Υπάρχουν βραδιές που ένας σέντερ φορ γίνεται ο μόνιμος πονοκέφαλος της αντίπαλης άμυνας. Ο Ανδρέας Τεττέη φρόντισε το χθεσινό ντέρμπι να είναι μία από αυτές. Με δύναμη στις μονομαχίες, θράσος στις προσωπικές ενέργειες και αποφασιστικότητα μπροστά στην εστία, έβαλε τη δική του υπογραφή στη νίκη του Παναθηναϊκού απέναντι στον ΠΑΟΚ. Κι άφησε την αίσθηση πως αυτός ο ρόλος, του πρωταγωνιστή στα δύσκολα, του πηγαίνει πολύ.
Ο απολογισμός του είναι εντυπωσιακός: δύο γκολ, ένα κερδισμένο πέναλτι και η ενέργεια που οδήγησε στην αποβολή του Ελουστόντο συνθέτουν μια απόδοση που δύσκολα συναντάς σε ντέρμπι. Ουσιαστικά, ο Τεττέη βρέθηκε μέσα στις στιγμές που καθόρισαν την αναμέτρηση. Έκανε αισθητή την παρουσία του πριν ανοίξει το σκορ και συνέχισε να δημιουργεί προβλήματα όταν ο Παναθηναϊκός είχε πλέον τον έλεγχο. Αυτή η επιμονή ήταν ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της εμφάνισής του.
Γιατί η δύναμη, από μόνη της, έχει ένα όριο. Ένας αμυντικός μπορεί να προσαρμοστεί απέναντι σε έναν δυνατό επιθετικό, εφόσον ξέρει τι να περιμένει. Ο Τεττέη, όμως, έβαζε διαρκώς διαφορετικά ζητήματα. Πότε με την κίνηση, πότε με την προσποίηση και πότε με τις εκρήξεις και την επιθυμία του να επιτεθεί προς την εστία, υποχρέωνε τους αντιπάλους του ψάχνουν λύσεις για την αντιμετώπισή του. Και σε ένα ντέρμπι, όποιος αναγκάζει τον άλλον να κυνηγά τη φάση έχει ήδη κερδίσει κάτι σημαντικό.
Το πρώτο του γκολ αποτύπωσε αυτήν ακριβώς την αυτοπεποίθηση. Υπήρχε πρωτοβουλία, καθαρή πρόθεση και πίστη στην προσωπική ενέργεια. Η κεφαλιά για το δεύτερο πρόσθεσε μια άλλη διάσταση στο παιχνίδι του: τη σωστή θέση ενός φορ όταν φτάνει η κατάλληλη μπάλα. Ο συνδυασμός έχει μεγαλύτερη αξία από οποιαδήποτε μεμονωμένη εντυπωσιακή προσπάθεια. Δείχνει έναν επιθετικό που μπορεί να δημιουργήσει την ευκαιρία του, αλλά και να ολοκληρώσει τη δουλειά των συμπαικτών του.
Εδώ βρίσκεται και το πραγματικό κέρδος για τον Παναθηναϊκό. Μια ομάδα χρειάζεται στην κορυφή κάποιον που να δίνει λόγο στους υπόλοιπους να παίξουν προς τα εμπρός. Να πιστεύουν ότι μια πάσα μπορεί να εξελιχθεί σε ευκαιρία, ότι μια διεκδίκηση αξίζει, ότι η αντίπαλη άμυνα μπορεί να πιεστεί. Και η χθεσινή εμφάνιση του Τεττέη προσφέρει επιθετική κατεύθυνση και αυτοπεποίθηση. Αυτό ακριβώς, δηλαδή, που χρειάζεται το επιθετικό παιχνίδι των "πρασίνων".
Ασφαλώς, το αριθμητικό πλεονέκτημα επηρέασε καθοριστικά το παιχνίδι. Θα ήταν βολικό να το προσπεράσουμε μέσα στον ενθουσιασμό. Εξίσου άδικο, όμως, θα ήταν να χρησιμοποιηθεί ως αστερίσκος δίπλα στην εμφάνιση του επιθετικού που προκάλεσε την αποβολή. Ο Τεττέη συμμετείχε στη διαμόρφωση των ευνοϊκών συνθηκών και στη συνέχεια τις αξιοποίησε. Αυτό αποτελεί μέρος της καθοριστικής παρουσίας ενός παίκτη.
Το επόμενο ζητούμενο είναι η συνέχεια. Οι μεγάλες βραδιές δημιουργούν προσδοκίες και οι προσδοκίες ανεβάζουν τις απαιτήσεις. Θα έρθουν αγώνες με λιγότερους χώρους, λιγότερες μπάλες και περισσότερη υπομονή από τους αντίπαλους αμυντικούς. Εκεί θα δοκιμαστεί η σταθερότητά του. Η χθεσινή εμφάνιση, πάντως, προσφέρει έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο αισιοδοξίας. Και αυτός είναι ότι ο Τεττέη έδειξε διάθεση να αναλάβει την ευθύνη, ακόμη και όταν η φάση απαιτούσε προσωπικό ρίσκο.
Για έναν Παναθηναϊκό που χρειάζεται παίκτες να βγαίνουν μπροστά στα ντέρμπι, αυτό μετράει. Ο Τεττέη έβαλε ψηλά τον πήχη με τον πιο πειστικό τρόπο, παίζοντας σαν να θεωρεί αυτονόητο ότι μπορεί να τον φτάσει.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το X και το Instagram.
