Κάθε χρόνο επισκέπτομαι περίπου 50 ξενοδοχεία. Μοιραία, δέχομαι ερωτήσεις από γνωστούς, συνεργάτες και φίλους: "Ποιο είναι το ομορφότερο ξενοδοχείο που έχεις μείνει φέτος στην Ελλάδα;", είναι η πιο συνηθισμένη εξ' αυτών. Δεν έχει (μόνο μία) απάντηση, συνήθως. Όταν όμως η κουβέντα πηγαίνει στα κορυφαία δωμάτια, το Mandarin Oriental, Costa Navarino βρίσκεται πάντοτε στα top-3 των απαντήσεων, αβίαστα και δίχως πολλή σκέψη. Σε ένα αντίστοιχο top-3 είναι και οι μυρωδιές του: Οι βοτανικοί -μικρότεροι και μεγαλύτεροι κήποι- περιμετρικά των δωματίων και των διαδρόμων μοσχοβολάνε δεντρολίβανο, λεβάντα και πλήθος άλλων, που συνθέτουν ένα θαυμάσιο μπουκέτο ευχαρίστησης για τα ρουθούνια σου. Και για τη διάθεσή σου, προφανώς.
Είναι μάλλον άδικο που ξεκινώ από αυτό το σημείο. Βλέπεις, το πιο πρόσφατο από τα resorts της Costa Navarino -που φέρει τη σφραγίδα μιας από τις πιο σημαντικές ξενοδοχειακές αλυσίδες του κόσμου όλου- έχει μπόλικα χαρίσματα. Αρχικά, το location, που το θέλει να καταλαμβάνει προνομιακό πόστο ακριβώς απέναντι από το νησάκι της Σφακτηρίας, σερβίρει μοναδική θέα που εκτείνεται από την Πύλο μέχρι τη Γιάλοβα, με μπόλικο Ιόνιο εντός και τη γαρνίρει με μια υπέροχη αύρα.
Έπειτα, το εντυπωσιακό κεντρικό κτίριο θυμίζει αρχηγείο κάποιου villain από το σύμπαν του James Bond αλλά, πίστεψέ με, καμία απειλή δε νιώθεις αντικρίζοντας και, πολύ περισσότερο, περιδιαβαίνοντάς το. Η ένταξή του στο μεσσηνιακό τοπίο, με φυτεμένες στέγες, φυσικά υλικά, γήινες αποχρώσεις και αναφορές στην τοπική αρχιτεκτονική δίνουν το στίγμα και για τα άλλα κομμάτια του Mandarin Oriental, Costa Navarino. Θεωρώ δε, το γενικότερο περιβάλλον στα πέριξ του Three Admirals Lounge ένα από τα ομορφότερα της ξενοδοχειακής σφαίρας στη χώρα. Και φαντάζομαι ελάχιστοι θα διαφωνήσουν μαζί μου.
Παράλληλα και συμπληρωματικά με τα προαναφερθέντα κάτι που διαφοροποιεί τα MO διεθνώς αλλά εδώ εφάπτεται πλήρως της ειλικρινούς εν Ελλάδι φιλοξενίας και δεν είναι άλλο από τους ανθρώπους του. Το σέρβις λειτουργεί υποδειγματικά, με διακριτική φροντίδα, προσοχή στη λεπτομέρεια και εξυπηρέτηση προσαρμοσμένη στις προτιμήσεις του επισκέπτη.
Και πάμε τώρα στα δωμάτια. Αβαντάζ τεράστιο ή γκολ από τα αποδυτήρια, μόλις ανοίξεις τις κουρτίνες, με όλες τις σουίτες και βίλες να κοιτούν τη θάλασσα, με τα ηλιοβασιλέματα να δίνουν κατά κάποιο τρόπο τον τόνο -και σίγουρα, έξτρα πόντους- της διαμονής. Πέρα από οτιδήποτε άλλο έχεις ακούσει/ δει/ βιώσει, μένεις σε μερικά από τα πιο ευρύχωρα και πιο κομψά εσωτερικά στη χώρα, με την ψυχή του ξενοδοχείου να κατοικεί (και) στις λεπτομέρειες. Ξύλινα κεφαλάρια ειδικής κατασκευής, τοπικά προϊόντα στο mini bar, χειροποίητα αντικείμενα κλπ, όλα δημιουργούν σύνδεση με τον τόπο, κάτι που θα έπρεπε να είναι παντού ο κανόνας, και επιβεβαιώνουν του λόγου το ασφαλές. Ο εύχρηστος φωτισμός, τα άνετα καθιστικά μέσα και έξω και τα μεγάλα ανοίγματα δείχνουν σχεδιασμό που υπηρετεί την καθημερινή άνεση και, ξέρεις, εκείνο το αίσθημα που σου επιτρέπει να χαλαρώσεις στον υπέρτατο βαθμό.
Η γευστική εμπειρία, είναι επίσης ένας από τους λόγους για να βρεθεί κανείς εδώ. Πέρα από το βραβευμένο με Χρυσό Σκούφο The Private Kitchen, το exclusive γαστρονομικό εστιατόριο των 16 θέσεων στο οποίο σολάρει ο Bertrand Valegeas, πολύ θετική εντύπωση μου έκανε φέτος το Oliviera.
To βασικό εστιατόριο του συγκροτήματος σερβίρει αρχικά σαν amuse bouche την πανοραμική οπτική της περιοχής, με την εντυπωσιακή θέα να συναντά την αυθεντική κομψότητα μαζί με ένα διακριτικό μητροπολιτικό εσάνς, ενταγμένο αρμονικά στο μεσσηνιακό φως και το φυσικό τοπίο.
Ο σεφ Σπύρος Γεωργάκης εξελίσσει πλέον σε νοστιμότερο από ποτέ βαθμό ένα μενού που ερμηνεύει τη σύγχρονη ελληνική κουζίνα, παντρεύοντας την τεχνική ακρίβεια με την απλότητα και τις μνήμες της παράδοσης. Πρώτες ύλες από ντόπιους παραγωγούς αξιοποιούνται ορθότατα, σε μια εμπειρία γεύσης αυθεντική και εκλεπτυσμένη, με flagship προτάσεις σαν το λαβράκι ταρτάρ α λα Αθηναϊκή, τη σκορπίνα μπουρδέτο σε ραβιόλι, το μοσχάρι red bovine με μεσσηνιακές κανθαρέλλες ή το αρνί Navarin. Στο Oliviera, μεταξύ άλλων, θα πάρεις και το πρωινό σου - και τι πρωινό.
Αισθητό update και στο ευ πίνειν κομμάτι, με το Line (νο.1 στα Europe's 50 Best Bars 2026 και νο.8 στα The 50 Best Bars, επίσης φέτος) να συνεργάζεται φέτος με το Three Admirals, σε ένα μενού που χωρίζεται σε δύο πόσιμα κεφάλαια: Τις ανατολικές επιρροές να προηγούνται και το μεσσηνιακό τοπίο να ακολουθεί. Και στις δύο συνθήκες, η παράδοση συνδιαλέγεται αρμονικά με το σύγχρονο fine drinking που τρέφει απόλυτο σεβασμό προς τις πρώτες ύλες, τη βιωσιμότητα, καθώς και την ισορροπία και την καθαρότητα που προκύπτουν αβίαστα από αυτήν. Αναπόφευκτα λοιπόν, η φυσική ροή αντανακλά τη zen διάθεση του τόπου.
Τα spa και η γενικότερη αντίληψη του τι εστί ευεξία παίζουν ακόμη εδώ το ρόλο τους στο συνολικό μπουκέτο της εμπειρίες. Δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στις ασιατικές θεραπευτικές παραδόσεις, στο μασάζ και στις εξατομικευμένες εμπειρίες χαλάρωσης. Ό,τι χρειάζεται δηλαδή ένας κουρασμένος από την όποια πόλη επισκέπτης. Περιττό, τέλος, να αναφέρω πως αποτελεί Μέκκα για τους golf travelers.
Πριν λίγες ημέρες, το Mandarin Oriental, Costa Navarino ολοκλήρωσε τη φετινή σεζόν, ανανεώνοντας το ραντεβού με παλιούς και νέους επισκέπτες για την ερχόμενη άνοιξη. Τότε που θα έχει και μερικές νόστιμες ανακατατάξεις στο παραλιακό του μέτωπο.
