Το εικονίδιο με το καπέλο και τα σκούρα γυαλιά υπόσχεται περισσότερα απ’ όσα μπορεί να προσφέρει. Ένα κλικ στο Incognito Mode δημιουργεί την εντύπωση ότι ο χρήστης περνά στην αθέατη πλευρά του Internet, χωρίς ιστορικό, ίχνη ή δυνατότητα εντοπισμού. Στην πραγματικότητα, η λεγόμενη "ανώνυμη περιήγηση" δεν είναι ούτε πραγματικά ανώνυμη ούτε κάποιος ψηφιακός μανδύας αορατότητας.

Αυτό που κάνει είναι απλώς να περιορίζει τα δεδομένα που αποθηκεύονται στη συσκευή σου.
Όταν ανοίγεις ένα ιδιωτικό παράθυρο στον Chrome (ή τις αντίστοιχες λειτουργίες σε Firefox, Edge και Brave) ο browser δημιουργεί μια ξεχωριστή, προσωρινή συνεδρία. Όσο το παράθυρο παραμένει ανοιχτό, οι ιστοσελίδες μπορούν να χρησιμοποιούν cookies και άλλα δεδομένα που χρειάζονται για να λειτουργήσουν κανονικά.

Η διαφορά εμφανίζεται όταν κλείσεις όλα τα ιδιωτικά παράθυρα. Ο browser διαγράφει τα cookies και τα δεδομένα των ιστοσελίδων που δημιουργήθηκαν στη συγκεκριμένη συνεδρία, ενώ δεν προσθέτει τις σελίδες που επισκέφθηκες στο κανονικό ιστορικό. Επίσης, δεν διατηρεί τις πληροφορίες που συμπλήρωσες σε διάφορες φόρμες.
Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο σε έναν κοινόχρηστο υπολογιστή, αφού ο επόμενος χρήστης δεν μπορεί απλώς να ανοίξει το ιστορικό και να δει τι αναζήτησες. Μπορεί ακόμη να σε βοηθήσει να πραγματοποιήσεις μια αναζήτηση χωρίς να επηρεάσεις τις προτάσεις και την προσωποποίηση του κανονικού browser σου ή να συνδεθείς προσωρινά σε έναν δεύτερο λογαριασμό.
Εκεί, όμως, σταματούν σχεδόν όλες οι "μυστικές δυνάμεις" του.

Η ανώνυμη περιήγηση δεν κρύβει τη διεύθυνση IP σου. Οι ιστοσελίδες εξακολουθούν να μπορούν να δουν από ποια σύνδεση προέρχεσαι, ενώ ο πάροχος Internet μπορεί να έχει εικόνα της διαδικτυακής κίνησης. Αν χρησιμοποιείς το δίκτυο μιας εταιρείας, ενός πανεπιστημίου ή ενός σχολείου, ο διαχειριστής του μπορεί επίσης να καταγράφει τη δραστηριότητα.
Παράλληλα, οι ιστοσελίδες μπορούν να συλλέγουν τεχνικές πληροφορίες για τη συσκευή, την οθόνη, το λειτουργικό σύστημα και τον browser. Ο συνδυασμός αυτών των στοιχείων μπορεί να δημιουργήσει ένα αρκετά χαρακτηριστικό ψηφιακό "αποτύπωμα" και να χρησιμοποιηθεί για την αναγνώριση ή την παρακολούθηση ενός χρήστη.

Τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο ξεκάθαρα αν συνδεθείς σε κάποιον προσωπικό λογαριασμό. Από τη στιγμή που κάνεις login στο Google, το Facebook, το Amazon ή οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία, η πλατφόρμα γνωρίζει ποιος είσαι. Το Incognito δεν αποσυνδέει με κάποιον μαγικό τρόπο την ταυτότητά σου από τις ενέργειες που πραγματοποιείς online.
Ούτε προσφέρει πρόσθετη προστασία απέναντι σε κακόβουλο λογισμικό, phishing ή επικίνδυνες ιστοσελίδες. Ένας ύποπτος σύνδεσμος παραμένει εξίσου επικίνδυνος είτε τον ανοίξεις σε κανονικό είτε σε ιδιωτικό παράθυρο.
Υπάρχει και ένα ακόμη σημείο που συχνά ξεχνάμε. Όσα αρχεία κατεβάσεις παραμένουν αποθηκευμένα στη συσκευή μετά το κλείσιμο της συνεδρίας. Το ίδιο ισχύει για τους σελιδοδείκτες που θα δημιουργήσεις. Μπορεί να εξαφανιστεί η σχετική καταχώριση από το ιστορικό, όχι όμως και το αρχείο από τον φάκελο των λήψεων.

Ένα αξιόπιστο VPN μπορεί να προσφέρει μεγαλύτερη ιδιωτικότητα, κρυπτογραφώντας τη σύνδεση μέχρι τον server του και αντικαθιστώντας την πραγματική IP με τη δική του. Ούτε αυτό, ωστόσο, εγγυάται απόλυτη ανωνυμία, καθώς πολλά εξαρτώνται από την αξιοπιστία του παρόχου και τα δεδομένα που καταγράφει.
Με απλά λόγια, η ανώνυμη περιήγηση κρύβει ένα μέρος της δραστηριότητάς σου από τον επόμενο άνθρωπο που θα χρησιμοποιήσει τη συσκευή, όχι από το ίδιο το Internet.


