Η Αθήνα βρίσκεται πλέον σταθερά στο διεθνές ευ πίνειν ραντάρ, η Θεσσαλονίκη διεκδικεί τον δικό της χώρο και ελληνικά μπαρ εμφανίζονται στις λίστες με τα σημαντικότερα του κόσμου. Από την άλλη, οι άνθρωποι που βρίσκονται πίσω από αυτή την επιτυχία εξακολουθούν να μιλούν περισσότερο για τη δουλειά, την ομάδα, τη φιλοξενία, την εξέλιξη και την ανάγκη να παραμένουν δημιουργικοί, παρά για τις διακρίσεις. Ακριβώς ό,τι ισχύει δηλαδή και για το Mataroa, έναν από τους κορυφαίους εκπροσώπους της ελληνικής spirits σφαίρας, που κάνει πια και διεθνή καριέρα.
Η φετινή παρουσία της Ελλάδας στα Europe’s 50 Best Bars 2026 ήταν ενδεικτική της κατάστασης. Το Line Athens βρίσκεται στην κορυφή της ευρωπαϊκής λίστας, το The Bar in Front of the Bar ακολουθεί στη δεύτερη θέση, το Barro Negro βρίσκεται στο Νο.13, το Baba Au Rum στο Νο.14, το The Clumsies στο Νο.30 και το Gorilla της Θεσσαλονίκης στο Νο.33. Έξι διαφορετικές ιστορίες, έξι διαφορετικές προσεγγίσεις, μία κοινή γεωγραφική αφετηρία, για μια bar culture με διεθνή επιρροή.
Με αφορμή το Mataroa, το premium ελληνικό gin που έχει χτίσει τη δική του ταυτότητα γύρω από την ελληνική προέλευση, την ποιότητα και την εξερεύνηση διαφορετικών εκφράσεων του genre, εκπρόσωποι αυτών των έξι μπαρ βρέθηκαν στον ίδιο χώρο. Και η συζήτηση ήταν, τελικά, μεγαλύτερη από μια λίστα.
Μιλώντας για τον χώρο, το ραντεβού μας δόθηκε στο 91 Athens Riviera.
Με 30 πολυτελείς cabanas και τις εγκαταστάσεις ενός οργανωμένου beach club, το 91 Athens Riviera, The Resort συνδυάζει τη διαμονή στην Αθηναϊκή Ριβιέρα με τη γαστρονομία, την άθληση και την ευεξία. Η συνεργασία της Domes με τη Grivalia Hospitality δίνει έμφαση στην ιδιωτικότητα, με κάθε cabana να διαθέτει το δικό της deck και την παραλία να περιορίζεται σε 130 ξαπλώστρες.
Το πρόγραμμα της ημέρας μπορεί να περιλαμβάνει θαλάσσια σπορ και beach volley, ενώ οι αθλητικές υποδομές διαθέτουν οκτώ μεγάλα και δύο μικρά γήπεδα τένις. Personal training, pilates και yoga συμπληρώνουν τις επιλογές άσκησης, με το Soma Spa "The Finest" να αναλαμβάνει το κομμάτι της ευεξίας μέσα από εξατομικευμένα προγράμματα. Στη γαστρονομία, τον πρώτο λόγο έχει το Barbarossa, με μια προσέγγιση που παντρεύει την ελληνική νησιωτική κουζίνα με ασιατικές επιρροές, δίπλα στη θάλασσα.
Η θέση του resort προσφέρεται επίσης ως βάση για να εξερευνήσεις την ευρύτερη περιοχή: τη Γλυφάδα για αγορές και εξόδους, τη Λίμνη Βουλιαγμένης για τα ιαματικά νερά της και το Σούνιο για τον Ναό του Ποσειδώνα. Οι αρχαιολογικοί χώροι της Αθήνας συμπληρώνουν τις διαδρομές εκτός resort, προσθέτοντας στην παραθαλάσσια διαμονή τις επιλογές μιας επίσκεψης στην πρωτεύουσα.
Πίσω στα του ευ πίνειν λοιπόν. Για τη Νόρα Κουφού του Line Athens, η κορυφή της Ευρώπης φέρνει μαζί της "χαρά, τιμή και ένα υποβόσκον άγχος που όμως το κάνουμε πολύ παραγωγικό και δημιουργικό". Δεν είναι αδικαιολόγητο. "Έχουν ανέβει οι απαιτήσεις και οι προσδοκίες, κυρίως από το κοινό. Και αυτό είναι δίκοπο μαχαίρι". Όταν ένας επισκέπτης μπαίνει στο Line και ρωτά "γιατί είστε το καλύτερο μπαρ της Ευρώπης;", η απάντηση πρέπει να αποδεικνύεται μέσα από κάθε ποτό, κάθε άνθρωπο, κάθε λεπτομέρεια.
Η ίδια έχει καταλήξει σε μια μάλλον απελευθερωτική σκέψη: Δεν χρειάζεται να αρέσεις σε όλους. Ίσως εκεί βρίσκεται και ένα μεγάλο μέρος της απάντησης για το πώς η ελληνική σκηνή έφτασε μέχρι εδώ.
Η Κουφού τη χαρακτηρίζει με τρεις λέξεις: θαλπωρή, μεράκι και καινοτομία. Και βλέπει χώρο για ακόμη μεγαλύτερη ανάπτυξη, όχι μόνο στην Αθήνα, αλλά και εκτός αυτής. "Χαίρομαι που βλέπω τη Θεσσαλονίκη εκεί, ενώ πιστεύω πως κι άλλες επαρχιακές πόλεις μπορούν να τοποθετηθούν".
Αυτή ακριβώς η ιδέα αποκτά ιδιαίτερο βάρος όταν περνά κανείς στη Θεσσαλονίκη και στο Gorilla του Αχιλλέα Πλακίδα. Για εκείνον, η είσοδος σε μια σημαντική λίστα ήταν ένας στόχος που υπήρχε από την πρώτη ημέρα, χωρίς να γίνει ποτέ αυτοσκοπός. "Μας σταματούσε πάντοτε η σκέψη πως οι μικρές πόλεις δεν έχουν δικαίωμα στο όνειρο. Ε, πλέον φαίνεται πως έχουν". Η 33η θέση του Gorilla είναι, επομένως, και προσωπική δικαίωση. Είναι απόδειξη ότι η διεθνής bar σκηνή μπορεί να κοιτάξει πέρα από τις –προφανείς– πρωτεύουσες.
Η αναγνώριση, βέβαια, δημιουργεί και υποχρεώσεις. "Οφείλεις να δουλεύεις ορθότερα. Οι απαιτήσεις μεγαλώνουν". Ένας επισκέπτης από τη Λίμα, όπως θυμάται, δεν είναι απλώς ένας ακόμη πελάτης. Είναι ένας άνθρωπος που ταξίδεψε μέχρι τη Θεσσαλονίκη και, κατά κάποιον τρόπο, περιμένει από το Gorilla να λειτουργήσει ως ambassador της πόλης.
Στην 11η σεζόν του, το Gorilla ετοιμάζεται για μια νέα φάση, με διαφορετική προσέγγιση στα ποτά: περισσότερο σώμα, χαρακτηριστική γεύση, σύγχρονες τεχνικές, αλλά και αναμνήσεις. "Πιο εξωστρεφή, επίσης", λέει ο Πλακίδας. Η λογική είναι χαρακτηριστική μιας σκηνής που πλέον καλείται να δημιουργήσει ποτά με χαρακτήρα και λόγο ύπαρξης.
Ο Νίκος Θεοδωρακόπουλος του The Bar in Front of the Bar, από την άλλη, έχει ζήσει σχεδόν ολόκληρη την πορεία ενός μπαρ που βρέθηκε στη δεύτερη θέση της Ευρώπης. Μαζί με τον Κωνσταντίνο Θεοδωρακόπουλο, τον Αλέξανδρο Τσελέπη και την υπόλοιπη ομάδα, ακολούθησαν εξαρχής τις οπτικές της ποιότητας, της εξωστρέφειας και ενός πραγματικά φιλόξενου μέρους.
"Δεν γνωρίζαμε αρχικά πώς μπαίνεις ακριβώς σε αυτές τις λίστες", παραδέχεται. Η διεθνής αναγνώριση ήρθε οργανικά, όχι ως αποτέλεσμα ενός σχεδιασμού με μοναδικό στόχο μια κατάταξη. Τώρα, όμως, η δόξα φέρνει ευθύνη. "Να μείνεις πιστός στο όραμά σου αλλά και να το εξελίξεις, έχοντας πάντοτε υπόψη πώς θα λειτουργήσει και σωστά το επιχειρηματικό μοντέλο".
Και υπάρχει ένας ακόμη κανόνας: Να διατηρείς το επίπεδό σου ανεξάρτητα από το πόσο γεμάτο είναι το μπαρ. "Οριακά θα πρέπει να μην έχεις κακή μέρα στη δουλειά", λέει. Αυτή είναι ίσως η λιγότερο glamorous πλευρά μιας διεθνούς διάκρισης. Ναι, η συνέπεια.
Για τον Έλβις Ζενέλι του The Clumsies, αυτή η σχέση με τη διεθνή αναγνώριση είναι πιο προσωπική. Βρίσκεται στον συγκεκριμένο χώρο εδώ και πέντε χρόνια και θυμάται το άγχος των πρώτων μηνών, μαζί με την τεράστια επιθυμία να πηγαίνει κάθε μέρα στη δουλειά. Σήμερα υπάρχει ισορροπία, αποτέλεσμα μιας σχέσης που χτίστηκε με τα χρόνια ανάμεσα στην ομάδα και στο ίδιο το μπαρ.
Το The Clumsies υπήρξε ένα από τα ελληνικά μπαρ που άνοιξαν την πόρτα των 50 Best για τη χώρα. Και αυτό έχει πρακτικές συνέπειες. "Πολύς, πάρα πολύς κόσμος θα θέλει να σε επισκεφθεί – συχνά από την άλλη άκρη της Γης". Η εικόνα ενός επισκέπτη που ταξιδεύει από τη Νέα Υόρκη για να πιει ένα ποτό στην Αθήνα, αποτυπώνει ίσως καλύτερα από οτιδήποτε τη δύναμη αυτών των λιστών. Ταυτόχρονα, όπως λέει, η εμπειρία σε ένα τέτοιο μπαρ αποτελεί και "παράσημο" για έναν επαγγελματία. Ο Ζενέλι βλέπει, πάντως, ακόμη μεγαλύτερα περιθώρια εξέλιξης. Θα ήθελε από τις επόμενες γενιές περισσότερο πάθος, μεγαλύτερη εξωστρέφεια και πιο έντονο engagement με τους επισκέπτες.
Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και στο Barro Negro, όπου ο Ηλίας Γκιβίσης αντιμετωπίζει την αναγνώριση ως κίνητρο και όχι ως τελικό προορισμό. "Η παρουσία σε σημαντικές λίστες λειτουργεί σαν παράσημο για τη δουλειά σου". Το σημαντικό, όμως, είναι τι κάνεις μετά. "Νομίζω αυτό πρέπει να κοιτάζει και ένα μπαρ σαν ολότητα, να μην αράζει στις δάφνες του". Για τον ίδιο, η καθημερινότητα αρχίζει να μοιάζει με πρωταθλητισμό: Το μυαλό δεν σταματά να δουλεύει και η ανάγκη για βελτίωση γίνεται κομμάτι της επαγγελματικής ταυτότητας.
Ο Γκιβίσης θεωρεί πως η ελληνική σκηνή έχει πλέον φτάσει σε εξαιρετικό σημείο και είναι επιδραστική σε οικουμενικό επίπεδο. Θα ήθελε, ωστόσο, μεγαλύτερη αλληλεπίδραση από το ίδιο το ελληνικό κοινό, αντίστοιχη με εκείνη που παρατηρείται στην εστίαση. Η πρόκληση, επομένως, είναι να μετατραπεί η διεθνής αναγνώριση σε ακόμη μεγαλύτερη εγχώρια κουλτούρα γύρω από το μπαρ.
Και κάπου εδώ εμφανίζεται ένας ακόμη κοινός παρονομαστής: τα ελληνικά spirits. Ο Γκιβίσης θεωρεί ότι προϊόντα όπως το Mataroa μπορούν να σταθούν σε παγκόσμιο επίπεδο, ακριβώς όπως και τα ελληνικά μπαρ. "Υπάρχει μεγάλη προσοχή στο craft κομμάτι. Υπάρχει μεράκι". Και αυτή η σύνδεση ανάμεσα στο μπαρ και στο spirit είναι κρίσιμη. Το ένα χρειάζεται το άλλο για να δημιουργηθεί μια ολοκληρωμένη ελληνική ταυτότητα.
Ο Θάνος Προυναρούς του Baba Au Rum το γνωρίζει ίσως καλύτερα από όλους. Το εν λόγω μπαρ άνοιξε το 2009 και μπήκε για πρώτη φορά στη λίστα των The World’s 50 Best Bars το 2013. Δεκαεπτά χρόνια μετά, οι αριθμοί έχουν μικρότερη σημασία από την επιθυμία για δημιουργία και την αγάπη για το κοινό.
"Τα βασικά είναι αυτά", λέει. Και αυτή η απλότητα εξηγεί εν μέρει πώς ένα μπαρ μπορεί να παραμένει επίκαιρο επί τόσο μεγάλο διάστημα. Το Baba Au Rum εξακολουθεί να είναι "ένα μπαρ για τον κόσμο", αλλά ταυτόχρονα παραμένει ένα από τα ιδιαίτερα τοπόσημα του κέντρου της Αθήνας. Ένα μικρό "γαλατικό χωριό" που επιβίωσε μέσα σε μια πόλη η οποία αλλάζει διαρκώς. Ο διεθνής τουρισμός έχει διαμορφώσει ένα νέο κοινό, αλλά ο Προυναρούς βλέπει ένα πλεονέκτημα: "Μας επιλέγουν αυτοί ακριβώς οι επισκέπτες που ταιριάζουν στον χώρο μας".
Το motto του Baba Au Rum είναι "House of Spirits”, επομένως δεν θα μπορούσε να αντιμετωπίζει την κατηγορία με στεγανά. Το ρούμι μπορεί να αποτελεί ιστορικό σημείο αναφοράς, αλλά κάθε αξιόλογο spirit έχει θέση στις προθήκες του. "Τα ελληνικά αποστάγματα και τα ελληνικά κρασιά τα θέλουμε, τα στηρίζουμε και είναι μέρος της ταυτότητάς μας". Το Mataroa, με τις διαφορετικές εκφράσεις του, βρίσκει έτσι φυσικά τη θέση του σε αυτή τη φιλοσοφία.
Η άνοδος του ελληνικού μπαρ δεν αντιμετωπίζεται πια σαν πυροτέχνημα, αλλά ως μια πορεία που ξεκίνησε χρόνια πριν και συνεχίζεται. Η Αθήνα έχει πλέον διεθνές αποτύπωμα, η Θεσσαλονίκη αποδεικνύει πως η γεωγραφία δεν αποτελεί περιορισμό και τα ελληνικά spirits αρχίζουν να αποκτούν αντίστοιχη εξωστρέφεια.
Η Νόρα Κουφού βλέπει ένα ευοίωνο μέλλον και θεωρεί πως η καινοτομία θα συνεχίσει να αποτελεί μέρος του ελληνικού χαρακτήρα. Ο Ζενέλι κοιτά προς τα future drinks, τα no- και low-alcohol cocktails και τις νέες ζυμώσεις. Ο Πλακίδας θέλει περισσότερες διεθνείς ανταλλαγές και περισσότερους επαγγελματίες που θα εξελίξουν τη σκηνή. Ο Θεοδωρακόπουλος επιμένει στη φιλοξενία ως βασικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Ο Γκιβίσης μιλά για εξέλιξη, προσαρμογή, ωριμότητα και επιμονή. Και ο Προυναρούς βλέπει μια σκηνή που συνεχίζει να προσφέρει στον επισκέπτη κάτι πολύ απλό και πολύτιμο: ανεμελιά, αλήθεια και ζωή.
Η Ελλάδα έχει σήμερα κάτι να πει διεθνώς, και δεν είναι μόνο επειδή έμαθε να φτιάχνει σπουδαία cocktails. Αλλά γιατί τα σερβίρει και με δικό της χαρακτήρα. Το ίδιο ισχύει και για τα spirits της. Προϊόντα όπως το Mataroa συμμετέχουν, και μάλιστα με στιβαρό τόνο, σε αυτή τη νέα ελληνική αφήγηση που ξεκινά από την εντοπιότητα, κοιτάζει προς τα έξω και, όπως λέει ο Αχιλλέας Πλακίδας, λειτουργεί local αλλά βλέπει global. Η επόμενη μέρα, λοιπόν, θυμίζει –και πάλι– την αρχή μιας ακόμη μεγαλύτερης διαδρομής. Που ξεκινά από το ποτήρι και φτάνει σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Info
