Ο Μάθιου ΜακΚόναχι είναι ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους ηθοποιούς του Χόλιγουντ, όμως η προσωπικότητά του ξεπερνά κατά πολύ τον κινηματογράφο. Ο Τεξανός ηθοποιός έχει δείξει επίσης στενή σχέση με τη μουσική και μια περιέργεια που τον οδηγεί σε διαφορετικά είδη, από το κλασικό rock μέχρι την country, το R&B και τη soul.
Τα 5 αγαπημένα άλμπουμ του Μάθιου ΜακΚόναχι
Σε συζήτησή του με το Rolling Stone, ο ΜακΚόναχι αποκάλυψε τα πέντε αγαπημένα του άλμπουμ όλων των εποχών. Η επιλογή λειτουργεί σχεδόν σαν ένα μουσικό πορτρέτο του ηθοποιού: περιλαμβάνει ιστορικούς δίσκους, ήχους που συνδέονται με τις ρίζες του στον αμερικανικό Νότο και έργα που αντικατοπτρίζουν έναν πολύ προσωπικό τρόπο να αντιλαμβάνεται τη μουσική.
Lauryn Hill - The Miseducation of Lauryn Hill
Στην πρώτη θέση της επιλογής βρίσκεται η Lauryn Hill με το The Miseducation of Lauryn Hill, που κυκλοφόρησε το 1998. Το μοναδικό solo studio album της τραγουδίστριας εξελίχθηκε γρήγορα σε σημείο αναφοράς για το R&B, το hip hop και την urban μουσική των τελών της δεκαετίας του ’90.
Ο δίσκος δεν ξεχώρισε μόνο για την πολιτισμική επιρροή του. Κέρδισε επίσης πέντε βραβεία Grammy, μεταξύ των οποίων και το Album of the Year, και καθιερώθηκε ως ένα από τα σημαντικότερα και πιο επιτυχημένα R&B albums από γυναίκα καλλιτέχνιδα.
Η παρουσία του ανάμεσα στα αγαπημένα του ΜακΚόναχι δείχνει ότι το μουσικό του ενδιαφέρον δεν περιορίζεται στο rock ή την country. Η φωνή της Hill, οι προσωπικοί στίχοι και η μίξη διαφορετικών ειδών κάνουν το συγκεκριμένο album μια επιλογή ταυτόχρονα εκλεπτυσμένη και μάλλον απρόσμενη.
U2 - Rattle and Hum
Οι U2 εμφανίζονται στη λίστα με το Rattle and Hum, το έκτο studio album τους, που κυκλοφόρησε το 1988. Ο δίσκος συνδυάζει studio κομμάτια με live ηχογραφήσεις και παρουσιάζει το ιρλανδικό συγκρότημα σε μία από τις πιο έντονες περιόδους της πορείας του.
Ο ΜακΚόναχι έχει εξηγήσει ότι αυτή ακριβώς η ενέργεια είναι ένας από τους λόγους που εξακολουθεί να θεωρεί τον δίσκο έναν από τους αγαπημένους του. Για τον ίδιο, οι ερμηνείες έχουν μια αίσθηση ελευθερίας και ρίσκου, δύσκολο να αναπαραχθεί όταν ένα συγκρότημα προσπαθεί να ελέγξει κάθε λεπτομέρεια.
Το Rattle and Hum αντιπροσωπεύει επίσης μια περίοδο κατά την οποία οι U2 διεύρυναν τις επιρροές τους προς το blues, το gospel και το αμερικανικό rock. Ένα μείγμα που φαίνεται να συνδέεται άμεσα με τη μουσική ευαισθησία του ηθοποιού.
John Mellencamp - The Lonesome Jubilee
Ο John Mellencamp αντιπροσωπεύει την πιο αμερικανική πλευρά της λίστας με το The Lonesome Jubilee, που κυκλοφόρησε το 1987. Το ένατο studio album του μουσικού συνδυάζει rock, folk και country, ενώ καταπιάνεται με θέματα που αφορούν την καθημερινή ζωή και την αμερικανική ταυτότητα.
Η επιλογή έχει ιδιαίτερη σημασία για τον ΜακΚόναχι λόγω των τεξανών ριζών του. Ο ηθοποιός έχει αναφέρει ότι ο συγκεκριμένος δίσκος επηρέασε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον πατριωτισμό, αλλά και τις ανθρώπινες σχέσεις και τις φυλετικές εντάσεις.
Περισσότερο από ένα απλό country rock album, το The Lonesome Jubilee λειτουργεί σαν ένα πορτρέτο των Ηνωμένων Πολιτειών μέσα από την καθημερινότητα. Αυτή η αφηγηματική διάσταση φαίνεται να είναι ένα από τα στοιχεία που ελκύουν περισσότερο τον ΜακΚόναχι.
Sturgill Simpson - Metamodern Sounds in Country Music
Ο Sturgill Simpson προσθέτει μια πιο σύγχρονη διάσταση στις μουσικές προτιμήσεις του ΜακΚόναχι. Το Metamodern Sounds in Country Music κυκλοφόρησε το 2014 και απομακρύνθηκε από αρκετές από τις παραδοσιακές συμβάσεις του είδους, δημιουργώντας μια πιο ψυχεδελική, εσωστρεφή και πειραματική εκδοχή της country.
Ο ΜακΚόναχι έχει χαρακτηρίσει το album εξαιρετικό από την αρχή μέχρι το τέλος. Μια φράση που συνοψίζει αρκετά καλά και τη λογική πίσω από τη συνολική του επιλογή: δεν αναζητά απλώς διάσημους δίσκους, αλλά έργα που διατηρούν ισχυρή ταυτότητα σε όλη τη διάρκειά τους.
Ο Simpson εκπροσωπεί επίσης μια γενιά καλλιτεχνών που πήραν κλασικά στοιχεία της country και τα οδήγησαν σε λιγότερο προβλέψιμες κατευθύνσεις. Η παρουσία του στη λίστα επιβεβαιώνει ότι ο ΜακΚόναχι προσεγγίζει το είδος με ανοιχτό μυαλό και όχι αποκλειστικά μέσα από τη νοσταλγία.
AC/DC - Highway to Hell
Η επιλογή ολοκληρώνεται με έναν δίσκο που δύσκολα θα αγνοούσε οποιοσδήποτε φίλος του rock: τους AC/DC και το Highway to Hell.
Το album κυκλοφόρησε το 1979 και αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους δίσκους του αυστραλιανού συγκροτήματος, αλλά και ένα από τα βασικά έργα στην ιστορία του hard rock.
Το ομώνυμο κομμάτι είναι μόνο μία από τις μεγάλες στιγμές του. Στον δίσκο βρίσκονται επίσης τραγούδια όπως τα "Touch Too Much”, "Walk All Over You” και "Girls Got Rhythm”, τα οποία συμπυκνώνουν την άμεση, δυναμική και γεμάτη ενέργεια φόρμουλα που μετέτρεψε τους AC/DC σε ένα από τα σημαντικότερα συγκροτήματα του είδους.
Με το Highway to Hell, ο ΜακΚόναχι ολοκληρώνει μια λίστα που διασχίζει διαφορετικές δεκαετίες και μουσικά είδη.
Lauryn Hill, U2, John Mellencamp, Sturgill Simpson και AC/DC μπορεί να έχουν ελάχιστα κοινά ως προς τον ήχο τους, όμως όλοι φαίνεται να μοιράζονται ένα χαρακτηριστικό που για τον Μάθιου ΜακΚόναχι είναι θεμελιώδες: την αυθεντικότητα.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.
