Το St. Patrick’s Day είναι μια μέρα γεμάτη παρελάσεις, τριφύλλια, πράσινα ρούχα και πολύ αλκοόλ. Και μπορεί να έχουμε στο μυαλό μας ότι η Ιρλανδία μεταμορφώνεται σε ένα τεράστιο ποτήρι μπίρας που πίνει ομαδικά (σ.σ.: δεν είναι και ψέμα), αλλά τίποτα δεν συγκρίνεται με την κατανάλωση στης Ηνωμένες Πολιτείες.
Αυτό, έχει μια λογική σε μεγέθη αν μιλήσουμε με αριθμούς, αλλά η κουλτούρα ήταν εξίσου σημαντική στο πώς έφτασε μέχρι την άλλη άκρη του Ατλαντικού.
Αλλά πώς εξελίχθηκε αυτή η γιορτή, που ξεκίνησε πριν από αιώνες για να τιμήσει τον προστάτη άγιο της Ιρλανδίας, στη μεγαλύτερη μέρα κατανάλωσης μπίρας στις Ηνωμένες Πολιτείες;
Θα σε εκπλήξει -μάλλον- το γεγονός ότι ο Saint Patrick δεν ήταν Ιρλανδός. Γεννήθηκε από πλούσιους Βρετανούς γονείς τον 5ο αιώνα και στην ηλικία των 16 ετών απήχθη από πειρατές και μεταφέρθηκε ως σκλάβος στην Ιρλανδία. Έξι χρόνια αργότερα κατάφερε να δραπετεύσει και να επιστρέψει στη Βρετανία, όπου τελικά έγινε χριστιανός επίσκοπος. Όχι μόνο δεν ήταν Ιρλανδός, αλλά στην πραγματικότητα δεν ήταν και επίσημα "άγιος", καθώς δεν αγιοποιήθηκε ποτέ από κάποιον πάπα (μια διαδικασία που άρχισε αρκετούς αιώνες μετά τον θάνατό του).
Παρ’ όλα αυτά, πολλοί Καθολικοί τον θεωρούν δικό τους, τιμώντας τον θρησκευτικό ζήλο που έδειξε στο ιεραποστολικό του έργο.
Σύμφωνα με τα δικά του γραπτά, που ονομάζονται Confession of Saint Patrick, ο Πατρίκιος επέστρεψε στην Ιρλανδία αφού είδε ένα όραμα όπου οι Ιρλανδοί τον καλούσαν να πάει κοντά τους. Πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του στην Ιρλανδία, βαπτίζοντας "χιλιάδες ανθρώπους" και διδάσκοντας στους Ιρλανδούς τον Χριστιανισμό.
Αυτή η εκδίωξη της παγανιστικής θρησκείας έχει μυθοποιηθεί μέσα από την ιστορία ότι ο Άγιος Πατρίκιος έδιωξε όλα τα φίδια από το νησί. Σήμερα γνωρίζουμε ότι αυτό είναι επιστημονικά ανακριβές, καθώς το ψυχρό κλίμα της Ιρλανδίας καθιστά αδύνατη τη μετανάστευση φιδιών εκεί.
Ένα από τα πιο γνωστά σύμβολα της γιορτής είναι το τριφύλλι (shamrock). Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Πατρίκιος το χρησιμοποιούσε για να εξηγήσει τη χριστιανική διδασκαλία της Αγίας Τριάδας. Κάποια στιγμή τον 18ο αιώνα, οι άνθρωποι στην Ιρλανδία άρχισαν να φορούν τριφύλλια στα ρούχα τους για να τιμήσουν τη γιορτή του Αγίου Πατρικίου, κάτι που με τον καιρό εξελίχθηκε στη σημερινή παράδοση του να φοράμε πράσινα ρούχα - αν και η μισή Ανατολική Ακτή κυκλοφορεί με την εμφάνιση των Boston Celtics.
Ένας από τους βασικούς λόγους που η Ημέρα του Αγίου Πατρικίου συνδέθηκε τόσο πολύ με το ποτό έχει να κάνει με την ημερομηνία της γιορτής. Ο Πατρίκιος λέγεται ότι πέθανε στις 17 Μαρτίου του 461. Η ημερομηνία αυτή πέφτει μέσα στη χριστιανική περίοδο της Καθολικής Σαρακοστής. Για να τιμήσουν τη ζωή του προστάτη τους αγίου, οι Ιρλανδοί Χριστιανοί χαλάρωναν εκείνη την ημέρα τους περιορισμούς της Σαρακοστής και διοργάνωναν μεγάλες γιορτές για να τιμήσουν τον θάνατό του.
Ο δεύτερος λόγος που η μπίρα και η γιορτή αυτή συνδέονται τόσο στενά σχετίζεται με τη μαζική ιρλανδική μετανάστευση της δεκαετίας του 1840. Προσπαθώντας να ξεφύγουν από αυτό που έγινε γνωστό ως Λιμός της Πατάτας, χιλιάδες Ιρλανδοί μετανάστες κατέφυγαν σε μεγάλες πόλεις της Νέας Αγγλίας στην Αμερική, φέρνοντας μαζί τους τον πολιτισμό και τη θρησκεία τους.
Περισσότερα από χίλια χρόνια μετά τον θάνατο του Αγίου Πατρικίου, ο προστάτης άγιος της Ιρλανδίας έγινε λιγότερο σύμβολο του Χριστιανισμού και περισσότερο σύμβολο του ίδιου του ιρλανδικού λαού. Θέλοντας να γιορτάσουν την εθνική τους κληρονομιά, οι Ιρλανδοαμερικανοί διοργάνωσαν την πρώτη παρέλαση για την Ημέρα του Αγίου Πατρικίου στη Βοστόνη το 1737.
Το διάλειμμα από τη Σαρακοστή και ο εορτασμός της εθνικής κληρονομιάς κάνουν την Ημέρα του Αγίου Πατρικίου τη μεγαλύτερη μέρα κατανάλωσης μπίρας σε μπαρ στις ΗΠΑ. Δηλαδή, περισσότεροι άνθρωποι πίνουν μπίρα σε μπαρ -και όχι στο σπίτι- εκείνη την ημέρα από οποιαδήποτε άλλη ημέρα του χρόνου.
Τέλος το 1798, τη χρονιά της Ιρλανδικής Εξέεγερσης, ήταν η ημερομηνία που το πράσινο χρώμα συνδέθηκε επίσημα με τη St. Patrick’s Day. Μέχρι την εξέγερση, το χρώμα που συνδεόταν με τον Άγιο Πατρίκιο ήταν το μπλε, καθώς εμφανιζόταν τόσο στη βασιλική αυλή όσο και σε αρχαίες ιρλανδικές σημαίες.
Όμως, επειδή οι Βρετανοί στρατιώτες παραδοσιακά φορούσαν κόκκινα, οι Ιρλανδοί επέλεξαν να φορούν πράσινο. Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης τραγουδούσαν το τραγούδι The Wearing of the Green, γεγονός που καθιέρωσε το πράσινο ως σημαντικό σύμβολο στην ιρλανδική ιστορία.
Και τέλος πάντων πολύ ωραία όλες αυτές οι ιστορίες, αλλά είναι ακόμα καλύτερα όταν τις διηγείσαι κρατώντας ένα ποτήρι μπίρα.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.