Στις χρυσές παγόδες και τα χωριά της Μιανμάρ

Η άφιξη στη Γιανγκόν (Ρανγκούν) συνοδεύεται πάντα από το συναίσθημα του θαυμασμού. Η επίχρυση παγόδα Σβενταγκόν μαγνητίζει αυτόματα τα βλέμματα καθώς αντανακλά τις ακτίνες του ήλιου, τοποθετημένη σε ένα σημείο από όπου αγναντεύει τη μεγαλύτερη πόλη της Μιανμάρ (πρώην Βιρμανίας). Μέσα στον διάσημο ναό της Νοτιοανατολικής Ασίας, ο οποίος θρυλείται ότι έχει ηλικία άνω των 2500 χρόνων (αν και η αλήθεια είναι πιο κοντά στα 1500 χρόνια), ακόμα κι ένας άθεος δυσκολεύεται να μη βουτήξει στην ατμόσφαιρα μυστικισμού και ιερού δέος.

Ο αέρας της Μιανμάρ, μίας χώρας που στα σχεδόν 700 χιλιάδες τ.χλμ. που την αποτελούν φιλοξενεί από ορυζώνες μέχρι τροπικά δάση κι από ποτάμια μέχρι άνυδρα βουνά, έχει κάτι το μοναδικό στον κόσμο. Οι έντονες αντιθέσεις της από τον βορρά μέχρι τον νότο κι από την ανατολή μέχρι τη δύση δημιουργούν έναν από τους πιο ενδιαφέροντες ταξιδιωτικούς προορισμούς παγκοσμίως.

Η γοητεία των μνημείων

Χιλιάδες επίχρυσοι ναοί και εκατοντάδες κατάλευκες παγόδες σε κάθε πιθανή κι απίθανη γωνιά της χώρας αποτελούν πόλο έλξης για τους τουρίστες. Μάλιστα στον βορρά, στο Μπαγκάν, συναντάται η πιο πυκνή συγκέντρωση βουδιστικών θρησκευτικών κτιρίων στον πλανήτη (σήμερα 3800, κάποτε 10 χιλιάδες) δημιουργώντας μοιραία της κατάλληλες συνθήκες ώστε η περιοχή να θεωρεί πολύ πρόσφατα και συγκεκριμένα το 2019 (με την καθυστέρηση να οφείλεται στην πολιτική αστάθεια της χώρας) μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς από την UNESCO.

Αντίστοιχα στην περιφέρεια Σαν, η οποία συνορεύει με την Κίνα, οι επισκέπτες συναντούν περίπου 2500 από τα κτίρια που ονομάζονται "στούπα" στα Σανσκριτικά και πραγματικά κατακλύζουν την περιοχή. Με άλλα λόγια πρόκειται για μία υπερβολική μεν αλλά τρομερά ευχάριστη δόση από θρησκευτική αρχιτεκτονική που μοιάζει όμως τελείως εξωτική στα μάτια των αμύητων Ευρωπαίων.

Μία ιερή χώρα

Κάθε αγόρι στη Μιανμάρ πρέπει να ζήσει κάποια στιγμή (από 7 έως 20 ετών) σε συνθήκες μοναστηριού. Αν σε αυτό προσθέσεις τους 500 χιλιάδες βουδιστές μοναχούς και τις 75 χιλιάδες μοναχές μίας χώρας που αριθμεί 53 εκ. κατοίκους, εύκολα καταλαβαίνεις ότι λίγο έως πολύ πρόκειται για το πιο έντονα βουδιστικό κράτος του πλανήτη.

Έξω από το Μανταλέι, στο μοναστήρι Μία Σετ Κιάρ, κάθε απόγευμα εκατοντάδες μοναχοί με τις χαρακτηριστικές παραδοσιακές φορεσιές τους δημιουργούν μία μεγάλη ουρά σε απόλυτη σιωπή ώστε να λάβουν το τελευταίο γεύμα της ημέρας. Οι τουρίστες είναι ευπρόσδεκτοι να παρακολουθήσουν το θέαμα αρκεί, όμως, να μην βγάλουν μιλιά. Στον αντίποδα της ζεν ηρεμίας υπάρχουν τα θρησκευτικά φεστιβάλ: Τα τοπικά πνεύματα της Μιανμάρ γιορτάζονται κάθε Αύγουστο, στην πόλη Τονγκμπιόν (Taungbyone), με ξέφρενους χορούς, τραγούδια και τελετουργίες.

Τα γραφικά χωριά

Σε αντίθεση με πολλές χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας που έχουν θυσιάσει μεγάλο μέρος της αυθεντικότητας τους στον βωμό του τουρισμού, στη Μιανμάρ τα πάντα παραμένουν παραδοσιακά. Στα τοπικά παζάρια μπορεί κανείς να βρει σπάνια σουβενίρ, υφάσματα κεντημένα με λωτούς, εξωτικό μαύρο τσάι και γλυκίσματα από ταμάρινδο, ενώ ποτέ δεν πρόκειται να νιώσει την αίσθηση της απειλής. Πράγμα περίεργο, αν σκεφτείς ότι η πολιτική ιστορία της χώρας είναι ταραγμένη, η οικονομική της κατάσταση δεν είναι ακριβώς ακμάζουσα (μάλλον τραγική) και μέχρι σήμερα υπάρχουν τεταμένα φυλετικά πάθη.

Κι όμως, αν βρεθείς κοντά στους πλωτούς κήπους της λίμνης Ίνλε, εκεί όπου οι φτωχοί αγρότες καλλιεργούν ντομάτες μέσα στις βάρκες του, τίποτα δεν θα μπορέσει να χαλάσει τη απόλυτη ηρεμία που θα βιώσεις. Όσο για τις υπηρεσίες εστίασης; Τα "εστιατόρια" δεν είναι τίποτα άλλο από σπίτια χωρικών που σερβίρουν μπισκότα σουσαμιού, νουντλς με κοτόπουλο και την τοπική μπύρα που παρασκευάζουν μόνοι τους. Γιατί, τελικά, δύσκολα θα συναντήσεις μία πιο αυθεντική ταξιδιωτική εμπειρία στον κόσμο από αυτήν που προσφέρει η ξεχασμένη από τον χρόνο Βιρμανία.

Από: Esquire IT

---

φωτογραφίες © Getty Images

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr