Ο αθλητισμός πάντα είχε τη φήμη ότι κάνει καλό στο σώμα. Αυτό που πολλοί καταλαβαίνουν αργότερα όμως είναι ότι τελικά κάνει ακόμα μεγαλύτερο καλό στο μυαλό.
Το πρόβλημα είναι πως όσο μεγαλώνουμε, τόσο πιο δύσκολο μοιάζει να ξεκινήσεις ένα νέο άθλημα. Η ιδέα να μπεις πρώτη φορά σε γυμναστήριο, σε ομάδα ή σε προπόνηση μετά τα 30 ή τα 40 φέρνει μια περίεργη αμηχανία. Σαν να πιστεύουμε ότι υπάρχει ηλικιακό όριο στο να δοκιμάσεις κάτι από την αρχή.
Γιατί πρέπει να ξεκινήσεις ένα νέο άθλημα
Κι όμως, οι περισσότεροι άνθρωποι που ξεκινούν νέο άθλημα ως ενήλικες λένε ακριβώς το ίδιο πράγμα: έπρεπε να το είχαν κάνει νωρίτερα.
Ο αθλητισμός αλλάζει τον τρόπο που λειτουργείς
Ο ποδοσφαιριστής Omar Beckles θεωρεί ότι το σημαντικότερο κομμάτι του αθλητισμού δεν είναι απαραίτητα η φυσική κατάσταση αλλά το αίσθημα σύνδεσης που δημιουργεί.
Μέσα από ένα άθλημα μαθαίνεις να συνεργάζεσαι, να επικοινωνείς καλύτερα και να λειτουργείς κάτω από πίεση χωρίς να διαλύεσαι. Και πολλές φορές αυτή η ψυχική αντοχή περνά αργότερα και στην υπόλοιπη ζωή.
Παράλληλα, η άσκηση βοηθά ξεκάθαρα στη διάθεση, μειώνει το στρες και κάνει αρκετούς ανθρώπους να νιώθουν πιο δυνατοί συνολικά — όχι μόνο σωματικά.
Το δύσκολο είναι να δεχτείς ότι θα είσαι αρχάριος
Εκεί συνήθως κολλάει ο περισσότερος κόσμος.
Όχι στην προπόνηση. Στην ιδέα ότι δεν θα είναι καλός από την πρώτη μέρα.
Πολλοί αποφεύγουν να ξεκινήσουν γιατί φοβούνται ότι θα εκτεθούν ή ότι όλοι οι υπόλοιποι θα είναι καλύτεροι. Στην πραγματικότητα όμως, κάθε άνθρωπος που φαίνεται έμπειρος σήμερα κάποτε ένιωθε ακριβώς το ίδιο.
Και σχεδόν όλοι οι προπονητές λένε το ίδιο πράγμα: η πρόοδος ξεκινά τη στιγμή που αποδέχεσαι ότι δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος στην αρχή.
Το σώμα και το μυαλό χρειάζονται νέα ερεθίσματα
Ο πρώην πυγμάχος Peter Liggins πιστεύει ότι ένα νέο άθλημα λειτουργεί σαν restart για τον εγκέφαλο.
Όσο μεγαλώνουμε, πέφτουμε εύκολα σε μια ασφαλή ρουτίνα. Ίδιες διαδρομές, ίδιες κινήσεις, ίδιες μέρες που μοιάζουν μεταξύ τους.
Όταν όμως μαθαίνεις κάτι καινούργιο, το σώμα αναγκάζεται να ξαναπροσαρμοστεί. Δουλεύει διαφορετικά, αποκτά καλύτερο συντονισμό και ενεργοποιεί ξανά πράγματα που είχαν μείνει αδρανή.
Και στην περίπτωση της πυγμαχίας, όπως λέει ο ίδιος, μαθαίνεις και κάτι ακόμα: να αντιμετωπίζεις φόβο και πίεση χωρίς να κάνεις πίσω.
Κανείς δεν αντέχει εύκολα μόνος του
Γι’ αυτό και οι αθλητικές κοινότητες έχουν γίνει τόσο σημαντικές.
Ομάδες τρεξίματος, μικρές παρέες προπόνησης ή λέσχες λειτουργούν συχνά σαν κίνητρο για να συνεχίσεις. Γιατί όταν υπάρχει κόσμος γύρω σου που περνά την ίδια διαδικασία, τα πράγματα γίνονται πολύ πιο εύκολα.
Το τρέξιμο για παράδειγμα θεωρείται από πολλούς μοναχικό άθλημα. Στην πράξη όμως, αρκετοί άνθρωποι μένουν σε αυτό ακριβώς επειδή βρήκαν μέσα του παρέα, ρυθμό και μια αίσθηση ότι ανήκουν κάπου.
Δεν χρειάζεται να είσαι καλός για να το απολαμβάνεις
Αυτό ίσως είναι και το πιο απελευθερωτικό κομμάτι.
Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι πρέπει να έχουν "ταλέντο" για να ξεκινήσουν ένα άθλημα. Στην πραγματικότητα όμως, ο αθλητισμός δεν αφορά μόνο την επίδοση.
Το γκολφ, για παράδειγμα, μπορεί να λειτουργήσει σχεδόν σαν διαλογισμός για αρκετούς ανθρώπους. Η φύση, το περπάτημα και η αποσύνδεση από την πίεση της καθημερινότητας είναι αρκετά από μόνα τους.
Η ηλικία δεν είναι το πραγματικό πρόβλημα
Το πρόβλημα είναι ο φόβος να βγεις από τη βολή σου.
Γιατί σχεδόν ποτέ δεν είναι αργά να ξεκινήσεις κάτι καινούργιο. Και πολλές φορές το σώμα εκπλήσσει ακόμα και εμάς τους ίδιους με το πόσο μπορεί να προσαρμοστεί.
Το μόνο που χρειάζεται συνήθως είναι να κάνεις την αρχή.
Μετά, τα υπόλοιπα έρχονται μόνα τους.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.