Γιατί μετά τα 40 αρχίζεις να αμφισβητείς τις επιλογές της ζωής σου;

Γιατί μετά τα 40 αρχίζεις να αμφισβητείς τις επιλογές της ζωής σου;

Καριέρα, σχέσεις, χαμένες ευκαιρίες και ανεκπλήρωτα όνειρα. Γιατί πολλοί άντρες μετά τα 40 αρχίζουν να επανεξετάζουν τις αποφάσεις τους;

Πρόσθεσε το esquire ως προτεινόμενη πηγή στην Google

Υπάρχει μια περίεργη στιγμή στη ζωή ενός άντρα, συνήθως κάπου μετά τα 40, που αρχίζει να κοιτάζει προς τα πίσω περισσότερο απ' όσο συνήθιζε. Όχι απαραίτητα με νοσταλγία. Περισσότερο με μια διάθεση απολογισμού. Θυμάται τις αποφάσεις που πήρε στα 25, τις ευκαιρίες που άφησε να περάσουν στα 30, τους ανθρώπους που απομακρύνθηκαν και τις φιλοδοξίες που κάποτε έμοιαζαν απολύτως πραγματοποιήσιμες.

Και ξαφνικά, μια ερώτηση που μέχρι τότε δεν τον απασχολούσε ιδιαίτερα αποκτά μεγαλύτερη σημασία. "Είμαι πραγματικά εκεί που ήθελα να βρίσκομαι;".

Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι δυστυχισμένος. Μπορεί να έχει μια καλή δουλειά, οικογένεια, φίλους και μια καθημερινότητα που λειτουργεί. Ωστόσο, τίποτα από αυτά δεν αποκλείει την αίσθηση ότι κάποιες επιλογές θα μπορούσαν να είχαν γίνει διαφορετικά. Όταν συνειδητοποιείς ότι ο χρόνος δεν είναι απεριόριστος

Στα 20 σου, ο χρόνος μοιάζει ανεξάντλητος. Μπορείς να αλλάξεις δουλειά, να μετακομίσεις σε άλλη χώρα, να ξεκινήσεις μια καινούργια σχέση ή να κυνηγήσεις ένα όνειρο χωρίς να σκέφτεσαι ιδιαίτερα τις συνέπειες. Ακόμη και οι αποτυχίες μοιάζουν προσωρινές, επειδή πιστεύεις ότι έχεις μπροστά σου πολλές ευκαιρίες να διορθώσεις τα πράγματα.

Μετά τα 40, η οπτική αλλάζει. Σύμφωνα με τη θεωρία της κοινωνικοσυναισθηματικής επιλεκτικότητας της ψυχολόγου Laura Carstensen, όσο οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τον διαθέσιμο χρόνο τους ως πιο περιορισμένο, τόσο περισσότερο στρέφονται προς εμπειρίες και σχέσεις που έχουν ουσιαστικό συναισθηματικό νόημα.

Αυτό μπορεί να εξηγεί γιατί ένας άντρας που κάποτε ενδιαφερόταν κυρίως για την επαγγελματική αναγνώριση αρχίζει να αναρωτιέται αν άξιζαν όλες εκείνες οι ώρες στο γραφείο. Ή γιατί μια σχέση που διατηρείται περισσότερο από συνήθεια παρά από ουσιαστική σύνδεση αρχίζει να τον προβληματίζει.

Δεν άλλαξε απαραίτητα η ζωή του. Άλλαξε ο τρόπος με τον οποίο την αξιολογεί.

Διαβάστε Επίσης

Οι ζωές που δεν ζήσαμε

Ίσως το δυσκολότερο κομμάτι αυτής της περιόδου να μην είναι όσα συνέβησαν, αλλά όσα δεν συνέβησαν ποτέ.

Η δουλειά στο εξωτερικό που δεν αποδέχτηκες. Η σχέση που εγκατέλειψες. Η επιχειρηματική ιδέα που δεν τόλμησες να πραγματοποιήσεις. Εκείνο το ταξίδι που ανέβαλλες διαρκώς μέχρι που σταμάτησες να το σκέφτεσαι.

Η ψυχολογία περιγράφει αυτή τη διαδικασία μέσα από την έννοια της αντιπαραθετικής σκέψης. Την τάση μας να φανταζόμαστε εναλλακτικές εκδοχές του παρελθόντος, αναρωτώμενοι τι θα είχε συμβεί αν είχαμε αποφασίσει διαφορετικά.

Το πρόβλημα είναι ότι αυτές οι φανταστικές ζωές έχουν ένα σημαντικό πλεονέκτημα απέναντι στην πραγματική. Δεν χρειάστηκε ποτέ να δοκιμαστούν. Είναι εύκολο να πιστεύεις ότι θα ήσουν ευτυχέστερος αν είχες μετακομίσει στο Λονδίνο στα 28 σου. Είναι αδύνατο, όμως, να γνωρίζεις ποιες δυσκολίες θα είχε αυτή η επιλογή.

Διαβάστε Επίσης

Τα 40 δεν είναι απαραίτητα κρίση. Μπορεί να είναι επανεκκίνηση

Ο όρος "κρίση μέσης ηλικίας" έχει χρησιμοποιηθεί τόσο πολύ, ώστε σχεδόν θεωρούμε δεδομένο πως κάθε άντρας θα περάσει κάποια στιγμή από αυτή τη διαδικασία. Στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται για μια αναπόφευκτη ψυχολογική κρίση.

Για πολλούς ανθρώπους, η μέση ηλικία αποτελεί περίοδο μεγαλύτερης αυτογνωσίας. Έχοντας αποκτήσει εμπειρίες, γνωρίζουν καλύτερα τι τους ταιριάζει, ποιους ανθρώπους θέλουν δίπλα τους και ποιες φιλοδοξίες εξακολουθούν να έχουν πραγματική σημασία.

Το ζητούμενο δεν είναι να προσπαθήσεις να ξαναγίνεις 25 ετών. Ούτε να ακυρώσεις όσα έχτισες επειδή κάποτε φανταζόσουν διαφορετικά το μέλλον σου. Είναι να αναγνωρίσεις ότι εξακολουθείς να έχεις επιλογές.