Η ιστορία πίσω από την θρυλική φωτογραφία του Μέσι με τον μικρούλη Λαμίν Γιαμάλ

Υπάρχουν φωτογραφίες που αποκτούν αξία τη στιγμή που τραβιούνται. Υπάρχουν και άλλες που χρειάζονται χρόνια για να αποκαλύψουν τι πραγματικά κρύβουν μέσα τους.

Η εικόνα του Λιονέλ Μέσι να σκύβει πάνω από μια πλαστική μπανιέρα και να κάνει μπάνιο σε ένα μωρό ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Τον Δεκέμβριο του 2007, κανείς από όσους βρίσκονταν στη φωτογράφιση δεν μπορούσε να γνωρίζει ότι το παιδί ήταν ο Λαμίν Γιαμάλ.

Λιονέλ Μέσι - Λαμίν Γιαμάλ: Από τη μπανιέρα στον τελικό του Μουντιάλ

Ούτε μπορούσε να φανταστεί ότι, σχεδόν δύο δεκαετίες αργότερα, το μωρό και ο νεαρός ποδοσφαιριστής της φωτογραφίας θα συναντιούνταν ως οι μεγάλοι πρωταγωνιστές ενός τελικού Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Ο άνθρωπος που πάτησε τότε το κουμπί της μηχανής ήταν ο Ισπανός φωτογράφος Τζόαν Μόνφορτ. Σήμερα περιγράφει εκείνη τη στιγμή ως μία από τις πιο δύσκολες, αλλά και πιο τυχερές, φωτογραφίσεις της καριέρας του.

"Ήταν δύσκολο να τραβηχτεί αυτή η φωτογραφία. Μπορώ να πω ότι ίδρωσα αίμα", θυμάται.

Ο Μέσι ήταν τότε 20 ετών. Παρότι είχε ήδη αρχίσει να ξεχωρίζει στην Μπαρτσελόνα, παρέμενε ένας πολύ ντροπαλός νεαρός, ο οποίος δεν αισθανόταν ιδιαίτερα άνετα μπροστά στον φακό. Απέναντί του βρισκόταν ένα μωρό πέντε μηνών, μέσα σε μια μικρή μπανιέρα γεμάτη νερό.

Δεν ήταν ακριβώς η πιο εύκολη συνθήκη για να δημιουργηθεί μια φυσική και τρυφερή εικόνα.

"Ο Μέσι είναι ντροπαλός ακόμη και σήμερα. Τότε ήταν πολύ περισσότερο", λέει ο Μόνφορτ. "Ξαφνικά βρέθηκε με ένα τόσο μικρό μωρό μέσα σε μια πλαστική μπανιέρα. Στην αρχή δεν υπήρχε κάποια επαφή μεταξύ τους. Ήταν δύσκολο για όλους. Σιγά σιγά, όμως, χαλάρωσαν και τελικά η φωτογραφία βγήκε πολύ καλή".

Μια φιλανθρωπική δράση της Μπαρτσελόνα

Η φωτογράφιση έγινε για ένα ημερολόγιο του 2008, στο πλαίσιο φιλανθρωπικής δράσης του ιδρύματος της Μπαρτσελόνα και της αθλητικής εφημερίδας Diario Sport. Τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν διατέθηκαν στη UNICEF και σε άλλους οργανισμούς της Καταλονίας.

Εκείνη την εποχή, η συγκεκριμένη πρωτοβουλία πραγματοποιούνταν κάθε χρόνο. Δώδεκα ποδοσφαιριστές της Μπαρτσελόνα, ένας για κάθε μήνα του ημερολογίου, φωτογραφίζονταν μαζί με παιδιά από οικογένειες της περιοχής.

Εκατοντάδες γονείς και παιδιά συμμετείχαν στις φωτογραφίσεις όλα αυτά τα χρόνια. Οι περισσότερες εικόνες έμειναν κυρίως στα οικογενειακά άλμπουμ και στις αναμνήσεις εκείνων που βρέθηκαν εκεί.

Σε μία από αυτές, όμως, η τύχη έφερε μαζί δύο παιδιά της Μπαρτσελόνα από διαφορετικές γενιές.

Ο ένας ήταν ο Μέσι, ο οποίος θα εξελισσόταν σε έναν από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών και θα κέρδιζε οκτώ Χρυσές Μπάλες. Ο άλλος ήταν ο Γιαμάλ, ο μελλοντικός σταρ του συλλόγου, που εκείνη τη στιγμή δεν μπορούσε καν να σταθεί όρθιος.

Τώρα οι δυο τους ετοιμάζονται να βρεθούν για πρώτη φορά αντίπαλοι σε ποδοσφαιρικό γήπεδο, στον τελικό του Μουντιάλ ανάμεσα στην Ισπανία και την Αργεντινή, στο MetLife Stadium.

Μια τυχαία συνάντηση του 2007 απέκτησε, έτσι, ένα εντελώς διαφορετικό νόημα.

Η μητέρα του Γιαμάλ έπαιξε σημαντικό ρόλο

Από εκείνη τη μέρα δεν έμεινε μόνο η φωτογραφία με την μπανιέρα. Υπάρχουν και άλλες εικόνες, στις οποίες ο Μέσι κρατά τον μικρό Γιαμάλ τυλιγμένο με μια πετσέτα, ενώ σε μία ακόμη η μητέρα του παιδιού, Σίλα Εμπανά, βοηθά στο μπάνιο του.

Η παρουσία της ήταν σημαντική για να νιώσει το μωρό πιο ασφαλές μέσα σε ένα άγνωστο περιβάλλον, ανάμεσα σε φωτογραφικές μηχανές, ανθρώπους και φώτα.

"Η μητέρα του μας βοήθησε πάρα πολύ", εξηγεί ο Μόνφορτ. "Ήταν απαραίτητο να βρίσκεται εκεί, ώστε το παιδί να μη νιώσει ότι όλα γύρω του ήταν ξένα. Θέλαμε να δημιουργήσουμε μια γλυκιά και τρυφερή εικόνα".

Οι φωτογραφίες έμειναν για χρόνια σχεδόν άγνωστες στο ευρύ κοινό. Επανεμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια του Euro 2024, όταν ο πατέρας του Γιαμάλ, Μουνίρ Νασραουί, δημοσίευσε μία από αυτές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η εικόνα έγινε αμέσως viral. Χιλιάδες άνθρωποι δυσκολεύονταν να πιστέψουν ότι το μωρό στην αγκαλιά του Μέσι ήταν πράγματι ο παίκτης που είχε εξελιχθεί στο νέο μεγάλο όνομα του ισπανικού ποδοσφαίρου.

Το ίδιο δύσκολο ήταν να το πιστέψει και ο άνθρωπος που είχε τραβήξει τη φωτογραφία.

Ο φωτογράφος δεν ήξερε ποιο ήταν το μωρό

Ο Μόνφορτ ενημερώθηκε για την πραγματική ταυτότητα του παιδιού από έναν παλιό συνάδελφό του στη Diario Sport.

"Με πήρε τηλέφωνο και με ρώτησε αν η φωτογραφία ήταν δική μου", θυμάται. "Του απάντησα πως ναι. Μετά μου την έστειλε και τον ρώτησα ποιο ήταν το μωρό. Άρχισε να γελάει και μου είπε: "Ο Λαμίν, ο Λαμίν”".

Στην αρχή, ούτε οι άνθρωποι της εφημερίδας μπορούσαν να πιστέψουν ότι είχαν μπροστά τους μια τόσο ιδιαίτερη εικόνα. Το υλικό υπήρχε για περισσότερα από 15 χρόνια στα αρχεία τους, χωρίς κανείς να έχει καταλάβει τη σημασία του.

"Τραβάμε πάρα πολλές φωτογραφίες στη διάρκεια της δουλειάς μας", λέει ο Μόνφορτ. "Οι περισσότερες ξεχνιούνται, αλλά κάποιες τελικά μένουν".

Η συγκεκριμένη έγινε, με μεγάλη διαφορά, η πιο γνωστή φωτογραφία ολόκληρης της καριέρας του.

Ένα ταξίδι 40 χιλιομέτρων για μία φωτογραφία

Η οικογένεια του Γιαμάλ δεν ζούσε δίπλα στο Καμπ Νόου. Η μητέρα του ταξίδεψε μαζί του από το Ματαρό, μια πόλη περίπου 40 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Βαρκελώνης.

Έπρεπε να μεταφέρει ένα μωρό λίγων μηνών μέχρι το γήπεδο, να περιμένει να φτάσει ο ποδοσφαιριστής και στη συνέχεια να κάνει υπομονή μέχρι να στηθεί όλη η φωτογράφιση.

Ο Μόνφορτ προσπαθούσε πάντα να δίνει στις οικογένειες αντίγραφα των φωτογραφιών, γνωρίζοντας ότι για εκείνες η στιγμή είχε πολύ μεγαλύτερη συναισθηματική αξία απ’ ό,τι για τους παίκτες.

"Ήθελα πάντα οι γονείς να παίρνουν μια φωτογραφία μαζί τους", αναφέρει. "Οι ποδοσφαιριστές μπορεί να μην έδιναν μεγάλη σημασία, αλλά για τις οικογένειες ήταν κάτι πολύ όμορφο. Η μητέρα του Γιαμάλ είχε έρθει από μακριά με ένα τόσο μικρό παιδί. Δεν θα το έκανε ο καθένας".

Κανείς, βέβαια, δεν γνώριζε ότι μερικά χρόνια αργότερα ο Γιαμάλ θα έκανε ξανά και ξανά την ίδια διαδρομή.

Αυτή τη φορά, όχι για μια φωτογράφιση αλλά για να κυνηγήσει το όνειρό του στην Μπαρτσελόνα.

Από το Ματαρό στη Λα Μασία

Περίπου έξι χρόνια μετά τη φωτογραφία, ο Γιαμάλ άρχισε να ταξιδεύει συχνά από το Ματαρό προς τις εγκαταστάσεις της Μπαρτσελόνα. Το 2014 εντάχθηκε επίσημα στη Λα Μασία, τη διάσημη ακαδημία του συλλόγου.

Η άνοδός του υπήρξε πολύ γρήγορη.

Τον Απρίλιο του 2023 έκανε το ντεμπούτο του στη La Liga, σε ηλικία μόλις 15 ετών. Λίγους μήνες αργότερα, τον Σεπτέμβριο, φόρεσε για πρώτη φορά τη φανέλα της εθνικής Ισπανίας, πριν ακόμη συμπληρώσει τα 17.

Το καλοκαίρι του 2024 αποτέλεσε βασικό κομμάτι της ομάδας που κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Με τις εμφανίσεις του έγινε ένα από τα πιο γνωστά πρόσωπα της διοργάνωσης και απέδειξε ότι δεν ήταν απλώς ένα παιδί με μεγάλο ταλέντο.

Πλέον αποτελεί τον σημαντικότερο σταρ της Ισπανίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο, ακόμη κι αν δεν έχει καταφέρει σε κάθε παιχνίδι να δείξει την καλύτερη εκδοχή του.

Η παρουσία του, όμως, αρκεί για να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο τον αντιμετωπίζουν οι αντίπαλοι. Είναι ένας παίκτης που μπορεί να δημιουργήσει κάτι από το τίποτα και να κρίνει ένα παιχνίδι με μία κίνηση.

Ο διάδοχος με το "10"

Η σύνδεση με τον Μέσι δεν περιορίζεται σε εκείνη τη φωτογραφία.

Ο Γιαμάλ φορά σήμερα τη φανέλα με το "10" στην Μπαρτσελόνα, τον αριθμό που ταυτίστηκε όσο κανένας άλλος με τον Αργεντινό. Είναι επίσης ο νεαρός ποδοσφαιριστής που πλησιάζει περισσότερο στην εικόνα ενός πιθανού διαδόχου του.

Οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες, παρότι οι δύο παίκτες έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά και βρίσκονται σε εντελώς διαφορετικές εποχές.

Ο Μέσι πέρασε 21 χρόνια στην Καταλονία. Έφτασε στη Βαρκελώνη τον Σεπτέμβριο του 2000, σε ηλικία 13 ετών, και από τη Λα Μασία οδηγήθηκε στην κορυφή του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.

Ο Γιαμάλ ακολούθησε μια παρόμοια διαδρομή, μπαίνοντας από μικρός στην ακαδημία και φτάνοντας στην πρώτη ομάδα σε εξαιρετικά νεαρή ηλικία.

Η διαφορά είναι ότι ολόκληρος ο ποδοσφαιρικός κόσμος γνωρίζει ήδη ποιος είναι. Κάθε του εμφάνιση αναλύεται και κάθε του κίνηση δημιουργεί νέες προσδοκίες.

Σε μια εποχή όπου όλα καταγράφονται από κινητά τηλέφωνα, η παιδική ηλικία των αθλητών συχνά υπάρχει ήδη στο διαδίκτυο. Η φωτογραφία με τον Μέσι, όμως, προέρχεται από μια διαφορετική εποχή και αυτό την κάνει ακόμη πιο ιδιαίτερη.

"Οι πιθανότητες ήταν μία στο εκατομμύριο"

Για τον Μόνφορτ, όσα ακολούθησαν μοιάζουν σχεδόν απίθανα.

"Οι πιθανότητες να συμβεί κάτι τέτοιο ήταν μία στο εκατομμύριο", λέει. "Ήταν καθαρή τύχη".

Ο φωτογράφος θυμάται μια άλλη ιστορική εικόνα της Μπαρτσελόνα, στην οποία ο 15χρονος Πεπ Γκουαρδιόλα εμφανίζεται ως ball boy να χειροκροτεί τον Τέρι Βέναμπλς, την ώρα που οι ποδοσφαιριστές τον σηκώνουν στους ώμους τους.

Η φωτογραφία είχε τραβηχτεί τον Απρίλιο του 1986. Ο Γκουαρδιόλα ήταν τότε μαθητής στη Λα Μασία και πολλά χρόνια αργότερα θα γινόταν αρχηγός, παίκτης και προπονητής της Μπαρτσελόνα.

Ο Βέναμπλς βρισκόταν στον πάγκο της ομάδας και πανηγύριζε την πρόκριση επί της Γκέτεμποργκ στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Η Μπαρτσελόνα είχε ανατρέψει την ήττα με 3-0 του πρώτου αγώνα και είχε πάρει την πρόκριση στα πέναλτι.

Όταν ο Άγγλος προπονητής πέθανε, τον Νοέμβριο του 2023, ο Γκουαρδιόλα δημοσίευσε ξανά τη φωτογραφία.

Τέτοιες εικόνες αποκτούν άλλο βάρος, επειδή ενώνουν δύο διαφορετικές στιγμές της ιστορίας. Τη στιγμή κατά την οποία τραβήχτηκαν και εκείνη κατά την οποία όλοι συνειδητοποιούν ποιοι άνθρωποι υπήρχαν μέσα στο κάδρο.

Μια εικόνα μακριά από χρήματα και συμβόλαια

Ο Μόνφορτ εξακολουθεί να εργάζεται ως φωτογράφος. Συνεργάζεται ως ελεύθερος επαγγελματίας με την ισπανική αθλητική εφημερίδα Diario AS, το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων και άλλους πελάτες.

Η επανεμφάνιση της φωτογραφίας άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο τον αναγνωρίζει το ευρύ κοινό, χωρίς όμως να του αλλάξει τη ζωή οικονομικά.

"Είναι η πιο διάσημη φωτογραφία που έχω τραβήξει, και μάλιστα με μεγάλη διαφορά", παραδέχεται. "Πάρα πολλοί άνθρωποι ενδιαφέρθηκαν γι’ αυτή στο Euro και τώρα ξανά στο Μουντιάλ".

Πιστεύει ότι όσο εξελίσσεται ο Γιαμάλ, τόσο μεγαλύτερη θα γίνεται και η ιστορική αξία της εικόνας.

"Αν συνεχίσει να προοδεύει με αυτόν τον ρυθμό, η φωτογραφία θα γίνει ακόμη πιο σημαντική. Οι πιθανότητες να συμβούν όλα αυτά ήταν σαν να κερδίζεις το λαχείο. Βέβαια, δεν κέρδισα αρκετά χρήματα ώστε να μη χρειαστεί να ξαναδουλέψω", λέει γελώντας.

Δεν τον ενοχλεί, πάντως. Για εκείνον, η μεγαλύτερη αξία βρίσκεται στην ίδια την ιστορία.

Το σύγχρονο ποδόσφαιρο συνδέεται όλο και περισσότερο με τεράστια συμβόλαια, χορηγίες, μεταγραφές και δύναμη. Η εικόνα του Μέσι με τον μικρό Γιαμάλ προέρχεται από έναν διαφορετικό κόσμο.

Σε αυτή δεν υπάρχουν μεγάλα γήπεδα, τρόπαια ή εκατομμύρια. Υπάρχει ένας ντροπαλός 20χρονος, μια μητέρα, ένα μωρό και μια πλαστική μπανιέρα.

Κανείς δεν γνώριζε τι θα ακολουθούσε.

Ο Μέσι θα γινόταν ο πιο σπουδαίος παίκτης στην ιστορία της Μπαρτσελόνα. Ο Γιαμάλ θα μεγάλωνε για να φορέσει το "10" του και να οδηγήσει την Ισπανία σε έναν τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Και μια φωτογραφία που δημιουργήθηκε για έναν φιλανθρωπικό σκοπό θα μετατρεπόταν, χρόνια αργότερα, σε μία από τις πιο παράξενες και όμορφες συμπτώσεις του ποδοσφαίρου.

Με πληροφορίες από το Athletic

Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.