Υπάρχει κάτι που οι πραγματικά μεγάλες ομάδες έμαθαν εδώ και δεκαετίες: η κατάκτηση ενός πρωταθλήματος δεν είναι λόγος για να σταματήσεις. Είναι, συνήθως, η στιγμή που πρέπει να αρχίσεις να σκέφτεσαι πώς θα παραμείνεις εκεί.
Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ του Άλεξ Φέργκιουσον το έκανε σχεδόν από ένστικτο. Το καλοκαίρι του 1993, αμέσως μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος, απέκτησε τον Ρόι Κιν με ποσό-ρεκόρ για το βρετανικό ποδόσφαιρο. Το 2001 έφερε τον Ρουντ Φαν Νίστελροϊ, ενώ το 2008, έχοντας μόλις κατακτήσει Premier League και Champions League, πρόσθεσε τον Ντίμιταρ Μπερμπάτοφ σε μια επίθεση που δύσκολα χρειαζόταν συστάσεις.
Η λογική ήταν απλή. Αν περιμένεις να σε φτάσουν οι υπόλοιποι για να βελτιωθείς, πιθανότατα έχεις ήδη αργήσει.
Η φετινή Άρσεναλ μοιάζει να έχει καταλάβει ακριβώς αυτό. Οι πρωταθλητές Αγγλίας δεν αρκέστηκαν στο να κρατήσουν τον βασικό κορμό τους, αλλά συνέχισαν να προσθέτουν ποιότητα σε ένα ήδη γεμάτο ρόστερ. Λίγο πριν από την πρεμιέρα της Premier League, ανακοίνωσαν και τον Έζρι Κόνσα από την Άστον Βίλα, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο μια άμυνα που αποτέλεσε τη βάση της περσινής επιτυχίας.
Στο πρώτο παιχνίδι της σεζόν, όμως, απέναντι στην Κόβεντρι, εκείνος που τράβηξε μεγάλο μέρος της προσοχής δεν ήταν μία από τις ακριβότερες κινήσεις του καλοκαιριού. Ήταν ένας ποδοσφαιριστής που μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες έπαιζε στο Βέλγιο.
Διαβάστε Επίσης
Χρήστος Τζόλης: Από μια έξυπνη μεταγραφή σε πραγματική επιλογή για την ενδεκάδα
Η Άρσεναλ πλήρωσε περίπου 34 εκατ. λίρες για να αποκτήσει τον 24χρονο Έλληνα εξτρέμ από την Κλαμπ Μπριζ. Δεν ήταν μικρό ποσό — μάλιστα αποτέλεσε ρεκόρ πώλησης για το βελγικό πρωτάθλημα — αλλά μέσα σε ένα καλοκαίρι γεμάτο μεταγραφές πολύ μεγαλύτερης οικονομικής κλίμακας, η απόκτησή του δεν αντιμετωπίστηκε ως η κίνηση που θα άλλαζε τις ισορροπίες της Premier League.
Υπήρχαν, βέβαια, αρκετοί λόγοι για να ενδιαφερθεί η Άρσεναλ. Ο Τζόλης ερχόταν από μια εξαιρετική περίοδο στο Βέλγιο, όπου είχε 17 γκολ και 23 ασίστ στο πρωτάθλημα, ενώ συνολικά στη διετία του στην Κλαμπ Μπριζ έφτασε τα 43 γκολ και τις 45 ασίστ σε 108 εμφανίσεις. Έφυγε ως πρωταθλητής και ως ένας από τους παίκτες που είχαν καθορίσει την αγωνιστική ταυτότητα της ομάδας.
Αρχικά, όλα έδειχναν ότι στο Λονδίνο θα αποτελούσε μια ποιοτική λύση για το rotation του Μικέλ Αρτέτα. Η προετοιμασία, όμως, άρχισε να αλλάζει αυτή την εικόνα. Ο Τζόλης έδειξε γρήγορα ότι δεν είχε πάει στην Άρσεναλ απλώς για να συμπληρώσει το βάθος του ρόστερ και στο Community Shield απέναντι στη Μάντσεστερ Σίτι έδωσε δύο ασίστ στη νίκη με 3-0.
Μέχρι την πρεμιέρα της Premier League, λοιπόν, η παρουσία του στην αρχική ενδεκάδα δεν έμοιαζε πλέον με δοκιμή. Έμοιαζε με λογική συνέχεια όσων είχε δείξει τις προηγούμενες εβδομάδες.
Στην αριστερή πλευρά, κάτι συνέβαινε κάθε φορά που έπαιρνε την μπάλα
Απέναντι στην Κόβεντρι, η Άρσεναλ είχε σχεδόν όλα όσα περιμένεις από την επίθεση μιας πρωταθλήτριας. Τον Κάι Χάβερτς στην κορυφή, τον Μπουκάγιο Σάκα στη δεξιά πλευρά και τον Μάρτιν Έντεγκααρντ να κινείται πίσω από τους επιθετικούς.
Παρόλα αυτά, από τα πρώτα λεπτά υπήρχε μια συγκεκριμένη πλευρά του γηπέδου στην οποία το παιχνίδι αποκτούσε περισσότερη ένταση. Ο Τζόλης έμενε αρκετά ανοιχτά αριστερά, ζητούσε την μπάλα και, όταν την έπαιρνε, η πρώτη του σκέψη ήταν σχεδόν πάντα προς τα εμπρός.
Αυτό είναι ίσως το στοιχείο που ξεχώρισε περισσότερο στο παιχνίδι του. Δεν προσπαθούσε να εντυπωσιάσει με πολλές επαφές ή περίπλοκες ντρίμπλες. Έψαχνε γρήγορα τον αντίπαλο μπακ, άλλαζε κατεύθυνση, έμπαινε προς την περιοχή και ανάγκαζε την άμυνα να αντιδράσει.
Η παρουσία του φάνηκε και στα δύο πρώτα γκολ. Στο 1-0 συμμετείχε στο πρέσινγκ από την αριστερή πλευρά πριν ο Ρικάρντο Καλαφιόρι δημιουργήσει για τον Χάβερτς, ενώ στη φάση του δεύτερου γκολ ήταν ξανά από εκείνους που άνοιξαν την άμυνα της Κόβεντρι πριν ο Σάκα τελειώσει τη φάση. Η Άρσεναλ κέρδισε τελικά 3-0 και ο Τζόλης ήταν ένας από τους παίκτες που έκαναν την επίθεσή της να δείχνει διαφορετική.
Δεν είχε ένα γκολ για το προσωπικό του highlight reel ούτε μια στιγμή που θα έκανε από μόνη της τον γύρο των social media. Είχε, όμως, κάτι πιο χρήσιμο για έναν προπονητή: σχεδόν κάθε φορά που έφτανε η μπάλα στα πόδια του, ανάγκαζε τον αντίπαλο να αλλάξει θέση.
Ίσως αυτό έλειπε από την περσινή Άρσεναλ
Η μεγάλη δύναμη της Άρσεναλ την περασμένη σεζόν ήταν η ισορροπία της. Μπορούσε να ελέγξει παιχνίδια, να αμυνθεί ψηλά, να περιορίσει τις καθαρές ευκαιρίες του αντιπάλου και να περάσει μεγάλα διαστήματα ενός αγώνα χωρίς να αισθάνεται πραγματικό κίνδυνο.
Υπήρχαν, όμως, και βράδια όπου αυτός ο έλεγχος γινόταν λίγο υπερβολικός. Απέναντι σε ομάδες που έκλειναν τους χώρους και περίμεναν χαμηλά, οι παίκτες του Αρτέτα μπορούσαν να κυκλοφορούν την μπάλα για πολλή ώρα γύρω από την περιοχή χωρίς κάποιος να πάρει την πιο άμεση απόφαση.
Εδώ βρίσκεται ίσως η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά της παρουσίας του Τζόλη.
Δεν χρειάζεται πάντοτε έναν τέλειο συνδυασμό ή μια ακολουθία δέκα πασών για να προσπαθήσει να δημιουργήσει κάτι. Μπορεί να πάρει την μπάλα απέναντι στον προσωπικό του αντίπαλο και να δοκιμάσει να τον περάσει. Μπορεί να συγκλίνει και να ψάξει το σουτ, ακόμη κι αν κάποιες φορές υπάρχει καλύτερη επιλογή δίπλα του.
Αυτό πιθανότατα θα φέρει και λάθη. Θα υπάρξουν στιγμές όπου ο Καλαφιόρι θα έχει κάνει ολόκληρο overlap και ο Τζόλης θα αποφασίσει να πάει προς τα μέσα. Θα υπάρξουν σουτ που δεν θα χρειαζόταν να γίνουν και επιθέσεις που θα σταματήσουν πάνω σε έναν αμυντικό.
Όμως η Άρσεναλ έχει ήδη πολλούς ποδοσφαιριστές που ξέρουν πώς να προστατεύσουν την κατοχή. Αυτό που προσθέτει ο Τζόλης είναι η διάθεση να ρισκάρει κάτι με αυτήν.
Και σε μια ομάδα που έχει φτάσει ήδη τόσο ψηλά, μερικές φορές η επόμενη βελτίωση κρύβεται ακριβώς σε αυτή τη μικρή αλλαγή.
Η επιστροφή στην Premier League δεν ήταν αυτονόητη
Η ιστορία του Τζόλη έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον επειδή αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκεται στην Premier League. Είχε έρθει στην Αγγλία το 2021, όταν η Νόριτς τον απέκτησε από τον ΠΑΟΚ ως έναν από τους πιο ταλαντούχους νεαρούς Έλληνες ποδοσφαιριστές της γενιάς του.
Εκείνη η πρώτη προσπάθεια δεν εξελίχθηκε όπως θα περίμενε. Ο χρόνος συμμετοχής ήταν περιορισμένος, η αυτοπεποίθησή του έπεσε και η θητεία του στην Αγγλία τελείωσε χωρίς να έχει δείξει πραγματικά όσα μπορούσε.
Χρειάστηκε να φύγει για να ξαναβρεί τον εαυτό του. Πέρασε από τη Φορτούνα Ντίσελντορφ και στη συνέχεια από την Κλαμπ Μπριζ, όπου το παιχνίδι του ωρίμασε, οι αριθμοί του εκτοξεύθηκαν και σταδιακά η συζήτηση γύρω από το όνομά του άλλαξε.
Δεν ήταν πλέον ο νεαρός που κάποτε δεν τα κατάφερε στην Premier League. Ήταν ένας εξτρέμ που δημιουργούσε και σκόραρε με συνέπεια, αρκετά ώστε η πρωταθλήτρια Αγγλίας να πληρώσει 34 εκατ. λίρες για να τον φέρει πίσω.
Υπάρχει κάτι όμορφο σε αυτή τη διαδρομή, χωρίς να χρειάζεται να της δώσουμε μεγαλύτερη δραματικότητα απ' όση έχει. Στα 19 σου μπορεί να μην είσαι έτοιμος για ένα πρωτάθλημα σαν την Premier League. Στα 24 σου μπορεί να επιστρέψεις πολύ διαφορετικός παίκτης.
Ο Τζόλης είχε πέντε χρόνια για να γίνει αυτός ο παίκτης.
Τώρα πρέπει να κάνει τη θέση δική του
Μία καλή preseason και μία θετική πρεμιέρα δεν αρκούν για να απαντήσουν τι ρόλο θα έχει ο Τζόλης σε μια σεζόν που μπορεί να φτάσει τα 50 ή 60 παιχνίδια. Στην Άρσεναλ ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος, ο Αρτέτα αλλάζει συχνά πρόσωπα ανάλογα με τον αντίπαλο και το μεταγραφικό παράθυρο παραμένει ανοιχτό.
Αυτό, όμως, αφορά τις επόμενες εβδομάδες. Σήμερα το δεδομένο είναι πιο απλό: ο Τζόλης μπήκε σε μια πρωταθλήτρια ομάδα και, μέσα σε ελάχιστο χρόνο, έδωσε στον προπονητή του έναν σοβαρό λόγο να τον θεωρεί κάτι περισσότερο από λύση πάγκου.
Η Άρσεναλ έκανε το καλοκαίρι μεγάλες κινήσεις. Απέκτησε τον Μπρούνο Γκιμαράες, πρόσθεσε τον Κόνσα στην άμυνά της και συνεχίζει να ψάχνει τρόπους να κάνει ένα ήδη ισχυρό ρόστερ ακόμη καλύτερο.
Μπορεί, όμως, μία από τις πιο χρήσιμες αλλαγές στην επίθεσή της να έχει έρθει από τη λιγότερο θορυβώδη μεταγραφή.
Ο Χρήστος Τζόλης δεν χρειάζεται να γίνει κάτι που δεν είναι ούτε να δικαιολογήσει από τον Αύγουστο ολόκληρη τη μεταγραφή του. Αν συνεχίσει να ζητά την μπάλα, να πηγαίνει πάνω στον αντίπαλο και να δημιουργεί την αίσθηση ότι κάθε επίθεση από την αριστερή πλευρά μπορεί να οδηγήσει κάπου, θα έχει ήδη προσφέρει στην Άρσεναλ κάτι που της ήταν χρήσιμο.
Και για έναν εξτρέμ υπάρχει ίσως ένα ακόμη καλύτερο σημάδι: εκείνη η μικρή κίνηση στην εξέδρα όταν παίρνει την μπάλα, όταν ο κόσμος γέρνει προς τα εμπρός γιατί περιμένει να συμβεί κάτι.
Στο πρώτο του βράδυ Premier League ως παίκτης της Άρσεναλ, ο Τζόλης άρχισε ήδη να την προκαλεί.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.
