Ένα σαλάχι, μια παλιά αφίσα τρόμου και αρκετός χρόνος επεξεργασίας ήταν μερικά από τα συστατικά που οδήγησαν στη δημιουργία ενός από τα πιο αναγνωρίσιμα τέρατα του σύγχρονου κινηματογράφου. Για τον Γκιγιέρμο ντελ Τόρο, αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο η ανθρώπινη φαντασία ξεφεύγει από τις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης.

Ο βραβευμένος σκηνοθέτης μίλησε για τη θέση της AI στην τέχνη, υποστηρίζοντας ότι, όσο γρήγορα κι αν εξελίσσεται, δεν μπορεί να αναπαράγει ολόκληρη τη δημιουργική διαδικασία. Μπορεί να παράγει αποτελέσματα σε ελάχιστο χρόνο και να φέρει έναν δημιουργό έως ένα ικανοποιητικό επίπεδο, όμως το τελευταίο και σημαντικότερο κομμάτι, εκείνο που μετατρέπει μια καλή ιδέα σε κάτι πραγματικά ξεχωριστό, γεννιέται μέσα από την εμπειρία, την επιμονή και τα λάθη.
Για να εξηγήσει τη σκέψη του, ο ντελ Τόρο χρησιμοποίησε ως παράδειγμα τον Pale Man, το ανατριχιαστικό πλάσμα από το Pan’s Labyrinth. Η τελική του μορφή προέκυψε από τη σύνδεση δύο φαινομενικά άσχετων εικόνων: μιας φωτογραφίας σαλαχιού και της αφίσας της ταινίας τρόμου Phantasm. Οι εικόνες αυτές παρέμειναν στο μυαλό του, άλλαξαν σταδιακά και τελικά οδήγησαν στην απόφαση να αφαιρεθεί το πρόσωπο του πλάσματος και να τοποθετηθούν τα μάτια του στις παλάμες.
Κατά τον σκηνοθέτη, τέτοιοι συνδυασμοί δεν ακολουθούν κάποια ασφαλή συνταγή. Είναι αποτέλεσμα μιας δημιουργικής "αλχημείας", την οποία δεν μπορείς εύκολα να προβλέψεις ή να επαναλάβεις κατά παραγγελία.
Ο ίδιος περιέγραψε την τεχνητή νοημοσύνη ως μια εξαιρετικά γρήγορη μηχανή, ικανή να παράγει παραλλαγές πάνω σε πράγματα που έχουν ήδη υπάρξει. Η πραγματική δημιουργία, όμως, αρχίζει όταν κάτι εντελώς καινούργιο αποκτά μορφή. Παράλληλα, εξέφρασε την ανησυχία ότι η υπερβολική εξάρτηση από τέτοια εργαλεία μπορεί να στερήσει από τους καλλιτέχνες ένα σημαντικό μέρος της μαθητείας τους. Όπως υποστηρίζει, στην τέχνη δεν φτάνει ποτέ κανείς σε ένα σημείο όπου γνωρίζει τα πάντα, αλλά παραμένει διαρκώς μαθητής.
Ιδιαίτερη σημασία έδωσε και στον ρόλο του απρόβλεπτου. Θυμήθηκε, μάλιστα, μια συζήτησή του με τον Τζέιμς Κάμερον, ο οποίος είχε προσθέσει σκόπιμα αντανακλάσεις σε σκηνή του Terminator 2, επειδή οι μικρές "ατέλειες" κάνουν μια εικόνα να μοιάζει περισσότερο αληθινή.
Αυτή είναι και η ουσία της θέσης του ντελ Τόρο, ότι, δηλαδή, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να προσφέρει ταχύτητα και αμέτρητες επιλογές. Εκείνο που δεν μπορεί να προγραμματίσει είναι το τυχαίο λάθος που καταλήγει να γίνει η καλύτερη ιδέα ολόκληρης της ταινίας.


