Το καλοκαίρι δεν είναι απαραίτητα η εποχή που σκέφτεσαι πρώτη όταν ακούς "15χρονο σκωτσέζικο single malt". Από την άλλη, ένα ήσυχο βράδυ, μια βεράντα και ένα ποτήρι whisky που δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο για να σε κρατήσει απασχολημένο είναι αρκετά για να αλλάξεις γνώμη.
Κάπου σε αυτή την εικόνα ταιριάζει πολύ ωραία το Glenglassaugh 15 Years Old, η νέα μόνιμη προσθήκη στην οικογένεια του ιστορικού αποστακτηρίου των Highlands.
Και το "ιστορικού" εδώ δεν μπαίνει απλώς για να κάνει την ετικέτα να ακούγεται πιο σημαντική. Το Glenglassaugh ιδρύθηκε το 1875, στην ακτή του Aberdeenshire, δίπλα στο Sandend Bay, αλλά πέρασε μεγάλα χρονικά διαστήματα σιωπηλό. Η παραγωγή του σταμάτησε το 1986 και ξεκίνησε ξανά μόλις το 2008. Αυτό κάνει την εμφάνιση ενός 15χρονου whisky σήμερα λίγο πιο ενδιαφέρουσα από μια ακόμη προσθήκη σε μια σειρά single malts.
Ουσιαστικά έχουμε πλέον στο ποτήρι whisky από τα πρώτα χρόνια της σύγχρονης ζωής του Glenglassaugh.
Σοκολάτα, πορτοκάλι και αλμύρα
Η νέα έκφραση εμφιαλώνεται στους 46% ABV και η ωρίμανσή της βασίζεται σε Pedro Ximénez sherry casks και Spanish wine casks. Αυτό από μόνο του σου δίνει μια αρκετά καλή ιδέα για το πού πρόκειται να κινηθεί η βραδιά. Δεν είναι ένα ντροπαλό whisky.
Η μύτη ξεκινά με σοκολάτα και αλατισμένη καραμέλα, πριν εμφανιστούν πορτοκάλι, σκούρο μέλι και χουρμάδες. Έχει πλούτο, αλλά όχι εκείνη τη βαριά γλυκύτητα που μερικές φορές κάνει ένα έντονα sherried whisky να κουράζει μετά τις πρώτες γουλιές.
Στο στόμα τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο ενδιαφέροντα. Μελάσα, καραμελωμένος χουρμάς, σοκολάτα και καφές δημιουργούν τη σκοτεινή πλευρά του χαρακτήρα του, ενώ το πορτοκάλι και τα τροπικά φρούτα κρατούν την κατάσταση ζωντανή.
Το αποστακτήριο βρίσκεται σχεδόν πάνω στη θάλασσα και το Sandend Bay αποτελεί κομμάτι ολόκληρης της σύγχρονης φιλοσοφίας του. Το Glenglassaugh θέλει τα whisky του να κουβαλούν κάτι από τον τόπο όπου γεννιούνται και ωριμάζουν. Στην περίπτωση του 15χρονου, αυτή η θαλασσινή πλευρά λειτουργεί σαν μικρό αντίβαρο απέναντι στη γλύκα του PX.
Μην του κάνεις πολλά
Το ωραίο με ένα τέτοιο whisky είναι ότι δεν χρειάζεται να σκεφτείς ιδιαίτερα πώς θα το πιεις.
Στους 46 βαθμούς έχει αρκετή ένταση ώστε να μην αισθάνεται επίπεδο, χωρίς όμως να σε βάζει στη διαδικασία να ψάχνεις αμέσως την κανάτα με το νερό. Μερικές σταγόνες αργότερα μπορούν φυσικά να το ανοίξουν περισσότερο, ειδικά στα φρούτα και στη γλυκιά πλευρά του. Πάγο δεν χρειάζεται. Όχι επειδή κάποιος κανονισμός του whisky το απαγορεύει, αλλά επειδή θα χάσεις μέρος από αυτό για το οποίο περίμενε 15 χρόνια.
Το Glenglassaugh 15 Years Old μοιάζει περισσότερο φτιαγμένο για εκείνη την ώρα που το φαγητό έχει τελειώσει, τα πιάτα έχουν φύγει από το τραπέζι και κανείς δεν βιάζεται να σηκωθεί. Δεν ζητά συνοδεία, ούτε κάποια μεγάλη περίσταση. Ένα πούρο, λίγη μαύρη σοκολάτα ή ακόμη καλύτερα τίποτα απολύτως είναι αρκετά.
Άλλωστε, ένα καλό single malt δεν χρειάζεται πάντα να μετατρέπεται σε τελετουργία. Άστο απλά να γεμίσει το ποτήρι χωρίς να το πολυσκέφτεσαι.
