Η καρδιά διαθέτει το δικό της "γκάζι" και η συστηματική άσκηση φαίνεται πως μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί. Νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι η αερόβια προπόνηση δεν ενισχύει μόνο τον καρδιακό μυ, αλλά αναδιαμορφώνει και τα νεύρα που ρυθμίζουν τη λειτουργία του.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με επικεφαλής το University of Bristol, σε συνεργασία με το University College London, το University of Sao Paulo και το Federal University of Sao Paulo. Δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Autonomic Neuroscience και εντόπισε, για πρώτη φορά, μία εντυπωσιακή διαφορά ανάμεσα στην αριστερή και τη δεξιά πλευρά του νευρικού συστήματος που ελέγχει την καρδιά.
Στο κάτω μέρος του λαιμού και στο επάνω τμήμα του θώρακα βρίσκονται δύο μικρές ομάδες νευρικών κυττάρων, τα αστεροειδή γάγγλια. Αποτελούν μέρος του συμπαθητικού νευρικού συστήματος και στέλνουν στην καρδιά σήματα που μπορούν να αυξήσουν τον ρυθμό και την ένταση με την οποία χτυπά.
Για να εξετάσουν πώς επηρεάζονται από την άσκηση, οι επιστήμονες μελέτησαν αρουραίους Wistar που ακολούθησαν πρόγραμμα αερόβιας προπόνησης μέτριας έντασης σε διάδρομο για δέκα εβδομάδες. Με προηγμένες μεθόδους τρισδιάστατης απεικόνισης, κατέγραψαν τον αριθμό, το μέγεθος και τον συνολικό όγκο των νευρώνων στα αριστερά και τα δεξιά αστεροειδή γάγγλια.

Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν μία ασυμμετρία που δεν υπήρχε στα ζώα χωρίς προπόνηση. Στους ασκούμενους αρουραίους, το δεξί γάγγλιο διέθετε περίπου τετραπλάσιο αριθμό νευρώνων από το αριστερό. Την ίδια στιγμή, οι νευρώνες στην αριστερή πλευρά αυξήθηκαν σε μέγεθος κατά περίπου 1,8 φορές, ενώ στη δεξιά έγιναν ελαφρώς μικρότεροι. Η προπόνηση συνδέθηκε επίσης με χαμηλότερο καρδιακό ρυθμό, χωρίς αντίστοιχη σημαντική μεταβολή της αρτηριακής πίεσης.
Η ανακάλυψη ενδιαφέρει τους επιστήμονες επειδή τα συγκεκριμένα νευρικά κέντρα εμπλέκονται σε προβλήματα όπως οι αρρυθμίες, η στηθάγχη και το σύνδρομο της "ραγισμένης καρδιάς". Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι γιατροί επιχειρούν να περιορίσουν τη δραστηριότητά τους με νευρικούς αποκλεισμούς ή επεμβάσεις απονεύρωσης. Η καλύτερη κατανόηση των διαφορών ανάμεσα στις δύο πλευρές θα μπορούσε στο μέλλον να επιτρέψει πιο στοχευμένες θεραπείες.

Προς το παρόν, ωστόσο, τα ευρήματα προέρχονται από ζώα και δεν αποδεικνύουν ότι το ίδιο ακριβώς συμβαίνει στους ανθρώπους. Η επόμενη αποστολή των ερευνητών είναι να διαπιστώσουν εάν αυτή η ασύμμετρη "επανακαλωδίωση" εμφανίζεται και στην ανθρώπινη καρδιά.


