Στις 10 Σεπτεμβρίου του 1993, δύο πράκτορες του FBI μπήκαν σε ένα αυτοκίνητο και ταξίδεψαν προς το Όρεγκον για να ερευνήσουν μια σειρά ανεξήγητων θανάτων. Εκείνος πίστευε ότι πίσω από την υπόθεση μπορεί να κρύβονταν εξωγήινοι. Εκείνη είχε σταλεί ουσιαστικά για να αποδείξει ότι έκανε λάθος. Τα ονόματά τους ήταν Fox Mulder και Dana Scully.
Κανείς δεν μπορούσε τότε να γνωρίζει ότι το πρώτο επεισόδιο του The X-Files θα αποτελούσε την αρχή μιας από τις σημαντικότερες τηλεοπτικές σειρές της εποχής της. Ούτε ότι εκείνο το σκοτεινό γραφείο στο υπόγειο του FBI, ένας παράξενος πράκτορας, μια δύσπιστη γιατρός και μια αφίσα με ένα UFO και τις λέξεις "I Want to Believe" θα γίνονταν κομμάτι της συλλογικής μνήμης μιας ολόκληρης γενιάς.
Τριάντα τρία χρόνια αργότερα, το The X-Files δεν είναι απλώς μια σειρά των 90s που θυμόμαστε με νοσταλγία. Είναι μία από τις σειρές που άλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο φτιάχνεται η τηλεόραση.
Mulder και Scully: Η σχέση που κράτησε τα πάντα ενωμένα
Ο David Duchovny ως Fox Mulder και η Gillian Anderson ως Dana Scully ήταν ένα από τα σπουδαιότερα τηλεοπτικά δίδυμα.
Ο Mulder ήταν ο believer. Ένας εξαιρετικά ικανός ψυχολόγος που ως πράκτορας είχε αφιερώσει τη ζωή του στα X-Files και στην αναζήτηση της αλήθειας πίσω από την εξαφάνιση της αδελφής του. UFO, κυβερνητικές συνωμοσίες, μεταφυσικά φαινόμενα, τέρατα, Τίποτα δεν ήταν υπερβολικά παράξενο για εκείνον.
Η Scully ήταν το αντίθετο. Γιατρός, επιστήμονας, καθολική και αρχικά βαθιά σκεπτικίστρια. Για κάθε θεωρία του Mulder αναζητούσε μια λογική, επιστημονική εξήγηση. Το ευφυές στοιχείο της σειράς ήταν ότι δεν αποφάσισε ποτέ τόσο απλά ποιος από τους δύο είχε δίκιο.
Ο Mulder μπορούσε να πιστεύει υπερβολικά εύκολα. Η Scully μπορούσε να αρνείται κάτι ακόμη κι όταν το ανεξήγητο βρισκόταν σχεδόν μπροστά στα μάτια της. Ανάμεσά τους δημιουργήθηκε μια σχέση εμπιστοσύνης, αφοσίωσης και τελικά αγάπης που ξεπέρασε κατά πολύ το συνηθισμένο τηλεοπτικό romance. Πριν ακόμη το "shipping" γίνει μέρος της καθημερινής γλώσσας του Internet, εκατομμύρια άνθρωποι περίμεναν να δουν αν ο Mulder και η Scully θα γίνουν τελικά ζευγάρι.
Τα επεισόδια που μπορούσαν πραγματικά να σε τρομάξουν
Το The X-Files είχε δύο διαφορετικές καρδιές. Η πρώτη ήταν η μεγάλη μυθολογία του. Εξωγήινοι, απαγωγές, μυστικά κυβερνητικά προγράμματα, black oil, υβρίδια και φυσικά ο μυστηριώδης Cigarette Smoking Man. Ήταν μια ιστορία που απλωνόταν σε ολόκληρες σεζόν και ζητούσε από τον θεατή να θυμάται τι είχε προηγηθεί.
Η δεύτερη ήταν τα περίφημα "Monster of the Week" επεισόδι και ίσως εκεί να βρισκόταν το πραγματικό μεγαλείο της σειράς. Στο "Squeeze" γνωρίσαμε τον Eugene Victor Tooms, ένα ανθρωπόμορφο πλάσμα που μπορούσε να χωρέσει μέσα από σχεδόν οποιοδήποτε άνοιγμα και ξυπνούσε κάθε 30 χρόνια για να σκοτώσει.
Στο θρυλικό "Home", το The X-Files έφτασε σε επίπεδα τρόμου που ελάχιστες σειρές της αμερικανικής τηλεόρασης τολμούσαν τότε να αγγίξουν .Στο "The Host" εμφανίστηκε ο Flukeman, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και αποκρουστικά τέρατα της σειράς.
Αλλά υπήρχαν και επεισόδια όπως το "Clyde Bruckman's Final Repose", που απέδειξαν ότι η σειρά μπορούσε να χρησιμοποιήσει το υπερφυσικό για να μιλήσει για τη μοναξιά και τον θάνατο. Ή το "Jose Chung's From Outer Space", που αποδόμησε με χιούμορ ολόκληρη τη μυθολογία των UFO. Και φυσικά το "Bad Blood", μία από τις απολαυστικότερες ώρες της σειράς, όπου η ίδια ιστορία παρουσιάζεται μέσα από τις εντελώς διαφορετικές εκδοχές του Mulder και της Scully.
Το The X-Files μπορούσε τη μία εβδομάδα να είναι horror και την επόμενη κωμωδία, αστυνομικό procedural, science fiction ή υπαρξιακό δράμα. Και σχεδόν πάντα παρέμενε αναγνωρίσιμο ως X-Files.
Η σειρά που έμοιαζε με τα 90s
Ανάμεσα στα δεκάδες ξεχωριστά του χαρακτηριστικά, το The X-Files έπιασε και κάτι ακόμη. Την ατμόσφαιρα της δεκαετίας του 1990. Ήταν η εποχή λίγο πριν το Internet γίνει πανταχού παρόν. Οι θεωρίες συνωμοσίας κυκλοφορούσαν σε περιοδικά, VHS, βιβλία και σκοτεινά forums. Η Area 51, οι εξωγήινες απαγωγές, τα UFO και οι κυβερνητικές επιχειρήσεις είχαν περάσει βαθιά στην pop κουλτούρα. Η σειρά του Chris Carter τα έβαλε όλα σε έναν κόσμο με βροχή, φακούς μέσα στο σκοτάδι, μοτέλ στην άκρη του δρόμου, δάση, αποθήκες, εγκαταλελειμμένα κτίρια και ανθρώπους που γνώριζαν περισσότερα από όσα ήταν διατεθειμένοι να πουν.
Ακόμη και η εικόνα του είχε προσωπικότητα. Τα γυρίσματα των πρώτων σεζόν στο βροχερό Vancouver δημιούργησαν αυτή την ψυχρή, σκοτεινή αισθητική που σήμερα αρκεί να δεις για λίγα δευτερόλεπτα ώστε να καταλάβεις ποια σειρά παρακολουθείς.
Και μετά υπήρχε εκείνη η μουσική του Mark Snow. Μερικές νότες, ένα σφύριγμα και αμέσως ήξερες με τι είχες να κάνεις.
Πώς άλλαξε την τηλεόραση
Η επιρροή του The X-Files ξεπερνά κατά πολύ τα UFO (σ.σ.: τα οποία μάλιστα δεν λέγονται καν πλέον έτσι). Βοήθησε να αποδειχθεί ότι μια mainstream τηλεοπτική σειρά μπορούσε να συνδυάζει αυτοτελείς ιστορίες με μια μεγάλη, συνεχιζόμενη μυθολογία. Ο θεατής μπορούσε να παρακολουθήσει ένα "τέρας της εβδομάδας", αλλά παράλληλα να περιμένει μήνες ή χρόνια για μια απάντηση σε ένα μεγαλύτερο μυστήριο.
Σειρές όπως τα Lost, Fringe και Supernatural δύσκολα μπορούν να συζητηθούν χωρίς να υπάρχει κάπου στο γενεαλογικό τους δέντρο το The X-Files. Άλλαξε επίσης τον τρόπο με τον οποίο η τηλεόραση αντιμετώπιζε τη σχέση δύο πρωταγωνιστών. Η χημεία των Duchovny και Anderson μπορούσε να κρατήσει μια σκηνή χωρίς φιλί, χωρίς ερωτική εξομολόγηση, ακόμη και χωρίς διάλογο. Ένα βλέμμα ήταν αρκετό, έτσι δεν είναι;
Ιδιαίτερα η Anderson ως Dana Scully άφησε μια ακόμη πιο ιδιαίτερη κληρονομιά. Η παρουσία μιας εξαιρετικά ικανής γυναίκας επιστήμονα σε μία από τις δημοφιλέστερες σειρές της εποχής συνδέθηκε αργότερα με αυτό που ονομάστηκε "Scully Effect": την έμπνευση που έδωσε ο χαρακτήρας σε γυναίκες να ενδιαφερθούν για επιστήμες και επαγγέλματα STEM.
Trust No One
Το The X-Files δεν ήταν πάντα τέλειο. Όσο η μυθολογία μεγάλωνε, τόσο περισσότερο μπλεκόταν. Κάποιες απαντήσεις δεν ήρθαν ποτέ πραγματικά και άλλες απογοήτευσαν. Η αρχική σειρά ολοκληρώθηκε το 2002, επέστρεψε χρόνια αργότερα για δύο revival seasons και απέκτησε δύο κινηματογραφικές ταινίες. Όμως η θέση της είχε ήδη εξασφαλιστεί.
Γιατί πίσω από τους εξωγήινους και τα τέρατα, το The X-Files μιλούσε για κάτι πολύ πιο ανθρώπινο. Την ανάγκη του να πιστεύεις ότι υπάρχει μια απάντηση, κάτι που μπορεί να μην σκεφτόμαστε, αλλά όλοι το έχουμε ανάγκη.
Ο Mulder ήθελε να πιστέψει, η Scully ήθελε να αποδείξει και εμείς θέλαμε απλώς να μάθουμε τι υπήρχε στο τέλος εκείνου του σκοτεινού διαδρόμου. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1993 άνοιξε για πρώτη φορά ένας φάκελος με ένα μεγάλο "Χ" επάνω του.
Τριάντα τρία χρόνια μετά, η αλήθεια εξακολουθεί να βρίσκεται εκεί έξω.
