Ποιος ήταν ο πρόεδρος της Leicester και γιατί το ποδόσφαιρο του οφείλει πολλά

"Τον βλέπω κάθε μέρα. Όταν έχουμε αγώνα, στις 13.30 είναι πάνω από τα κεφάλια μας. Τα παιδιά μου δεν μπορούν να καταλάβουν τι συμβαίνει, τρέχουν στον κήπο και μου δείχνουν το ελικόπτερο: Είναι ο πρόεδρος που πηγαίνει στο γήπεδο. Μετά το τέλος του αγώνα είναι πάλι στον ουρανό. Πάει στο Λονδίνο με το ελικόπτερο. Όταν με ρωτούν γιατί το κάνει, απαντώ γιατί μπορεί και γιατί το αξίζει”. Γιατί μπορεί και γιατί το αξίζει. Αυτό έλεγε ένας οπαδός της Leicester για τον πρόεδρο της ομάδας του.

Για τον Vichai Srivaddhanaprabha, η μετακίνηση από αέρος ήταν κάτι το σύνηθες. Έτσι και το Σάββατο βράδυ δεν θα έκανε κάτι για πρώτη φορά. Το πρόγραμμα του ήταν γνωστό. Θα απογειωνόταν γύρω στις 20.30 από το κέντρο του γηπέδου King Power Stadium, ήταν, μάλιστα, χαμογελαστός αφού χάρηκε για το γκολ της ισοφάρισης στο τελευταίο λεπτό. Δεν είχε να ανησυχεί για τίποτα. Οι πιλότοι του Leonardo 169, εξάλλου, είχαν προετοιμαστεί στο υψηλότερο επίπεδο για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν την οποιαδήποτε αρνητική συγκυρία. 

Ο Vichai έπρεπε να φτάσει στο αεροδρόμιο του Luton για να επιβιβαστεί, μαζί με τη σύζυγό του, στο προσωπικό του jet ώστε να επιστρέψει στην Ταϊλάνδη. Αντί για αυτό, το ελικόπτερο λίγο μετά την απογείωσή του και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, συνετρίβη μέσα στο πάρκινγκ του γηπέδου, στον χώρο όπου σταθμεύουν τα μέλη και το προσωπικό της ποδοσφαιρικής ομάδας. Οι 5 επιβαίνοντας σκοτώθηκαν ακαριαία. Ο πρόεδρος βρισκόταν μέσα σε αυτό.

Για όλους στην πόλη, ο Vichai, δεν ήταν απλά ο ιδιοκτήτης της ομάδας. Ήταν ο Κύριος Πρόεδρος, ο σημαντικός επιχειρηματίας που τον χαρακτήριζε το μοναδικό δέσιμο που είχε με την κοινότητα. Τον περιγράφουν ως σεμνό, ενθυμούμενοι τα 60 δωρεάν εισιτήρια που δώρισε σε φιλάθλους τον Μάιο όταν έκλεισε τα 60 του χρόνια. Άλλοι θυμούνται τα 2 εκ. λίρες που έδωσε για την κατασκευή ενός παιδιατρικού νοσοκομείου στο Λέστερ, το 1 εκ. για το ιατρικό τμήμα του πανεπιστημίου, τις 100.000 λίρες για την εκ νέου ταφή των οστών του Ριχάρδου Γ' στο νεκροταφείο της πόλης. Μία μέρα αργότερα, ένας φίλος της ομάδας τον ενημέρωσε για την σπάνια ασθένεια που είχε χτυπήσει τον γιο του και την ακριβή θεραπεία που χρειαζόταν και ο Vichai του έκοψε μία επιταγή των 23.000 λιρών.

Γεννήθηκε ως  Vichai Raksriaksorn στις 4 Μαϊου 1958 στην Μπανγκόκ. Το 2013 του δόθηκε το όνομα Srivaddhanaprabha (στα ταϊλανδέζικα σημαίνει: Το φως της προοδευτικής δόξας) για να τον τιμήσουν για το φιλανθρωπικό του έργα όλα αυτά τα χρόνια. Ο Vichai, στην πραγματικότητα, πορευόταν στη ζωή του σύμφωνα με τον ταϊλανδέζικο ηθικό κώδικα: οι πιο εύποροι πρέπει να δωρίζουν ένα μέρος της περιουσίας τους στην κοινότητα. Και το έκανε πολύ καλά και για πολλά χρόνια. Ο πέμπτος πιο πλούσιος άνθρωπος της χώρας (σύμφωνα με το Forbes η περιουσία του έφτανε τα 5 δισ. δολάρια), έκανε την περιουσία του δουλεύοντας στον τομέα των duty free από το 1989, ξεκινώντας από ένα μικρό κατάστημα στην Μπανγκόκ.

Το 2010 αγόρασε τη Leicester για 39 εκατομμύρια λίρες από τον Milan Mandarić, τον επόμενο Φεβρουάριο ανέλαβε και επίσημα την ομάδα, το 2014 την είδε να ανεβαίνει στα πλούσια σαλόνια της Premier League, την επόμενη χρονιά υποσχέθηκε ότι θα επενδύσει 180 εκ. λίρες στο ποδοσφαιρικό τμήμα για το κάνει όσο πιο ανταγωνιστικό γίνεται και δύο χρόνια αργότερα πραγματοποίησε το μεγαλύτερο κατόρθωμα στην ιστορία της Premier League.

Η πόλη μπήκε στον ποδοσφαιρικό χάρτη εξαιτίας της επιτυχίας της ομάδας του Ranieri – εξαιτίας εκείνου. Το Leicester δεν είναι μόνο η έδρα της ομάδας rugby των Tigers αλλά και η έδρα των Αλεπούδων, που μέσα σε 4 χρόνια από τη δεύτερη κατηγορία έφτασαν στο Champions League.

Ο Vichai άλλαξε το πώς έβλεπε η βρετανική ποδοσφαιρική κοινωνία τον πρόεδρο στην εποχή της ποδοσφαιρικής παγκοσμιοποίησης. Ήταν παρών αλλά πάντα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Έδωσε λευκή κόλλα στη CEO Susan Whelan για να σχεδιάσει εκείνη ότι θέλει, αλλά ήταν εκεί για να παρακολουθεί από κοντά τα παιχνίδια. Είχε πάθος με το polo και τις ιπποδρομίες, γνώριζε από κρασιά και μαζί με τον γιο του ανέπτυξαν μία πολύ ζεστή σχέση ανάμεσα σε διοίκηση, φιλάθλους και παίκτες. Με τους φιλάθλους γιόρτασε τα γενέθλιά του κερνώντας τους τούρτα, μπύρες, ντόνατς, κάστανα και t-shirts. Με τους παίκτες ο δεσμός ήταν μοναδικός – ο Jamie Vardy, μάλιστα, τον κάλεσε και στον γάμο του.

Όλη η πόλη θα τον ευγνωμονεί για πάντα. Έκανε το σωματείο και πάλι βιώσιμο: Πρώτα ανέβασε την ομάδα στην Premier League, μετά την ξεχρέωσε από την κακοδιαχείριση του παρελθόντος, έπειτα αγόρασε το στάδιο κι επένδυσε στην ακαδημία, μέχρι και 30.000 μάσκες με το πρόσωπο του Jamie Vardy έδωσε στους οπαδούς όταν ο διεθνής επιθετικός τιμωρήθηκε με 3 αγωνιστικές για ένα άσχημο μαρκάρισμα σε παιχνίδι απέναντι στη Stoke. A, ναι έφερε και μερικούς βουδιστές καλόγερους για να ευλογήσουν τους παίκτες και το μέρος. O Vichai έκανε τα πιο τρελά όνειρα μιας πόλης πραγματικότητα.

Τόσο για το Λέστερ αλλά και για όλους, ο ίδιος πάντοτε θα είναι ο σπουδαίος άνθρωπος πίσω από μία από τις μεγαλύτερες αθλητικές ιστορίες που έγιναν ποτέ.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr