Τους καλοκαιρινούς μήνες, ακόμη και μια συνηθισμένη προπόνηση μπορεί να μοιάζει με τεστ αντοχής. Οι παλμοί ανεβαίνουν πιο γρήγορα, ο ιδρώτας τρέχει ασταμάτητα και η προσπάθεια φαίνεται δυσανάλογα δύσκολη. Υπάρχει, όμως, ένα ενδιαφέρον στοιχείο. Το σώμα μπορεί πράγματι να "εκπαιδευτεί" ώστε να διαχειρίζεται καλύτερα τη ζέστη.

Η διαδικασία ονομάζεται θερμικός εγκλιματισμός και δεν έχει καμία σχέση με το να πιέζεις τον εαυτό σου μέχρι εξάντλησης. Πρόκειται για τη σταδιακή και ελεγχόμενη έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες, η οποία προκαλεί συγκεκριμένες αλλαγές στον οργανισμό. Μάλιστα, τα πρώτα αποτελέσματα μπορούν να εμφανιστούν μέσα σε μόλις μία εβδομάδα, ενώ η πληρέστερη προσαρμογή συνήθως απαιτεί από 7 έως 14 ημέρες.
Τι αλλάζει στο σώμα
Μία από τις πρώτες προσαρμογές αφορά το αίμα. Ο όγκος του πλάσματος, δηλαδή του υγρού μέρους του αίματος, αυξάνεται, βοηθώντας τον οργανισμό να στέλνει ταυτόχρονα περισσότερο αίμα στους μυς και στην επιφάνεια του δέρματος. Έτσι, η θερμότητα αποβάλλεται αποτελεσματικότερα χωρίς η καρδιά να χρειάζεται να δουλεύει τόσο έντονα.
Αλλάζει, επίσης, ο τρόπος με τον οποίο ιδρώνεις. Η εφίδρωση αρχίζει νωρίτερα και γίνεται πιο αποτελεσματική, ενώ ο ιδρώτας περιέχει μικρότερη συγκέντρωση νατρίου. Με απλά λόγια, το σώμα μαθαίνει να δροσίζεται χωρίς να χάνει άσκοπα μεγάλες ποσότητες πολύτιμων ηλεκτρολυτών.

Παράλληλα, στην ίδια ένταση άσκησης οι παλμοί και η εσωτερική θερμοκρασία του σώματος παραμένουν χαμηλότεροι. Η προπόνηση εξακολουθεί να είναι απαιτητική, αλλά σταδιακά μοιάζει λιγότερο εξαντλητική.
Πόσο γρήγορα προσαρμόζεται ο οργανισμός
Οι αλλαγές στο καρδιαγγειακό σύστημα ξεκινούν συνήθως μέσα στις πρώτες ημέρες. Η καλύτερη διαχείριση της εφίδρωσης χρειάζεται περισσότερο χρόνο και μπορεί να ολοκληρωθεί προς το τέλος της δεύτερης εβδομάδας. Το αμερικανικό CDC προτείνει η έκθεση στη ζέστη να αυξάνεται σταδιακά για 7 έως 14 ημέρες.
Η προσαρμογή, πάντως, δεν διαρκεί για πάντα. Όταν σταματήσει η τακτική έκθεση στη ζέστη, τα οφέλη αρχίζουν να περιορίζονται μέσα στις επόμενες εβδομάδες. Μία προπόνηση σε θερμές συνθήκες κάθε λίγες ημέρες μπορεί να βοηθήσει στη συντήρησή τους.

Υπάρχουν, ακόμη, ενδείξεις ότι η αύξηση του όγκου του πλάσματος και η βελτίωση της καρδιαγγειακής λειτουργίας μπορούν να ενισχύσουν την αντοχή ακόμη και σε χαμηλότερες θερμοκρασίες. Γι’ αυτό ο θερμικός εγκλιματισμός έχει αποκτήσει το κάπως υπερβολικό παρατσούκλι "η υψομετρική προπόνηση του φτωχού".
Πώς γίνεται με ασφάλεια
Η κλασική μέθοδος περιλαμβάνει άσκηση σε ζεστό περιβάλλον για περίπου μία ώρα, με σταδιακή αύξηση του χρόνου ή της έντασης. Παρόμοιες προσαρμογές μπορεί να προκαλέσει και η παθητική έκθεση στη θερμότητα, όπως μια σάουνα ή ένα ζεστό μπάνιο μετά την προπόνηση.
Το σημαντικότερο, όμως, είναι να μη μετατραπεί η προσαρμογή σε δοκιμασία επιβίωσης. Ζάλη, ναυτία, πονοκέφαλος, ταχυκαρδία, τάση λιποθυμίας, σύγχυση ή ξαφνική διακοπή της εφίδρωσης αποτελούν προειδοποιητικά σημάδια. Σε τέτοια περίπτωση η άσκηση πρέπει να σταματήσει αμέσως και να ξεκινήσει η ψύξη του σώματος, ενώ συμπτώματα όπως η σύγχυση και η λιποθυμία απαιτούν επείγουσα ιατρική βοήθεια.

Η επαρκής ενυδάτωση, η αναπλήρωση των ηλεκτρολυτών και η αποφυγή της μοναχικής προπόνησης σε ακραία ζέστη είναι απαραίτητες. Όσοι έχουν καρδιολογικό ή άλλο πρόβλημα υγείας, λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή ή ανήκουν σε ευάλωτη ομάδα χρειάζεται να συμβουλευτούν γιατρό πριν δοκιμάσουν κάτι τέτοιο.
Το σώμα, λοιπόν, μπορεί να μάθει να αντέχει καλύτερα τη ζέστη. Το μυστικό δεν βρίσκεται στην υπερβολή, αλλά στη συνέπεια και στη σταδιακή προσαρμογή.
Με πληροφορίες από Men's Fitness


