Αν χθες το βράδυ ακούσατε έναν περίεργο κρότο μαζί με την βροχή, ήρθε κατευθείαν από το Άνφιλντ. Ήταν ο Ντόμινικ Σόμποσλαϊ.
90+1'. Η Λίβερπουλ προηγείται 2-1 της Τότεναμ στο League Cup, το παιχνίδι όμως δεν έχει τελειώσει και οι Spurs έχουν αρχίσει να πιστεύουν ότι μπορεί να βρουν την ισοφάριση. Η μπάλα φτάνει στον Ούγγρο αρκετά μέτρα έξω από την περιοχή. Την κατεβάζει με το στήθος και, αντί να κάνει κάτι λογικό, αποφασίζει ότι ήρθε η ώρα να δοκιμάσει αν αντέχουν ακόμη τα δίχτυα του Άνφιλντ.
Βολέ. Κεραυνός. 3-1. Καληνύχτα.
Ο Μάρτιν Ντουμπράβκα ουσιαστικά δεν είχε κάτι να κάνει πέρα από το να παρακολουθήσει την μπάλα να περνάει. Και το Kop άρχισε να τραγουδάει το όνομα του ανθρώπου που, εδώ και αρκετό καιρό, έχει αποκτήσει μια πολύ συγκεκριμένη συνήθεια. Όταν η Λίβερπουλ χρειάζεται κάποιον να τη βγάλει από τη δύσκολη θέση, ο Σόμποσλαϊ είναι συνήθως εκεί.
Δεν είναι πια απλώς ο τύπος που σουτάρει δυνατά
Το εύκολο με τον Σόμποσλαϊ είναι να μείνει στα γκολ. Την περασμένη σεζόν είχε ήδη προσθέσει στη συλλογή του εντυπωσιακά μακρινά χτυπήματα, μεταξύ άλλων απέναντι σε Άρσεναλ και Μάντσεστερ Σίτι.
Μόνο που πλέον το σημαντικότερο πράγμα στον Σόμποσλαϊ δεν είναι το δεξί του πόδι. Είναι ότι έχει εξελιχθεί σε έναν από τους παίκτες στους οποίους μπορεί να στηριχθεί η Λίβερπουλ όταν το παιχνίδι στραβώνει.
Τρέχει. Πιέζει. Κουβαλάει την μπάλα. Καλύπτει χώρους. Μπορεί να παίξει πιο μπροστά, πιο πίσω και, όταν χρειάστηκε την προηγούμενη σεζόν, έφτασε ακόμη και να καλύψει θέση δεξιού μπακ. Το 2025-26 ψηφίστηκε πέντε φορές Player of the Month της Λίβερπουλ, μια αρκετά καλή ένδειξη για το πόσο μεγάλωσε ο ρόλος του μέσα στην ομάδα.
Αυτό είναι ίσως και το μεγαλύτερο βήμα που έχει κάνει από τότε που έφτασε στο Μέρσεϊσαϊντ το 2023. Στην αρχή έβλεπες ένα τεράστιο ταλέντο. Τώρα βλέπεις έναν ποδοσφαιριστή που αρχίζει να συμπεριφέρεται σαν ένας από τους ανθρώπους που έχουν την ευθύνη της ομάδας.
Και, ναι, φοράει το 8
Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη. Στη Λίβερπουλ το 8 δεν είναι ένας οποιοσδήποτε αριθμός.
Ο Στίβεν Τζέραρντ το φόρεσε για 11 σεζόν και, όταν έφυγε το 2015, άφησε πίσω του ένα νούμερο που κουβαλούσε πολύ περισσότερο βάρος από δύο ψηφία στην πλάτη μιας φανέλας. Ο Ναμπί Κεϊτά ήταν ο πρώτος που το πήρε μετά τον Τζέραρντ, αλλά πέρασε και δεν ακούμπησε. Το 2023 πέρασε στον Σόμποσλαϊ. Ο ίδιος, άλλωστε, είχε μεγαλώσει έχοντας τον Τζέραρντ ως ένα από τα ποδοσφαιρικά του πρότυπα.
Κανείς δεν χρειάζεται έναν "νέο Τζέραρντ". Αυτή η σύγκριση είναι άδικη για οποιονδήποτε ποδοσφαιριστή περάσει από το Άνφιλντ.
Αλλά υπάρχει κάτι ωραίο στο γεγονός ότι το 8 βρίσκεται σήμερα στην πλάτη ενός μέσου που δεν φοβάται την ευθύνη. Ενός παίκτη που τρέχει μέχρι το τέλος, που μπορεί να αλλάξει ένα παιχνίδι με μία ενέργεια και που, όταν τα πράγματα δυσκολεύουν έρχεται με την λύτρωση. Ο Σόμποσλαϊ δεν έγινε Τζέραρντ. Ούτε χρειάζεται να γίνει.
Αλλά επιτέλους το 8 της Λίβερπουλ δείχνει ξανά σαν να βρίσκεται στην πλάτη κάποιου που καταλαβαίνει πόσο βαρύ είναι.
Και αν έχεις αμφιβολίες, ανέβασε λίγο την ένταση και ξαναδές το 90+1' απέναντι στην Τότεναμ. Ο ήχος όταν φεύγει η μπάλα από το πόδι του λέει σχεδόν όλη την ιστορία.
