Γιατί οι άνθρωποι δεν έχουν ουρά

Ακόμη και ο Charles Darwin αναρωτήθηκε γι' αυτό, και μέχρι σήμερα παραμένει ένα από τα μεγάλα αναπάντητα ερωτηματικά στο μακρύ εξελικτικό ταξίδι που οδήγησε εμάς και τους μεγάλους πιθήκους να γίνουμε όπως είμαστε σήμερα: πού πήγε η ουρά μας;

Στο Nature δημοσιεύθηκε μια μελέτη που μπορεί τελικά να δίνει μια απάντηση. Χάρη στην πρόοδο της τεχνολογίας γονιδιακής επεξεργασίας, ανακαλύφθηκε ένα νέο στοιχείο, μια γενετική παρέκκλιση στους αρχαίους προγόνους μας, πριν από περίπου 25 εκατομμύρια χρόνια.

Η απώλεια της ουράς

Η απώλεια της ουράς στους πιθήκους άρχισε όταν η ομάδα εξελίχθηκε από τους πιθήκους του Παλαιού Κόσμου πριν από 20 έως 25 εκατομμύρια χρόνια. Μετά από αυτή την εξελικτική διαίρεση, οι πίθηκοι ανέπτυξαν λιγότερους σπονδύλους ουράς. Έτσι σχηματίστηκε ο κόκκυγας.

Στη νέα μελέτη, μια ομάδα ερευνητών συνέκρινε το DNA έξι ειδών "μεγάλων πιθήκων" (π.χ. γορίλες, που στα αγγλικά ονομάζονται πίθηκοι) -συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων- και 15 ειδών "μικρών πιθήκων" (π.χ. λεμούριοι). Βρήκαν ένα ένθετο DNA που μοιράζονται οι μεγάλοι πίθηκοι (τα ξαδέλφια μας) και οι άνθρωποι, αλλά δεν υπάρχει στους "μικρούς πιθήκους". Βρίσκεται σε ένα γονίδιο που ονομάζεται TBXT, το οποίο είναι γνωστό ότι επηρεάζει το μήκος της ουράς των ζώων.

Σύμφωνα με την ομάδα, το όποιο πλεονέκτημα από την απώλεια της ουράς πρέπει να ήταν πολύ ισχυρό. Τα γονίδια μπορούν συχνά να επηρεάσουν περισσότερες από μία σωματικές λειτουργίες, για παράδειγμα, ένα αρνητικό ελάττωμα που πιθανώς συνδέεται με αυτό είναι η δισχιδής ράχη, η οποία συναντάται σε περίπου ένα στα 1.000 παιδιά.

Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr