Έναν χρόνο τώρα, το όνομα του Αζεντίν Ουναΐ πλανιόταν πάνω από τον Παναθηναϊκό σαν μια ιστορία που είχε κλείσει βιαστικά. Έφυγε το καλοκαίρι του 2025, συνέχισε στην Τζιρόνα, όμως στην Αθήνα η αίσθηση παρέμενε ίδια: ο Μαροκινός δεν είχε ολοκληρώσει όσα μπορούσε να προσφέρει με την πράσινη φανέλα. Η επιστροφή του, αυτή τη φορά με κανονική μεταγραφή και τετραετές συμβόλαιο, δικαιώνει μια επιμονή που έμοιαζε σχεδόν εμμονική.
Τι περίμενε τόσο υπομονετικά ο Παναθηναϊκός; Την κατάλληλη στιγμή για να αποκτήσει έναν ποδοσφαιριστή του οποίου την αξία δεν χρειαζόταν να μαντέψει. Σε μια μεταγραφική αγορά γεμάτη ακριβές υποσχέσεις, ο Ουναΐ αποτελούσε τη σπάνια περίπτωση της βεβαιότητας. Γνώριζε την ομάδα, το πρωτάθλημα, την πίεση και τις απαιτήσεις της εξέδρας. Κυρίως, είχε ήδη αποδείξει ότι μπορούσε να αλλάξει τον ρυθμό ενός αγώνα με μία κίνηση.
Διαβάστε Επίσης
Αυτό ακριβώς αγόρασε ο Παναθηναϊκός. Όχι μόνο έναν κεντρικό μέσο, αλλά έναν παίκτη που δίνει προσωπικότητα στην κατοχή. Ο Ουναΐ ζητά την μπάλα όταν οι περισσότεροι ψάχνουν χώρο για να κρυφτούν. Μπορεί να ξεφύγει από την πίεση με την πρώτη επαφή, να κουβαλήσει το παιχνίδι ανάμεσα στις γραμμές και να δημιουργήσει υπεραριθμία εκεί όπου όλα μοιάζουν μπλοκαρισμένα. Διαθέτει τεχνική, ποδοσφαιρική ευφυΐα και εκείνη τη σπάνια κομψότητα που κάνει ακόμη και μια απλή μεταβίβαση να φαίνεται λίγο πιο όμορφη.
Η πρώτη του θητεία αποτελεί την καλύτερη εξήγηση για την πράσινη επιμονή. Τη σεζόν 2024-25 είχε 37 συμμετοχές, πέντε γκολ και επτά ασίστ, ενώ αναδείχθηκε από τον κόσμο ως ο πολυτιμότερος παίκτης της ομάδας. Οι αριθμοί περιγράφουν ένα μέρος της επιρροής του. Το υπόλοιπο φαινόταν στον τρόπο με τον οποίο ο Παναθηναϊκός αποκτούσε φαντασία όταν η μπάλα περνούσε από τα πόδια του. Έναν χρόνο αργότερα και έπειτα από μια γεμάτη σεζόν στη La Liga, επιστρέφει πιο ώριμος και με ακόμη μεγαλύτερες παραστάσεις.
Άλλωστε, η ποιότητά του έχει δοκιμαστεί πολύ μακριά από τα όρια της Super League. Υπήρξε βασικό πρόσωπο στην ιστορική πορεία του Μαρόκου έως τα ημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022 και βρέθηκε ξανά στο προσκήνιο στη διοργάνωση του 2026. Δεν πρόκειται για ένα ταλέντο που ο Παναθηναϊκός ελπίζει να ανακαλύψει. Πρόκειται για διεθνή ποδοσφαιριστή υψηλού επιπέδου, σε ηλικία 26 ετών, δηλαδή στη φάση κατά την οποία μπορεί να προσφέρει άμεσα και παράλληλα να διατηρεί σημαντική μεταπωλητική αξία.
Η οικονομική διάσταση κάνει τη συμφωνία ακόμη πιο ηχηρή. Τα ποσά που αναφέρονται, περίπου 15 εκατ. ευρώ συν μπόνους, μετατρέπουν τον Ουναΐ στην ακριβότερη αγορά της ιστορίας του συλλόγου. Πρόκειται για δήλωση προθέσεων, αλλά και για δέσμευση. Από εδώ και πέρα, η λάμψη της επιστροφής τελειώνει και αρχίζει η απαίτηση. Σε τέτοιο κόστος, ο Μαροκινός καλείται να είναι ο παίκτης γύρω από τον οποίο θα οργανωθεί το δημιουργικό παιχνίδι και όχι απλώς η εντυπωσιακή πινελιά του.
Ο Παναθηναϊκός, λοιπόν, περίμενε επειδή ήξερε ακριβώς τι του έλειπε. Περίμενε τον ποδοσφαιριστή που μπορεί να κάνει την ομάδα πιο απρόβλεπτη, πιο θαρραλέα και περισσότερο δική του μέσα στο γήπεδο. Η υπομονή του ανταμείφθηκε με έναν αρτίστα που γνωρίζει ήδη τον δρόμο. Τώρα μένει το δυσκολότερο: να μετατρέψει τη μαγεία σε διάρκεια και τη μεγάλη μεταγραφή σε τίτλους.
