Ξαφνικά, μαζί με τις ταινίες και οι σειρές ζουν τη Μέρα της Μαρμότας

Αν υπάρχει μία τηλεοπτική σειρά που αυτή την περίοδο συζητιέται όσο καμία άλλη, αυτή είναι το Russian Doll του Netflix. Μία μαύρη κωμωδία με πρωταγωνίστρια την Νάντια, μία απίστευτη τύπισσα που δεν μπορεί να σταματήσει να πεθαίνει. Παγιδευμένη σε μία σουρεαλιστική χρονική λούπα, ζει ξανά και ξανά τα 36α γενέθλιά της, την ημέρα δηλαδή που πέθανε για πρώτη φορά στο μπάνιο του σπιτιού της φίλης της.

Τι έχει προκαλέσει το απίστευτο hype της σειράς; Σίγουρα, η χωρίς ανάσα ερμηνεία της Natasha Lyonne, αλλά και το πάντα ιντριγκαδόρικο αφηγηματικό εύρημα του χρονικού βρόχου ή αλλιώς της λούπας, αγγλιστί time loop.

Πρόκειται για ένα "εργαλείο", σπάνιο για τη μικρή, αλλά σύνηθες για τη μεγάλη οθόνη που παρατηρείται ως επί το πλείστον στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας, όπου μία ημέρα ή συγκεκριμένες ώρες αυτής, επαναλαμβάνεται επ' αόριστον για έναν ή περισσότερους από τους πρωταγωνιστές, χωρίς να το αντιλαμβάνεται κανείς άλλος. Σε γενικές γραμμές η χρήση του δεν αφορά το ταξίδι στο χρόνο αυτό καθεαυτό, αλλά έναν τρόπο για τους ήρωες να διορθώσουν τα λάθη τους, να γίνουν καλύτεροι.

Το ίσως πιο χαρακτηριστικό κινηματογραφικό παράδειγμα λούπας είναι η "Μέρα της Μαρμότας" του Harold Ramis με τον Bill Murray. Προβλήθηκε το 1993 στις αίθουσες και οδήγησε στην καθιέρωση της χρήσης της μεταφορικής αυτής φράσης ("Η Μέρα της Μαρμότας") στην καθομιλουμένη για να περιγράψει μία δυσάρεστη κατάσταση που επαναλαμβάνεται.

Πρωταγωνιστής είναι ένας μισάνθρωπος μετεωρολόγος τηλεοπτικού σταθμού, που καλείται απρόθυμα να καλύψει το μετεωρολογικό έθιμο της "Ημέρας της Μαρμότας" (γιορτάζεται στις 2 Φεβρουαρίου κάθε χρόνο και σύμφωνα με το οποίο η μαρμότα -είδος τρωκτικού- ξυπνά από τη χειμερία νάρκη στην οποία βρίσκεται και βγαίνει από τη φωλιά της, σηματοδοτώντας την έναρξη της άνοιξης ή τη συνέχεια του χειμώνα). Για κάποιον ανεξήγητο λόγο, ο μετεωρολόγος αναγκάζεται ξαφνικά να ζει καθημερινά, ξανά και ξανά την "Ημέρα της Μαρμότας".

Έκτοτε, από το 1993 μέχρι σήμερα, το Χόλιγουντ έχει επιστρατεύσει ουκ ολίγες φορές το σεναριακό εργαλείο της λούπας, κυρίως σε ιστορίες που δεν έχουν να κάνουν με το είδος της κωμωδίας, αλλά της δράσης και του τρόμου με κομβικό γεγονός τον θάνατο, τον οποίο χρησιμοποιούν σχεδόν πάντα ως το μέσο αναγέννησης, σωτηρίας ή λύτρωσης του προσώπου ή της ανθρωπότητας.

Στο θρίλερ του 2011 "Τα τελευταία 8 λεπτά", ο Jake Gyllenhaal υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Duncan Jones, υποδύεται έναν στρατιώτη, που ξυπνά στο σώμα ενός άγνωστου άντρα, σε ένα τρένο με κατεύθυνση το Σικάγο. Σε οκτώ λεπτά μία βόμβα εκρήγνυται κι εκείνος γυρίζει πίσω ξανά και ξανά μέχρι να βρει την ταυτότητα του βομβιστή.

Τρία χρόνια μετά, το 2014, είδαμε την sci-fi περιπέτεια "Στα Όρια του Αύριο" με τον Tom Cruise να σκοτώνεται στην πρώτη του μάχη, πολεμώντας στις ακτές της Γαλλίας ενάντια σε εξωγήινους και να γυρίζει πίσω στο χρόνο ξαναζώντας την ίδια ημέρα και προσπαθώντας να εκπαιδευτεί όσο καλύτερα μπορεί για να αλλάξει τη μοίρα του και κατ' επέκταση ολόκληρου του πλανήτη.

Επιστρέφοντας στο Netflix, το 2017 προβλήθηκε η πρωτότυπη κωμωδία της πλατφόρμας, Naked με τον Marlon Wayans να αναγκάζεται να βιώνει καθημερινά την ημέρα του γάμου του από την αρχή. Την ίδια χρονιά, έκανε πρεμιέρα το splatter movie, "Γενέθλια Θανάτου" με μία φοιτήτρια να δολοφονείται και να βρίσκει τον εαυτό της παγιδευμένο σε έναν συνεχώς επαναλαμβανόμενο κύκλο αναβίωσης της τελευταίας ημέρας της ζωής της μέχρι να ανακαλύψει το άτομο που ευθύνεται για τον φρικτό θάνατό της. Το sequel της ομώνυμης horror παρωδίας, το "Γενέθλια Θανάτου 2" θα προβληθεί σύντομα στις ελληνικές αίθουσες, στις 28 Φεβρουαρίου.

Πάντως, το ζητούμενο στις ταινίες που "πέφτουν" σε λούπα είναι πρώτον, να βρεθεί η κατάλληλη, δυνατή σκηνή που θα σηματοδοτήσει την έναρξη του time loop. Στην περίπτωση της "Μέρας της Μάρμοτας" ήταν η σκηνή με τον Murray να ακούει το τραγούδι I Got You Babe στο ραδιόφωνο, ενώ στο "Στα Όρια του Αύριο", εκείνη με τον Cruise να ανοίγει ξαφνικά τα μάτια του, ξυπνώντας από τον θάνατο. Και δεύτερον, ένας δυναμικός ήρωας. Κάτι που επιτυγχάνεται αριστουργηματικά στο Russian Doll με την επιλογή της Lyonne.

Το time loop μπορεί να ξεκίνησε στα '90s ως ένα τρικ για να παραδώσει ο σκηνοθέτης μία έξυπνη κωμωδία, ωστόσο σήμερα, δεκαετίες μετά, έχει καθιερωθεί σε βασικό αφηγηματικό τρόπο έκφρασης στο σινεμά και πλέον και στην τηλεόραση. Μήπως σύντομα βρεθεί και στην κατηγορία των film sub-genres; Το Χόλιγουντ άλλωστε έχει πάρει το μάθημά του και ξέρει ότι επανάληψις, μήτηρ πάσης μαθήσεως.

Από: Esquire IT

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr