Όταν, στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ο Τζουζέπε Πανίνι και ο αδελφός του, Μπενίτο, αποφάσιζαν στη Μόντενα της Ιταλίας να κυκλοφορήσουν τις πρώτες συλλογές καρτών και αυτοκόλλητων, δύσκολα θα μπορούσαν να φανταστούν τι θα ακολουθούσε.
Περισσότερο από μισό αιώνα αργότερα, το όνομα Panini έχει συνδεθεί με ορισμένα από τα σημαντικότερα συλλεκτικά αντικείμενα κάθε μεγάλης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης – και κυρίως του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Τα αυτοκόλλητα της Panini έχουν ταυτιστεί τόσο πολύ με το Μουντιάλ, ώστε για πολλούς το τουρνουά δεν ξεκινά πραγματικά μέχρι μικροί και μεγάλοι να πιάσουν στα χέρια τους το νέο άλμπουμ, να ανοίξουν τα πρώτα φακελάκια και να αρχίσουν να τοποθετούν τα ποδοσφαιρικά είδωλα της εποχής στις σωστές θέσεις.
Η συλλεκτική αυτή τρέλα έχει φτάσει εδώ και δεκαετίες και στην Ελλάδα. Ο Ράλλης Μπούρης θεωρείται ο μεγαλύτερος συλλέκτης αυτοκόλλητων Panini στη χώρα, αλλά και ένας άνθρωπος που έχει συνδεθεί όσο λίγοι με την ιστορία της διάσημης ιταλικής εταιρείας.
Από τον Βύζαντα Μεγάρων στην Panini
Ο Ράλλης Μπούρης κατάγεται από τα Μέγαρα και πρόλαβε τις μεγάλες εποχές του τοπικού Βύζαντα. Από εκεί ξεκίνησε και το πάθος του για τις συλλογές.
Διαβάστε Επίσης
"Το 1966, ο Λουμίδης –ναι, η γνωστή εταιρεία με τους καφέδες– είχε αρχίσει να κυκλοφορεί αυτοκόλλητα με τις ομάδες της Α’ Εθνικής. Ήταν η πρώτη συλλογή που απέκτησα. Μαζί με τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό υπήρχε και ο αγαπημένος μου Βύζας", θυμάται μιλώντας στο Esquire Greece.
"Σταδιακά άρχισε να μου αρέσει όλο και περισσότερο η ιδέα των συλλογών. Το 1978 ήρθε η Panini στην Ελλάδα, φέρνοντας το πρώτο της άλμπουμ για μία μεγάλη ποδοσφαιρική διοργάνωση. Ήταν το Μουντιάλ της Αργεντινής. Ήμουν τυχερός, γιατί εκείνη την εποχή άρχισα να εργάζομαι στην Panini Ελλάς. Οπότε, όπως καταλαβαίνεις, το ένα έφερε το άλλο".
Η αρχή του πάθους
Η συζήτηση πηγαίνει γρήγορα στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Το πρώτο Μουντιάλ που θυμάται ο ίδιος είναι εκείνο του 1970, στα γήπεδα του Μεξικού.
"Στα Μέγαρα υπήρχε τότε ένα καφενείο με τηλεόραση και ένα κατάστημα ηλεκτρονικών ειδών που είχε ανοιχτές οθόνες στη βιτρίνα του. Μαζεύονταν μέχρι και 100 άνθρωποι απ’ έξω για να παρακολουθήσουν τους αγώνες. Ήταν εντελώς διαφορετικές εποχές".
Για τον ίδιο, όμως, ξεχωριστή θέση έχει το Μουντιάλ του 1978 στην Αργεντινή, καθώς ήταν η πρώτη διοργάνωση με την οποία ασχολήθηκε μέσα από την Panini.
"Εκεί κατάλαβα γρήγορα ότι δεν μιλάμε απλώς για μια καλή εταιρεία. Δεν ήταν ένα πολύ καλό αυτοκίνητο. Ήταν μια Ferrari που έτρεχε με περισσότερα από 300 χιλιόμετρα την ώρα".
Η στιγμή που ανοίγει το πρώτο φακελάκι
Για κάθε συλλέκτη, η αρχή μοιάζει λίγο-πολύ ίδια. Είναι η στιγμή που ανοίγει το πρώτο φακελάκι και βλέπει ποια αυτοκόλλητα κρύβονται μέσα.
"Αυτά που κάνουν τόσο ξεχωριστά τα αυτοκόλλητα της Panini είναι πολλά. Αρχικά είναι το πρώτο άνοιγμα, η στιγμή που σκίζεις το πρώτο φακελάκι. Στη συνέχεια, η επιθυμία μεγαλώνει. Θέλεις να βρεις τα πιο σπάνια αυτοκόλλητα ή να πετύχεις τους καλύτερους παίκτες", εξηγεί ο Ράλλης Μπούρης.
Τα άλμπουμ, όμως, δεν είναι απλώς ένα παιχνίδι ή ένα αντικείμενο που ξυπνά αναμνήσεις.
"Τα άλμπουμ των μεγάλων διοργανώσεων λειτουργούν και ως ένα σημαντικό αρχείο. Είναι σαν να έχεις μια ποδοσφαιρική εγκυκλοπαίδεια, με όλους τους παίκτες, τις ομάδες και τους αγώνες".
Η δύναμη της συνήθειας περνά, μάλιστα, από τη μία γενιά στην επόμενη.
"Υπάρχουν άνθρωποι που θυμάμαι να έρχονται μικρά παιδιά στα γραφεία της Panini, για να προμηθευτούν τα τελευταία αυτοκόλλητα που τους έλειπαν και να ολοκληρώσουν το άλμπουμ τους. Σήμερα συνεχίζουν να κάνουν το ίδιο, μόνο που πλέον έρχονται μαζί με τα δικά τους παιδιά".
Ένα χόμπι χωρίς ηλικία και επάγγελμα
Το κοινό της Panini παραμένει σταθερό και επιστρέφει σε κάθε μεγάλη διοργάνωση. Στην Ελλάδα έχει δημιουργηθεί ακόμη και σχετικός σύλλογος, οι Stickeristas, ο οποίος συγκεντρώνει ανθρώπους που ασχολούνται ενεργά με τις συλλογές.
Και, όπως τονίζει ο Ράλλης Μπούρης, δεν πρόκειται μόνο για παιδιά, εφήβους ή νεαρούς φιλάθλους.
"Υπάρχουν δικηγόροι, πολιτικοί μηχανικοί, καθηγητές πανεπιστημίου, σημαντικοί επαγγελματίες και σοβαροί επιχειρηματίες. Για τέτοιο πάθος μιλάμε".
Ο ίδιος συγκρίνει τη συλλεκτική κοινότητα με το ποδόσφαιρο.
"Όπως στην ίδια εξέδρα μπορούν να συνυπάρξουν, να ταυτιστούν και να ενθουσιαστούν άνθρωποι που προέρχονται από εντελώς διαφορετικούς χώρους, το ίδιο συμβαίνει και εδώ. Και αυτό χωρίς να αναφερθούμε στους συλλέκτες γενικότερα, ανάμεσα στους οποίους υπάρχουν και αρκετοί διάσημοι".
Το ρεκόρ του Μουντιάλ της Βραζιλίας
Το άλμπουμ που έσπασε κάθε ρεκόρ στην Ελλάδα ήταν εκείνο του Μουντιάλ της Βραζιλίας, το 2014.
Εκείνη τη χρονιά, η Panini πούλησε στη χώρα μας περίπου επτά εκατομμύρια φακελάκια με αυτοκόλλητα. Η παρουσία της Εθνικής Ελλάδας στη διοργάνωση, την οποία κατέκτησε τελικά η Γερμανία, έπαιξε ασφαλώς σημαντικό ρόλο.
Καθώς οι συλλογές πέρασαν από τον 20ό στον 21ο αιώνα, οι προτιμήσεις του κοινού άρχισαν να αλλάζουν.
"Από το 2014 και μετά είδαμε μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τις κάρτες, όπως συνέβαινε εδώ και χρόνια στην Αμερική. Αυτό φαίνεται και στις δημοπρασίες, όπου ορισμένες κάρτες μπορεί να φτάσουν σε απίστευτα ποσά", αναφέρει ο Ράλλης Μπούρης.
Οι κάρτες και τα αυτοκόλλητα, βέβαια, έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά.
"Η κάρτα έχει μεγαλύτερη ζωντάνια, καλύτερα χρώματα και μεγαλύτερη αντοχή στον χρόνο. Υπάρχουν, φυσικά, και αυτοκόλλητα με τεράστια αξία. Αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ, καθώς θα διατηρούν πάντοτε τη δική τους μαγεία. Με τις κάρτες, πάντως, γίνεται πλέον πραγματικός πανικός και η αξία τους ανεβαίνει συνεχώς".
Από τον Μαραντόνα στον Χάαλαντ
Ορισμένα αυτοκόλλητα έχουν αποκτήσει μεγαλύτερη αξία από τα υπόλοιπα και θεωρούνται πραγματικοί θησαυροί για τους συλλέκτες.
Μία από τις χαρακτηριστικότερες περιπτώσεις είναι εκείνη του Ντιέγκο Μαραντόνα από το Μουντιάλ του 1986.
"Η Panini μού είχε στείλει 1.000 επιπλέον αυτοκόλλητα και εξαφανίστηκαν αμέσως. Το ίδιο συνέβη και με άλλα 500 που έστειλε στη συνέχεια. Το κοινό τα ζητούσε συνεχώς".
Σήμερα, ανάλογο ενδιαφέρον παρουσιάζει το αυτοκόλλητο του Έρλινγκ Χάαλαντ, ενός από τα μεγαλύτερα ονόματα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.
Για το ελληνικό κοινό, πάντως, καμία ζήτηση δεν μπορεί να συγκριθεί εύκολα με εκείνη του Euro 2004.
"Υπήρξε πραγματική παράνοια. Όλοι έψαχναν τον Θοδωρή Ζαγοράκη και τον Γιώργο Καραγκούνη, μαζί φυσικά με το γυαλιστερό έμβλημα της Εθνικής. Μεγάλη ζήτηση είχε και το αυτοκόλλητο του Γιώργου Σαμαρά από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014".
Ανάμεσα στους πιο περιζήτητους ποδοσφαιριστές της σημερινής εποχής βρίσκονται επίσης οι Βινίσιους Ζούνιορ, Κιλιάν Εμπαπέ, Χάρι Κέιν, Τζουντ Μπέλιγχαμ και Λαμίν Γιαμάλ.
Κάρτες στη Βόρεια Αμερική, αυτοκόλλητα στη Λατινική
Η απουσία της Ιταλίας από την τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου για τρίτη συνεχόμενη διοργάνωση αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα για την Panini. Η Ιταλία είναι, άλλωστε, η χώρα στην οποία γεννήθηκε η εταιρεία και διαθέτει ένα από τα πιο πιστά συλλεκτικά κοινά.
Στις χώρες που φιλοξενούν το Μουντιάλ του 2026, οι προτιμήσεις είναι αρκετά ξεκάθαρες.
"Στις ΗΠΑ και στον Καναδά κυριαρχούν οι κάρτες. Στο Μεξικό, αντίθετα, είναι φανατικοί με τα αυτοκόλλητα. Γενικότερα, όσο κατεβαίνεις προς τη Λατινική Αμερική, τα αυτοκόλλητα έχουν την τιμητική τους".
Η αγάπη για τις συλλογές έχει προκαλέσει κατά καιρούς ακόμη και απίθανες ιστορίες.
"Αξίζει να θυμηθούμε το φορτηγό με αυτοκόλλητα Panini που είχε κλαπεί πριν από μερικά χρόνια στη Βραζιλία και δεν βρέθηκε ποτέ. Ή τις εικόνες με βουλευτές να ανταλλάσσουν αυτοκόλλητα μέσα στο βραζιλιάνικο κοινοβούλιο".
Για τον ίδιο, η εξήγηση είναι απλή:
"Το ποδόσφαιρο είναι βασιλιάς. Παρασύρει τις μάζες, όπως και οτιδήποτε βρίσκεται γύρω του".
Οι προβλέψεις για το Μουντιάλ του 2026
Ο Ράλλης Μπούρης αγαπά το ποδόσφαιρο και παρακολουθεί φανατικά τις μεγάλες διοργανώσεις. Το ίδιο θα κάνει και στο Μουντιάλ των ΗΠΑ, του Καναδά και του Μεξικού.
"Διαχρονικά υποστηρίζω την Ισπανία, την Ιταλία και τη Γερμανία στις μεγάλες διοργανώσεις. Μου αρέσουν πολύ οι ευρωπαϊκές εθνικές ομάδες", αναφέρει.
Υπάρχει, ωστόσο, μία ομάδα που για εκείνον παραμένει ασύγκριτη.
"Καμία δεν μπορεί να συγκριθεί με τη Βραζιλία του 1970. Παρότι τότε το ποδόσφαιρο ήταν πολύ διαφορετικό, θεωρώ πως εκείνη η ομάδα δεν θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί από καμία άλλη εθνική – εφόσον, βέβαια, μπορούμε να κάνουμε μια τέτοια σύγκριση ανάμεσα σε διαφορετικές εποχές".
Όσο για τις ομάδες που πιστεύει ότι θα ξεχωρίσουν στο Μουντιάλ του 2026, ο ίδιος έχει ήδη διαμορφώσει άποψη.
"Θεωρώ φαβορί την Ισπανία και δίνω αρκετές πιθανότητες στη Γερμανία. Ίσως έχουμε και μια έκπληξη από τη Βραζιλία, λόγω του Κάρλο Αντσελότι. Εκτός από προπονητής που ξέρει να κερδίζει, γνωρίζει άριστα το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο και τον τρόπο με τον οποίο αγωνίζεται κάθε εθνική ομάδα από τη Γηραιά Ήπειρο".
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.
