4 ιστορικοί πότες που δεν χαμπάριαζαν από St. Patrick's Day

Αλκοόλ. Ευτυχώς διανύουμε μια περίοδο που επιτέλους προσέχουμε. Και όχι μόνο τον εαυτό μας αλλά και τους τριγύρω μας. Λίγο ο νέος ΚΟΚ, λίγο τα αλκοτέστ και οι μπίρες χωρίς αλκοόλ, ο κόσμος μαζεύτηκε και κάνει υπεύθυνη κατανάλωση. Υπήρξαν όμως και κάποιοι που για εκείνους ήταν άγνωστη λέξη.

Οι τέσσερις παρακάτω πότες, κάτι μέρες σαν την σημερινή, την είχαν για πρωινό. Δεν περίμεναν καμία St. Patrick's Day για να πιουν και, το πιο περίεργο, άφησαν και το στίγμα τους στην ανθρώπινη ιστορία.

Να τους έχετε ως πρότυπο για όσα έφεραν στην ανθρωπότητα, αλλά όχι για τον τρόπο που έπιναν.

Winston Churchill

iStock Images

Για τους νέους που δεν ανοίγουν βιβλία, είναι ο άνθρωπος που πήρε τις απειλές του Hitler και του τις έτριψε στα μούτρα. Ο πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας, Winston Churchill, ήταν πολύ σχολαστικός με το τι έπινε και κάθε περίσταση είχε το ακριβές αλκοολούχο συνοδευτικό της.

Του άρεσαν τα στεγνά martini, οι σαμπάνιες, τα μπράντι, ενώ είχε και μια ιδιαίτερη αδυναμία στο πόρτο. Σύμφωνα με μια ιστορία, αντί να βάζει βερμούτ στο τζιν του, απλώς έγνεφε προς την κατεύθυνση της Γαλλίας, ως ένδειξη σεβασμού που ήταν κατακτημένη από τους Ναζί.

Συχνά ξυπνούσε νωρίς και δούλευε για λίγες ώρες από το κρεβάτι, συνήθως με ένα ουίσκι με σόδα στο χέρι. Έπειτα, το απόγευμα, καθόταν με την οικογένειά του για ένα γεύμα, το οποίο συνοδευόταν από σαμπάνια, πόρτο και μπράντι.

Μετά από ένα ακόμη ουίσκι με σόδα, έπαιρνε έναν υπνάκο και κατόπιν ετοιμαζόταν για ένα πλήρες δείπνο μαζί με αρκετά ακόμη ποτά.

Η καθημερινή ρουτίνα του Τσόρτσιλ σπάνια άλλαζε και τον βοήθησε να καθοδηγήσει τη Βρετανία μέσα από τις χειρότερες στιγμές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, κάνοντάς τον ίσως τον πιο παραγωγικό "μέθυσο" στην ιστορία.

 

Vincent van Gogh

iStock Images

Πολλοί πίστευαν ότι υπέφερε από μια μορφή αλκοολισμού που σχετιζόταν με το αψέντι. Ωστόσο, δεν υπάρχει τρόπος να το γνωρίζουμε με βεβαιότητα, καθώς ο Vincent van Gogh δεν παραδέχτηκε ποτέ ότι είχε πρόβλημα με το να πίνει μέχρι λιποθυμίας και να ζωγραφίζει μερικά από τα πιο εντυπωσιακά έργα της ιστορίας ενώ ήταν εντελώς μεθυσμένος - συμπεριλαμβανομένου του The Starry Night.

Η ζωή του αποτελεί μια προειδοποιητική ιστορία για τους κινδύνους των προβλημάτων ψυχικής υγείας. Ο εθισμός του στον καφέ, στα τσιγάρα και στο αλκοόλ του προκάλεσε μεγάλες δυσκολίες, που τελικά οδήγησαν στον θάνατό του σε ηλικία 37 ετών.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι υπερβολικές ποσότητες αψεντιού που κατανάλωνε ο Βαν Γκογκ επηρέασαν το έργο του. Ο Ολλανδός θεωρούνταν ότι είχε εξαιρετική μνήμη, θυμόταν δηλαδή ό,τι είχε διαβάσει ή δει. Αφού ξεμέθαγε, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι οι εμπειρίες του με τη λεγόμενη "πράσινη νεράιδα" (το αψέντι) δεν ξεχνιόνταν.

 

Ernest Hemingway

iStock Images

Ο Ernest Hemingway είναι ένας λογοτεχνικός θρύλος που συχνά συνδέεται με το ποτό. Έτρωγε μεθυσμένος, αγαπούσε μεθυσμένος, κυνηγούσε μεθυσμένος και ακόμη και έγραφε μεθυσμένος.

Το ποτό θεωρούνταν από πολλούς το "μυστικό" της επιτυχίας του Hemingway, αλλά προσωπικά πιστεύουμε ότι αυτά είναι βλακείες. Απλά όσο γούσταρε το γράψιμο, γούσταρε και το ποτό – και φαινόντουσαν και τα δύο στην καθημερινότητά του.

Αληθεύει ωστόσο ότι έπινε πολύ για να ξεφύγει από τον πόνο που βίωνε λόγω πολλών σοβαρών τραυματισμών κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, Κάποτε είχε δηλώσει ότι "ένας άντρας δεν υπάρχει πραγματικά μέχρι να μεθύσει".

Κατά καιρούς επιβεβαίωνε τη φήμη του ως βαρύς πότες πίνοντας τεράστιες -σχεδόν ηρωικές- ποσότητες αλκοόλ, αφήνοντας πίσω του σπασμένα ποτήρια και κατεστραμμένες σχέσεις. Ωστόσο, το ποτό για τον λογοτέχνη λειτουργούσε κυρίως ως ένα υπαρξιακό "βάλσαμο", μια απαραίτητη εκτόνωση μετά από μια εξαντλητική μέρα.

Το αγαπημένο πραγματικό ποτό του Χέμινγουεϊ ήταν ένα απλό ουίσκι με σόδα, άλλα έτρεφε αγάπη για τα daquiri, τα mojito και τα Bloody Mary.

 

George Best

Getty Images / IDEAL Image

Είναι κάποια πράγματα που σε κάνουν να απορείς στην περίπτωση του George Best. Πώς γίνεται δηλαδή να σούρωνε κάθε μέρα και να μην έπεφτε η απόδοσή του; Πώς έκανε όλη αυτή την εναλλαγή από μπίρα σε τζιν και από μπράντι σε ουίσκι και δεν τον κουβαλούσαν σηκωτό; Κάποια στιγμή τον έψαχναν και βρισκόταν σε ξενοδοχείο στις Άλπεις με δύο ή τρία μοντέλα, είχε κατεβάσει ό,τι πινόταν και το επόμενο πρωινό, απλά έβαλε την φανέλα της Manchester και έκανε μια από τις καλύτερες εμφανίσεις του.

Και η πλάκα σε όλο αυτό, είναι πως ο Best δεν αρνήθηκε ποτέ την σχέση του με το ποτό και τις γυναίκες – ειδικά μετά την περίφημη ατάκα πως όταν έκοψε και τα δύο, ήταν τα χειρότερα δέκα λεπτά της ζωής του. Μπορεί τελικά να τον κατάπιε το μπουκάλι, αλλά έμεινε σίγουρα στην ιστορία ως ο τύπος που έγραψε την ποδοσφαιρική πειθαρχία στα παλιά του παπούτσια.

Σε κάθε περίπτωση, όταν κάνεις τη νύχτα μέρα, υπάρχει και κόστος.

Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το X και το Instagram.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr