Υπάρχουν αθλητές που μιλούν κυρίως για τις νίκες τους και υπάρχουν εκείνοι που προτιμούν να μιλούν για όσα χρειάστηκε να κάνουν μέχρι να φτάσουν σε αυτές. Ο Ντίνος Μήτογλου ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Πίσω από τα τρόπαια, τις διακρίσεις με τον Παναθηναϊκό και την Εθνική Ελλάδας, κρύβεται μια καθημερινότητα γεμάτη πειθαρχία, προσαρμογή και συνεχή προσπάθεια για εξέλιξη.
Στη συζήτησή του με το Esquire, με αφορμή το Invictus Elixir by Rabanne, μιλά για τις πιο δύσκολες "αόρατες" νίκες της καριέρας του, τη σημασία της αυτογνωσίας, την αξία της ταπεινότητας και τη νοοτροπία που χρειάζεται ένας άνθρωπος για να παραμένει σταθερά στην κορυφή. Γιατί, όπως αποδεικνύουν και οι απαντήσεις του, το να είσαι πραγματικά "Invictus" δεν σημαίνει ότι δεν λυγίζεις ποτέ. Αντίθετα, σημαίνει ότι βρίσκεις πάντα τον τρόπο να σηκώνεσαι ξανά.
Η λέξη "Invictus" σημαίνει ανίκητος. Υπήρξε κάποια στιγμή στη ζωή σου που ένιωσες πραγματικά ότι δοκιμάστηκες και χρειάστηκε να αποδείξεις πρώτα στον εαυτό σου ότι μπορείς να σταθείς όρθιος;
Η αλήθεια είναι πως η λέξη "ανίκητος" κρύβει μέσα της αμέτρητες ώρες προπόνησης και απόλυτη αφοσίωση. Αν πρέπει να ξεχωρίσω μία περίοδο που δοκιμάστηκαν πραγματικά οι αντοχές μου, αυτή ήταν η τριετία που αγωνίστηκα στο NCAA, και συγκεκριμένα στο φημισμένο κολέγιο του Wake Forest.
Το να φεύγεις από την Ελλάδα τόσο μικρός για να βρεθείς στην άλλη άκρη του κόσμου αποτελεί από μόνο του ένα σοκ. Στο Wake Forest, η πίεση ήταν τεράστια και πολυεπίπεδη. Δεν είχες να αντιμετωπίσεις μόνο τον σκληρό ανταγωνισμό στο παρκέ απέναντι στα κορυφαία ταλέντα της Αμερικής, αλλά και τις αυστηρές ακαδημαϊκές απαιτήσεις ενός σπουδαίου πανεπιστημίου.
Μακριά από την οικογένεια και τους φίλους μου, έπρεπε να προσαρμοστώ γρήγορα σε μια νέα κουλτούρα, να διαχειριστώ την κούραση και να αποδείξω ότι ανήκω στο κορυφαίο επίπεδο. Εκεί, σε αυτές ακριβώς τις συνθήκες, έμαθα πως το να είσαι "ανίκητος" σημαίνει πρώτα απ' όλα να κερδίζεις καθημερινά τον ίδιο σου τον εαυτό.
Το άρωμα είναι συχνά μια μορφή προσωπικής έκφρασης. Τι ρόλο παίζει για σένα στην εικόνα που θέλεις να παρουσιάζεις προς τα έξω;
Για μένα, το άρωμα δεν είναι απλώς μέρος της καθημερινής περιποίησης· είναι η αόρατη υπογραφή μου κάθε φορά που μπαίνω σε έναν χώρο. Δεν το χρησιμοποιώ για να δημιουργήσω μια ψεύτικη εικόνα ή για να εντυπωσιάσω επιφανειακά τους άλλους. Αντίθετα, η εικόνα που θέλω να προβάλλω είναι ακριβώς αυτή που είμαι στην πραγματικότητα. Δεν υπάρχουν μάσκες ούτε προσποιήσεις. Ο τρόπος με τον οποίο κινούμαι και συμπεριφέρομαι εκτός γηπέδου είναι ο ίδιος με τον οποίο αντιμετωπίζω και το παιχνίδι: με σοβαρότητα, αποφασιστικότητα και νοοτροπία νικητή.
Το άρωμα που επιλέγω πρέπει να αντικατοπτρίζει αυτή τη στάση ζωής και αυτόν τον χαρακτήρα. Είναι μια συνειδητή επιλογή που συμπληρώνει την ταυτότητά μου. Και φυσικά, πρέπει να έχει διάρκεια σε όλη την προπόνηση. Κάτι που πετυχαίνει το Invictus Elixir by Rabanne.
Το Invictus Elixir είναι συνώνυμο της έντονης, απόλυτης δύναμης. Αν μπορούσες να μετατρέψεις το αγωνιστικό σου πάθος σε άρωμα, πώς θα μύριζε;
Θα το συνέδεα με την απόδοση μέσα στο γήπεδο. Στην αρχή θα ήταν έντονο και δυναμικό, όπως η ενέργεια λίγο πριν από τη σέντρα, όταν είσαι απόλυτα συγκεντρωμένος και έτοιμος να δώσεις τον καλύτερό σου εαυτό. Στη συνέχεια θα γινόταν πιο δροσερό και αναζωογονητικό, αποτυπώνοντας το συναίσθημα της ευτυχίας όταν βρίσκεις τον ρυθμό σου μέσα στον αγώνα και όλα λειτουργούν όπως πρέπει. Και στο τέλος θα άφηνε μια ζεστή και δυνατή αίσθηση, που εκφράζει τη σταθερότητα, την αντοχή και την αποφασιστικότητα να αποδίδεις στο υψηλότερο επίπεδο μέχρι το τελευταίο σφύριγμα. Ένα άρωμα που είναι αληθινά "performance-proof".
Ο κόσμος βλέπει τις νίκες και τα τρόπαια. Εσύ ποια θεωρείς ότι είναι η πιο δύσκολη "αόρατη" νίκη που έχει πετύχεις μέχρι σήμερα;
Ο κόσμος μένει συνήθως στα φώτα και τις απονομές, αλλά οι αληθινές μάχες κερδίζονται πίσω από τις κάμερες. Για εμένα, η μεγαλύτερη "αόρατη" νίκη μου καταγράφηκε τη φετινή χρονιά. Μέχρι πρότινος, όλες οι μεγάλες μου επιτυχίες, η κατάκτηση πρωταθλημάτων, κυπέλλων, της Euroleague, καθώς και η 3η θέση στο Eurobasket– ήταν άρρηκτα συνδεδεμένες με τη θέση του power forward. Εκεί βρισκόταν η μπασκετική μου ταυτότητα.
Φέτος, όμως, κλήθηκα να επανεφεύρω τον εαυτό μου στο παρκέ. Χρειάστηκε να βγω από τη ζώνη άνεσής μου και να αγωνιστώ κυρίως στη θέση του σέντερ. Ήταν μια τεράστια πνευματική και τακτική πρόκληση γιατί έπρεπε να προσαρμόσω τον τρόπο που διαβάζω το παιχνίδι για να ανταποκριθώ στις ανάγκες της ομάδας. Αυτή η εσωτερική διεργασία, το να παραμερίζεις την προσωπική σου συνήθεια για να υπηρετήσεις το σύνολο παραμένοντας ανθεκτικός, είναι ένα τρόπαιο που δεν μπαίνει σε καμία βιτρίνα.
Πόσο σημαντική είναι η πειθαρχία στην καθημερινότητά σου; Είναι κάτι που έρχεται φυσικά ή είναι μια μάχη που δίνεις κάθε μέρα;
Η πειθαρχία είναι το θεμέλιο. Χωρίς αυτή, το ταλέντο απλά δεν αρκεί στο κορυφαίο επίπεδο. Δεν θα έλεγα όμως ότι είναι κάτι που έρχεται πάντα φυσικά. Είναι, στην πραγματικότητα, μια καθημερινή μάχη απέναντι στην κούραση, την πίεση των αγώνων, την απογοήτευση αλλά και τον εφησυχασμό.
Κάθε πρωί που ξυπνάω, πρέπει να κάνω μια συνειδητή επιλογή. Να ακολουθήσω αυστηρά το προπονητικό πρόγραμμα, να προσέξω τη διατροφή μου, να δουλέψω την ψυχολογία μου και να εστιάσω στο στόχο, ακόμα κι όταν το σώμα μου αντιδρά. Η πειθαρχία είναι αυτή που χτίζει τη νοητική ανθεκτικότητα και αυτή είναι η μοναδική οδός προς την επιτυχία. Εξάλλου, το να φοράς τη φανέλα του Παναθηναϊκού αλλά και της Εθνικής Ελλάδας, ενός συλλόγου και μίας εθνικής ομάδας με τεράστια ειδικά βάρη στον παγκόσμιο μπασκετικό χάρτη, είναι από μόνο του ένα διαρκές κίνητρο να παραμένω απόλυτα πειθαρχημένος. Όταν καλείσαι να τιμήσεις μια τέτοια κληρονομιά και να ανταποκριθείς στις προσδοκίες εκατομμυρίων φιλάθλων, δεν έχεις το δικαίωμα να δώσεις τίποτα λιγότερο από το 100% των δυνατοτήτων σου.
Η αυτοπεποίθηση συχνά παρεξηγείται ως αλαζονεία. Πώς χτίζει ένας άνθρωπος υγιή αυτοπεποίθηση χωρίς να χάσει την επαφή με την πραγματικότητα;
Η αληθινή αυτοπεποίθηση πηγάζει από την προετοιμασία και τη σκληρή δουλειά, όχι από τον εγωισμό. Όταν έχεις περάσει αμέτρητες ώρες στο γήπεδο, δουλεύοντας τις αδυναμίες σου και ξεπερνώντας τα όριά σου, αποκτάς μια σιγουριά που βασίζεται σε πραγματικά δεδομένα. Ξέρεις τι μπορείς να κάνεις, επειδή ακριβώς το έχεις χτίσει με κόπο.
Η αλαζονεία, αντίθετα, είναι η επικίνδυνη ψευδαίσθηση ότι δεν έχεις τίποτα άλλο να μάθεις. Για μένα, το "κλειδί" για να διατηρείς την επαφή με την πραγματικότητα είναι η αυτογνωσία και ο σεβασμός. Σεβασμός στο άθλημα, στους συμπαίκτες, στους αντιπάλους, αλλά κυρίως στα δικά σου λάθη. Η υγιής αυτοπεποίθηση σου επιτρέπει να πεις "έκανα λάθος, πρέπει να βελτιωθώ", ενώ η αλαζονεία ψάχνει συνεχώς δικαιολογίες. Στο κορυφαίο επίπεδο, αν χάσεις την ταπεινότητά σου, το ίδιο το άθλημα θα φροντίσει να σε τιμωρήσει. Η αυτοπεποίθηση είναι ο κινητήρας, αλλά η ταπεινότητα είναι η πυξίδα.
Όταν βρίσκεσαι μακριά από τα γήπεδα και τα φώτα της δημοσιότητας, ποιος είναι ο πραγματικός Ντίνος Μήτογλου; Τι σε γεμίζει και τι σε ηρεμεί;
Εκτός παρκέ, ο Ντίνος είναι ένας αρκετά ήρεμος άνθρωπος. Μετά από την τεράστια ένταση και την πίεση των αγώνων, αυτό που επιζητώ περισσότερο είναι να βρίσκομαι στον προσωπικό μου χώρο. Εκεί ηρεμώ πραγματικά, απολαμβάνοντας τις αγαπημένες μου ταινίες και ακούγοντας μουσική που με χαλαρώνει. Είναι το δικό μου, προσωπικό καταφύγιο.
Παράλληλα, εκτιμώ αφάνταστα τον ελεύθερο χρόνο μου και επιλέγω να τον περνάω παρέα με αγαπημένα πρόσωπα. Έχω την ανάγκη να περιβάλλομαι από ανθρώπους που έχουν καθαρή, θετική αύρα, γιατί είναι εκείνοι που με αποφορτίζουν ουσιαστικά και με γεμίζουν με καλή ενέργεια.
Υπάρχει κάποιο χαρακτηριστικό που θαυμάζεις περισσότερο στους ανθρώπους και προσπαθείς να καλλιεργείς και ο ίδιος;
Αυτό που θαυμάζω απεριόριστα στους ανθρώπους είναι η προσαρμοστικότητα. Στον πρωταθλητισμό, όπως και στη ζωή, τα δεδομένα αλλάζουν ραγδαία. Απρόοπτα, δυσκολίες ή αλλαγές στο περιβάλλον απαιτούν να μπορείς να προσαρμόζεσαι άμεσα. Αυτή η νοητική ευελιξία και η πνευματική ανθεκτικότητα απέναντι στις εκάστοτε συνθήκες είναι χαρακτηριστικά που πασχίζω καθημερινά να καλλιεργώ και ο ίδιος, δουλεύοντας διαρκώς την ψυχολογία μου.
Παράλληλα, το στοιχείο που εκτιμώ βαθύτατα είναι ο σεβασμός. Όμως, θαυμάζω αποκλειστικά τον άνθρωπο που έχει κερδίσει τον σεβασμό με το ήθος, τον χαρακτήρα και τη σκληρή δουλειά του, όχι εκείνον που τον απαιτεί απλώς λόγω μιας θέσης, ενός τίτλου ή της φήμης του. Γιατί ο αληθινός σεβασμός δεν επιβάλλεται αλλά εμπνέεται.
Αν το "Invictus" ήταν στάση ζωής και όχι άρωμα, ποια θα ήταν η μία φράση που θα το περιέγραφε καλύτερα για εσένα;
Για μένα, η φράση που περιγράφει απόλυτα αυτή τη στάση ζωής είναι ξεκάθαρη: "Born to win". Δεν αφορά απλώς το να κοιτάς τον πίνακα του σκορ, αλλά την εσωτερική άρνηση να συμβιβαστείς με οτιδήποτε λιγότερο από την κορυφή. Είναι η φλόγα που σε κάνει να μπαίνεις στη μάχη με μοναδικό σκοπό να κυριαρχήσεις.
Director/Photographer: Vasilis Mantzoros
Production company: Trivision
Dop: Leonidas Michelopoulos
1Ac: Stratos Kourlis
Gaffer: Polidefkis Giakoumakis
Production assistant: George Palikaris
