Το σύγχρονο σινεμά δράσης περνά ίσως την καλύτερη περίοδό του εδώ και δεκαετίες. Την ώρα που το Χόλιγουντ επενδύει όλο και περισσότερο σε CGI θεάματα και υπερηρωικές περιπέτειες, ένα διαφορετικό είδος action συνεχίζει να κερδίζει φανατικούς υποστηρικτές. Είναι οι ταινίες που βασίζονται στα αληθινά stunts, στις χορογραφημένες μάχες σώμα με σώμα και στην αίσθηση ότι κάθε γροθιά πονάει πραγματικά. Και όλα δείχνουν ότι το επόμενο μεγάλο όνομα αυτής της σχολής είναι το The Furious.
Η νέα ταινία του σκηνοθέτη και θρύλου των action χορογραφιών Kenji Tanigaki έχει ξεκινήσει την πορεία της με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, συγκεντρώνοντας 100% θετικές κριτικές στο Rotten Tomatoes και προκαλώντας ενθουσιασμό στους φίλους του είδους.
Ο Joe Taslim επιστρέφει εκεί που νιώθει πιο άνετα
Η υπόθεση ακολουθεί έναν απλό εργάτη, του οποίου η κόρη πέφτει θύμα απαγωγής. Στην προσπάθειά του να τη σώσει, βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα ολόκληρο εγκληματικό δίκτυο, σε μια διαδρομή γεμάτη μάχες, ενέδρες και ακραία βία. Δίπλα του βρίσκεται ένας δημοσιογράφος, τον οποίο υποδύεται ο Joe Taslim, γνώριμος στο κοινό από ταινίες όπως το The Raid, το Mortal Kombat και το The Night Comes for Us.
Και αν υπάρχει ένας λόγος που οι action fans έχουν κυκλώσει το συγκεκριμένο φιλμ στο ημερολόγιό τους, αυτός είναι ο άνθρωπος πίσω από την κάμερα. Ο Tanigaki θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς action σκηνών της τελευταίας εικοσαετίας, έχοντας συνεργαστεί με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του ασιατικού κινηματογράφου. Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με όσους είδαν ήδη την ταινία, είναι σχεδόν αδιάκοπη δράση διάρκειας δύο ωρών.
Οι πρώτες κριτικές περιγράφουν το φιλμ ως ένα "crowd-pleasing" roller coaster βίας και αδρεναλίνης, με μάχες που χαρακτηρίζονται "δυναμικές", "βίαιες" και "αμείλικτες". Άλλοι κριτικοί μιλούν για τις πιο εντυπωσιακές σκηνές μάχης των τελευταίων ετών, παρά τα όποια προβλήματα παρουσιάζει το σενάριο ή οι διάλογοι.
Όταν το action δεν χρειάζεται υπερήρωες
Αυτό, άλλωστε, είναι και το σημείο στο οποίο κρίνονται συνήθως οι μεγάλες action ταινίες. Κανείς δεν θυμάται το The Raid για την πολυπλοκότητα της πλοκής του. Το θυμάται για το αδιανόητο βρωμόξυλο που έπεφτε από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό. Κάτι αντίστοιχο φαίνεται πως επιχειρεί να πετύχει και το The Furious, επενδύοντας στην ένταση, στη φυσική παρουσία των ηθοποιών και στις χορογραφίες που μετατρέπουν κάθε σύγκρουση σε μικρό κινηματογραφικό γεγονός.
Σε μια εποχή όπου πολλά blockbusters μοιάζουν να ακολουθούν την ίδια συνταγή, το The Furious έρχεται να θυμίσει γιατί το παραδοσιακό action παραμένει τόσο απολαυστικό. Και αν οι πρώτες αντιδράσεις αποδειχθούν ενδεικτικές του τελικού αποτελέσματος, τότε οι φίλοι του είδους ίσως έχουν μόλις βρει την επόμενη μεγάλη τους εμμονή.