Το γκολ στα 33 δευτερόλεπτα είναι ένας θαυμάσιος τρόπος να ξεκινήσεις ένα ντέρμπι κι ένας μάλλον επισφαλής τρόπος να βγάλεις συμπέρασμα γι’ αυτό. Σχεδόν όλο το παιχνίδι είναι ακόμη μπροστά σου, ο αντίπαλος έχει χρόνο να συνέλθει και κάπου εκεί αρχίζει ο πειρασμός να προστατεύσεις από υπερβολικά νωρίς αυτό που κέρδισες.
Ο Παναθηναϊκός απέναντι στην ΑΕΚ έκανε κάτι που εξηγεί αρκετά για την πρόοδό του με τον Τζέικομπ Νίστρουπ. Προηγήθηκε στην πρώτη του επίθεση και συνέχισε να παίζει σαν να τον ενδιέφερε πολύ και η δεύτερη.
Ο Σαντίνο Αντίνο ήταν ο βασικός λόγος που το ματς διατήρησε αυτόν τον ρυθμό. Αν έβλεπες μόνο το γκολ του, θα κρατούσες την κίνηση προς τα μέσα και την ψυχραιμία στο τελείωμα. Αν τον παρακολουθούσες σε όλο το παιχνίδι, μάλλον θα σου έμενε το πόσο συχνά έμπαινε στην ίδια φάση δεύτερη φορά. Πίεζε για να κερδίσει την μπάλα, την έδινε και ήταν πάλι διαθέσιμος λίγα μέτρα πιο πέρα. Είχε τα πνευμόνια να το κάνει για ολόκληρο το βράδυ και, το κυριότερο, την κρίση να ξέρει πότε αξίζει να κρατήσει την μπάλα ο ίδιος.
Η συνεργασία του με τον Ανδρέα Τεττέη στο 1-0 είναι ένα καλό παράδειγμα. Ο Αντίνο κλέβει ψηλά και πασάρει αμέσως, επειδή ο συμπαίκτης του είναι ήδη σε θέση να εκτελέσει. Ο Τεττέη παίρνει ένα σουτ που μοιάζει ευκολότερο απ’ όσο είναι, ακριβώς επειδή το έχει αποφασίσει εγκαίρως. Η παρουσία του είχε σημασία και στη συνέχεια. Όσο η ΑΕΚ προσπαθούσε να ανέβει, οι αμυντικοί της είχαν διαρκώς έναν φορ να υπολογίζουν στην πλάτη τους. Αυτό έδινε στον Παναθηναϊκό διέξοδο ακόμη και στα διαστήματα που η μπάλα έμενε περισσότερο σε κιτρινόμαυρα πόδια.
Η πιο ενδιαφέρουσα δοκιμασία για τον Νίστρουπ ήρθε με την αποβολή του Κάνγκουα. Στο 2-0, με περίπου είκοσι λεπτά να απομένουν, ένα γκολ αρκούσε για να αλλάξει αισθητά η βραδιά. Η ΑΕΚ είχε πια τον παραπάνω παίκτη, δυσκολεύτηκε όμως να βρει τον ελεύθερο παίκτη μέσα στην περιοχή. Εκεί φάνηκε πόσο έχει δέσει η άμυνα του Παναθηναϊκού.
Οι αποστάσεις παρέμειναν μικρές, υπήρχε κάλυψη δίπλα σε όποιον έβγαινε στην μπάλα και οι περισσότερες επιθέσεις της Ένωσης τελείωσαν μακριά από εκεί που θα πονούσαν. Κάπως έτσι μια άμυνα δικαιούται και το μηδέν στο παθητικό της.
Για τον Παναθηναϊκό, η αξία του αποτελέσματος μεγαλώνει επειδή είχε προηγηθεί η νίκη επί του ΠΑΟΚ. Το δείγμα στα μεγάλα παιχνίδια αρχίζει να αποκτά ενδιαφέρον, όπως και ο τρόπος με τον οποίο η ομάδα προσαρμόζεται στις απαιτήσεις τους.
Απέναντι στην ΑΕΚ, η ομάδα του Νίστρουπ μπόρεσε να πιέσει ψηλά, να απειλήσει όταν έδωσε χώρο και να υπερασπιστεί το προβάδισμά της με δέκα. Θα έχει βραδιές που ο Τεττέη θα στείλει εκείνο το σουτ λίγο άουτ ή ο Αντίνο θα μείνει στο δοκάρι. Το κέρδος για τον Νίστρουπ είναι ότι, ακόμη και σε μια τέτοια βραδιά, ο αντίπαλος θα πρέπει να δουλέψει αρκετά για να τον κερδίσει.
Προς το παρόν, πάντως, ο Παναθηναϊκός έχει δώσει στους φιλάθλους του έναν καλό λόγο να περιμένουν μια γεμάτη χρονιά με προσδοκίες για κάτι καλό.


