Μερικές φορές μια μεταγραφή χαλάει επειδή δύο ομάδες δεν συμφωνούν στα χρήματα. Άλλες επειδή ο παίκτης δεν θέλει να πάει. Και υπάρχουν και εκείνες οι περιπτώσεις όπου σχεδόν όλοι έχουν πει "ναι", τα συμβόλαια είναι έτοιμα, το dealsheet έχει κατατεθεί και κάπου μέσα στις τελευταίες ώρες της deadline day η ιστορία αποφασίζει να πάρει τον πιο παράλογο δρόμο.
Αυτό συνέβη με τον Φόλαριν Μπαλογκούν, την Έβερτον και τη Μονακό. Ο Αμερικανός επιθετικός ταξίδεψε στο Λίβερπουλ για να ολοκληρώσει μια μεταγραφή περίπου 40 εκατ. λιρών, πέρασε από ιατρικό έλεγχο και βρέθηκε λίγες υπογραφές μακριά από την επιστροφή του στην Premier League. Στο τέλος, όμως, ήταν ο ίδιος που αποφάσισε ότι δεν ήθελε πλέον να γίνει παίκτης της Έβερτον.
Φολαρίν Μπαλογκούν: Πώς χάλασε η μεταγραφή στην Έβερτον
Το εντυπωσιακό είναι ότι η απόφασή του δεν σταμάτησε απλώς μία μεταγραφή. Μέσα σε λίγες ώρες επηρέασε την προσπάθεια της Τσέλσι να αποκτήσει τον Λαμίν Καμαρά, άφησε τη Μονακό χωρίς τις πωλήσεις που υπολόγιζε και συνέβαλε σε ένα μεταγραφικό ντόμινο που έφτασε μέχρι το Μεξικό.
Αν υπάρχει μια ιστορία που εξηγεί γιατί η deadline day παραμένει μία από τις πιο παράλογες εφευρέσεις του σύγχρονου ποδοσφαίρου, μάλλον είναι αυτή.
Ο Μπαλογκούν έφτασε για να υπογράψει και κάπου εκεί άρχισαν τα προβλήματα
Στην Έβερτον η ημέρα είχε ξεκινήσει με εντελώς διαφορετική διάθεση. Ο Μπαλογκούν βρισκόταν ψηλά στη λίστα για την επίθεση και η συμφωνία με τη Μονακό έμοιαζε αρκετά προχωρημένη ώστε ο παίκτης να ταξιδέψει στην Αγγλία και να περάσει από τις απαραίτητες εξετάσεις στο Finch Farm.
Μόνο που ο ιατρικός έλεγχος δημιούργησε επιφυλάξεις στην αγγλική πλευρά.
Σύμφωνα με τον CEO της Μονακό, Τιάγκο Σκούρο, οι άνθρωποι της Έβερτον εξέφρασαν ανησυχίες για την κατάσταση του παίκτη. Η γαλλική ομάδα, από την πλευρά της, επέμενε ότι ούτε το δικό της ιατρικό επιτελείο ούτε οι άνθρωποι που παρακολουθούσαν τον Μπαλογκούν θεωρούσαν πως υπήρχε πρόβλημα που θα δικαιολογούσε την κατάρρευση της συμφωνίας.
Και εδώ η υπόθεση άρχισε να αλλάζει χαρακτήρα. Δεν ήταν πλέον ένα τυπικό deadline-day deal που περίμενε τα χαρτιά. Η Έβερτον έπρεπε να αποφασίσει αν εξακολουθούσε να θέλει τον παίκτη με τους ίδιους οικονομικούς όρους και η Μονακό έπρεπε ταυτόχρονα να προετοιμαστεί για το ενδεχόμενο να χάσει μια πώληση που θεωρούσε σχεδόν δεδομένη.
Η αγορά δεν περίμενε.
Η Τσέλσι είδε μέσα στο χάος μια ευκαιρία
Η Τσέλσι ενδιαφερόταν ήδη για τον Λαμίν Καμαρά, όμως η αρχική στάση της Μονακό ήταν ξεκάθαρη: ο Σενεγαλέζος μέσος δεν προοριζόταν για πώληση.
Η λογική άλλαξε όταν το deal του Μπαλογκούν άρχισε να κρέμεται από μια κλωστή.
Ο Σκούρο αποκάλυψε ότι η Τσέλσι επανήλθε μόλις αντιλήφθηκε πως η Μονακό μπορεί να χρειαζόταν να δημιουργήσει έσοδα από διαφορετικό παίκτη. Οι συζητήσεις επιταχύνθηκαν εντυπωσιακά και τελικά έφτασαν σε συμφωνία περίπου 55 εκατ. ευρώ για τον Καμαρά. Ο ποδοσφαιριστής πέρασε ιατρικές εξετάσεις και η μετακίνησή του στο Λονδίνο έμοιαζε, για ένα μικρό διάστημα τουλάχιστον, η επόμενη μεγάλη μεταγραφή της βραδιάς.
Αυτό είναι και το σημείο όπου η ιστορία παύει να μοιάζει λογική.
Γιατί την ίδια στιγμή που η Τσέλσι πίστευε ότι είχε βρει τον μέσο της, η Έβερτον ξαναμπήκε στην υπόθεση Μπαλογκούν.
Η Έβερτον έψαχνε plan B ενώ προσπαθούσε να κρατήσει ζωντανό το plan A
Οι άνθρωποι της Έβερτον δεν μπορούσαν να περιμένουν μέχρι να λυθεί το ιατρικό ζήτημα. Το μεταγραφικό παράθυρο έκλεινε και η ομάδα είχε ήδη επιτρέψει στον Μπέτο να αποχωρήσει για τη Φιορεντίνα, σε συμφωνία κοντά στα 20 εκατ. ευρώ. Αυτό άφηνε την επίθεση ακόμη πιο εκτεθειμένη εφόσον ο Μπαλογκούν δεν υπέγραφε.
Έτσι άρχισε η γνωστή deadline-day διαδικασία όπου ένα recruitment department ανοίγει ταυτόχρονα πέντε διαφορετικά παράθυρα και ελπίζει ότι τουλάχιστον ένα θα φτάσει μέχρι το τέλος. Η Έβερτον εξέτασε εναλλακτικές περιπτώσεις, μεταξύ των οποίων εκείνη του Τζόσουα Ζίρκζεϊ, όμως η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δεν ήθελε να τον παραχωρήσει χωρίς χρόνο για να αποκτήσει αντικαταστάτη.
Κι ενώ οι εναλλακτικές δεν προχωρούσαν, οι συζητήσεις με τη Μονακό ξανάρχισαν.
Η δομή του deal άλλαξε ώστε ένα μεγαλύτερο κομμάτι του συνολικού ποσού να συνδέεται με όρους και bonus. Η ουσία ήταν ότι η Έβερτον αποφάσισε τελικά ότι ήταν έτοιμη να προχωρήσει και η Μονακό θεώρησε πως η αρχική πώληση μπορούσε να σωθεί.
Και τότε δημιουργήθηκε το δεύτερο πρόβλημα.
Η Μονακό σταμάτησε τον Καμαρά επειδή πίστεψε ότι ο Μπαλογκούν φεύγει
Από τη στιγμή που η συμφωνία με την Έβερτον επανήλθε, η Μονακό έκανε αυτό που θεωρούσε συνεπές με την αρχική της στρατηγική: ενημέρωσε την Τσέλσι ότι δεν επρόκειτο τελικά να πουλήσει τον Καμαρά.
Για τη γαλλική ομάδα, η σειρά ήταν απλή. Προτεραιότητα ήταν να κρατήσει τον Σενεγαλέζο και να πουλήσει τον Μπαλογκούν. Η πόρτα προς την Τσέλσι είχε ανοίξει μόνο όταν υπήρξε ο κίνδυνος να μη συμβεί η δεύτερη πώληση.
Μόλις η Έβερτον επέστρεψε, η πόρτα έκλεισε ξανά.
Το πρόβλημα ήταν ότι μέχρι τότε ο Καμαρά είχε περάσει εξετάσεις, είχε συζητήσει τους προσωπικούς του όρους και είχε πειστεί για τη μετακίνησή του στην Τσέλσι. Από τη δική του πλευρά, δεν επρόκειτο πια για μια θεωρητική πιθανότητα. Είχε αρχίσει να προετοιμάζεται για το επόμενο βήμα της καριέρας του.
Και λίγη ώρα αργότερα, θα μάθαινε ότι το επόμενο βήμα δεν υπήρχε.
Γιατί τότε ο Μπαλογκούν είπε "όχι"
Έβερτον και Μονακό είχαν πλέον προλάβει να κινηθούν μέσα στα χρονικά περιθώρια που τους έδινε η διαδικασία της Premier League. Τα απαραίτητα έγγραφα είχαν προχωρήσει και το μόνο κομμάτι που έμοιαζε να απομένει ήταν η τελική συναίνεση του παίκτη.
Μόνο που ο Μπαλογκούν δεν αισθανόταν πια το ίδιο για τη μεταγραφή.
Ο Σκούρο υποστήριξε ότι ο Αμερικανός ενοχλήθηκε από τον τρόπο με τον οποίο η Έβερτον είχε χειριστεί το ιατρικό κομμάτι. Από τη στιγμή που είχαν εκφραστεί αμφιβολίες για τη φυσική του κατάσταση, ο παίκτης δεν αισθανόταν πλέον άνετα να δεσμεύσει τα επόμενα χρόνια της καριέρας του στον συγκεκριμένο σύλλογο.
Και αυτή είναι η λεπτομέρεια που κάνει την ιστορία πολύ πιο ενδιαφέρουσα από ένα τυπικό "κόπηκε στα ιατρικά".
Ο Μπαλογκούν δεν απέτυχε απαραίτητα σε κάποιο τεστ και έφυγε. Η Έβερτον τελικά ήταν διατεθειμένη να ολοκληρώσει τη μεταγραφή. Ήταν ο ίδιος που, μετά από όσα είχαν προηγηθεί, δεν ήθελε πλέον να υπογράψει.
Στη deadline day, μέσα σε λίγες ώρες, το "η ομάδα δεν είναι σίγουρη για τον παίκτη" είχε μετατραπεί σε "ο παίκτης δεν είναι σίγουρος για την ομάδα".
Και πλέον ήταν πολύ αργά για να σωθεί ο Καμαρά
Θεωρητικά, η Μονακό είχε ακόμη έναν τρόπο να βγει από τη βραδιά με μια μεγάλη πώληση: να επιστρέψει στην Τσέλσι και να ολοκληρώσει το deal του Καμαρά.
Στην πράξη, το παράθυρο είχε κλείσει.
Το απαραίτητο dealsheet δεν είχε ολοκληρωθεί εγκαίρως από όλες τις πλευρές, άρα η μεταγραφή δεν μπορούσε απλώς να ενεργοποιηθεί ξανά όταν κατέρρευσε εκείνη του Μπαλογκούν. Η Τσέλσι έμεινε χωρίς τον μέσο που είχε φτάσει τόσο κοντά στο να αποκτήσει και η Μονακό βρέθηκε τελικά να κρατά και τους δύο παίκτες.
Ο εκπρόσωπος του Καμαρά εξέφρασε αργότερα δημόσια την απογοήτευση της πλευράς του παίκτη, βάζοντας στο τραπέζι και μια πλευρά των μεταγραφών που συχνά χάνεται μέσα σε ποσά, bonus και dealsheets: ο ποδοσφαιριστής δεν είναι απλώς asset στο Excel δύο συλλόγων. Είναι ο άνθρωπος του οποίου η καριέρα αλλάζει μαζί με κάθε απόφαση.
Η Έβερτον πλήρωσε το μεγαλύτερο αγωνιστικό κόστος
Για τη Μονακό, το πρόβλημα ήταν κυρίως οικονομικό και διαχειριστικό. Για την Έβερτον έγινε αμέσως ποδοσφαιρικό.
Ο Μπέτο είχε ήδη φύγει και ο Μπαλογκούν προοριζόταν να γίνει το βασικό σημείο αναφοράς στην κορυφή της επίθεσης. Όταν η μεταγραφή κατέρρευσε και οι εναλλακτικές δεν προχώρησαν, ο Τιερνό Μπαρί έμεινε ουσιαστικά ως ο μοναδικός καθαρόαιμος senior striker στο ρόστερ. Η κατάσταση προκάλεσε μάλιστα έντονη κριτική από το Fans' Forum της Έβερτον για τον τρόπο με τον οποίο ο σύλλογος διαχειρίστηκε συνολικά το τέλος του παραθύρου.
Εδώ βρίσκεται και το ρίσκο της deadline day. Μπορείς να κερδίσεις έναν εξαιρετικό παίκτη επειδή περίμενες μέχρι το τελευταίο βράδυ να εμφανιστεί η σωστή συνθήκη. Μπορείς επίσης να πουλήσεις τον βασικό σου επιθετικό πιστεύοντας ότι ο αντικαταστάτης βρίσκεται ήδη στο προπονητικό σου κέντρο και λίγες ώρες αργότερα να συνειδητοποιήσεις ότι δεν έχεις κανέναν από τους δύο.
Αυτό δεν είναι transfer strategy. Είναι τζόγος με κοστούμι και laptop.
Και ο Μπαλογκούν επέστρεψε εκεί απ' όπου είχε ξεκινήσει
Το περίεργο φινάλε είναι ότι ο άνθρωπος γύρω από τον οποίο περιστράφηκαν όλα επέστρεψε τελικά στη Μονακό.
Ο σύλλογος ήταν έτοιμος να τον πουλήσει, ο παίκτης είχε ταξιδέψει στην Αγγλία για να συνεχίσει την καριέρα του και η Έβερτον είχε αρχίσει να σχεδιάζει την επίθεσή της έχοντάς τον μέσα. Λίγες ώρες αργότερα όλα είχαν επιστρέψει σχεδόν στο αρχικό σημείο, μόνο που τίποτα δεν ήταν πλέον πραγματικά ίδιο.
Ο Μπαλογκούν προερχόταν από σεζόν 19 γκολ σε 43 παιχνίδια με τη Μονακό και είχε σκοράρει τρεις φορές στο Παγκόσμιο Κύπελλο με τις ΗΠΑ. Δεν ήταν ένας ποδοσφαιριστής που ο σύλλογος προσπαθούσε απλώς να ξεφορτωθεί. Ήταν ένα asset υψηλής αξίας, σε μια στιγμή όπου τόσο η ομάδα όσο και ο ίδιος πίστευαν ότι είχε έρθει η κατάλληλη ώρα για αλλαγή.
Τώρα πρέπει να ξαναβρούν τρόπο να συνυπάρξουν, τουλάχιστον μέχρι να ανοίξει ξανά η αγορά. Και ήδη η θέση του έχει γίνει πιο περίπλοκη, καθώς έμεινε εκτός της ευρωπαϊκής λίστας της Μονακό μετά την αποτυχία της μεταγραφής.
Μια deadline day όπου κανείς δεν έφυγε πραγματικά κερδισμένος
Στο τέλος της βραδιάς, η Μονακό δεν πήρε τα χρήματα που περίμενε για τον Μπαλογκούν. Η Έβερτον δεν πήρε τον βασικό φορ που είχε φτάσει μέχρι το προπονητικό της κέντρο. Η Τσέλσι έχασε έναν μέσο που είχε ήδη φτάσει πολύ κοντά στην υπογραφή και ο Καμαρά έμεινε σε μια ομάδα που, έστω και για λίγες ώρες, είχε συμφωνήσει να τον πουλήσει.
Υπάρχουν deadline days όπου ένας σύλλογος κλέβει την παράσταση με μία μεταγραφή στο τελευταίο λεπτό.
Αυτή δεν ήταν τέτοια βραδιά.
Ήταν περισσότερο μια υπενθύμιση ότι πίσω από τις ανακοινώσεις με τα αεροπλάνα, τα "here we go" και τα deals των 50 εκατομμυρίων υπάρχουν γιατροί, δικηγόροι, agents, οικονομικοί περιορισμοί και, τελικά, ένας ποδοσφαιριστής που εξακολουθεί να έχει το δικαίωμα να πει ότι άλλαξε γνώμη.
Ο Τιάγκο Σκούρο είπε ότι δεν είχε ξαναζήσει κάτι παρόμοιο σε deadline day.
Με έναν παίκτη να φτάνει στην Αγγλία για να υπογράψει, μια δεύτερη μεταγραφή να ανοίγει επειδή η πρώτη κινδύνεψε, τη δεύτερη να ακυρώνεται επειδή η πρώτη ξαναζωντάνεψε και τελικά την πρώτη να πεθαίνει επειδή ο ίδιος ο ποδοσφαιριστής δεν ήθελε πια να γίνει, δύσκολα θα μπορούσε κανείς να τον κατηγορήσει για υπερβολή.
Μερικές φορές το πιο απίθανο πράγμα στη deadline day δεν είναι να γίνει μια μεταγραφή στο τελευταίο λεπτό. Είναι να έχουν συμφωνήσει σχεδόν όλοι και τελικά να μη γίνει τίποτα.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.
