγά, η Βίλα άρχισε να βρίσκει ρυθμό και να χτίζει σερί νικών. Από τις αρχές Νοεμβρίου μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου μέτρησε επτά συνεχόμενες νίκες σε όλες τις διοργανώσεις, με κορυφαία στιγμή τη δραματική επικράτηση απέναντι στην Άρσεναλ.
Οι παίκτες μιλούσαν συνεχώς για τη νοοτροπία που απαιτούσε ο Έμερι και για τη σκληρή δουλειά που χρειαζόταν καθημερινά. Παράλληλα, όλοι τόνιζαν πόσο υποστηρικτικός παρέμενε ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές.
Παρά τα θετικά αποτελέσματα, οι αντοχές της ομάδας δοκιμάζονταν καθημερινά. Οι τραυματισμοί των Καμαρά, Τίλεμανς και ΜακΓκίν δημιούργησαν σοβαρά προβλήματα στον άξονα, ενώ ακολούθησε και αγωνιστική πτώση.
Ήρθαν ήττες ακόμη και από αντιπάλους χαμηλότερης δυναμικότητας, όμως ο Έμερι κατάφερε να κρατήσει το σύνολο ενωμένο.
Στην Ευρώπη, η εμπειρία του αποδείχθηκε καθοριστική. Η Βίλα ξεπέρασε δύσκολα εμπόδια, όπως η Λιλ, η Μπολόνια και η Νότιγχαμ Φόρεστ, φτάνοντας μέχρι τον μεγάλο τελικό.
Και εκεί φύλαγε την καλύτερη φετινή της εμφάνιση.
Το απέδειξαν και τα γκολ. Εκείνο του Τίλεμανς ήρθε μέσα από εξαιρετικά δουλεμένη κομπίνα. Ο Μπουεντία, μόλις πήρε τη μπάλα στα πόδια, έδειχνε αποφασισμένος να τη στείλει στο "παραθυράκι". Και ο Μόργκαν Ρότζερς ολοκλήρωσε άλλη μία υποδειγματική επιθετική ενέργεια, σπρώχνοντας απλώς τη μπάλα στα δίχτυα.
Η Βίλα κυριάρχησε απόλυτα στον τελικό, κάτι που φάνηκε και στις τελικές προσπάθειες: 17 έναντι 4.
Μετά τη λήξη, οι πανηγυρισμοί ήταν ξέφρενοι. Οι παίκτες χόρευαν, αγκαλιάζονταν και τραγουδούσαν μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Ο Εμιλιάνο Μαρτίνες σήκωσε στην πλάτη του τον Έμερι, ενώ ο Πρίγκιπας Ουίλιαμ πανηγύριζε σαν απλός οπαδός. Άλλωστε, οι προτιμήσεις του για τη Βίλα δεν υπήρξαν ποτέ μυστικό.
Αυτή η πορεία δεν έφερε απλώς έναν τίτλο. Η Άστον Βίλα δεν είναι πλέον μια ομάδα που προσπαθεί να χωθεί ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις του αγγλικού ποδοσφαίρου.
Υπό τις οδηγίες του Έμερι μετατράπηκε σε σύλλογο με ευρωπαϊκό κύρος, μεγάλες φιλοδοξίες και νοοτροπία νικητή.
Το είπε ιδανικά και ο Στίλιαν Πετρόφ στον Ισπανό μετά τον τελικό:
"Μετέτρεψες αυτό το κλαμπ από σκαλοπάτι σε προορισμό".
Οι μνήμες από τα δύσκολα χρόνια στη Championship παραμένουν ακόμα νωπές για τους φίλους της Βίλα. Επτά χρόνια μετά τη μάχη για την επιστροφή στην Premier League, ο σύλλογος βρίσκεται πλέον στην κορυφή της Ευρώπης.
Και σίγουρα κανείς στο Μπέρμιγχαμ δεν θέλει να περάσουν άλλα 44 χρόνια μέχρι την επόμενη τέτοια βραδιά.
Προς το παρόν, πάντως, στην πόλη δεν δουλεύει κανείς. Όλοι πίνουν pints σε μπαρ και πλατείες, ζώντας στιγμές που περίμεναν σχεδόν μισό αιώνα.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.