Έτσι λειτουργεί το ίντερνετ

Πριν το ίντερνετ εμφανιστεί για πρώτη φορά το 1983 και αλλάξει τον κόσμο μας μία για πάντα, υπήρχε το ARPANET. Τι ακριβώς ήταν αυτό; Ένα πρωτόγονο δίκτυο μεταγωγής πακέτων και το πρώτο που εφάρμοσε τα πρωτόκολλα TCP/IP. Ναι, όντως, όλες αυτές οι λέξεις ακούγονται πραγματικά άγνωστες. Εκείνο, όμως, που χρειάζεται να γνωρίζεις είναι ότι το συγκεκριμένο δίκτυο (που εμφανίστηκε 51 χρόνια πριν από σήμερα) αποτέλεσε τον πυρήνα για τον ψηφιακό σύμπαν του 21ου αιώνα. 

Πώς, όμως, λειτουργεί το ίντερνετ; "Θα μπορούσαμε να το παρομοιάσουμε με τηλεφωνικό δίκτυο, μόνο που αντί για φωνή μεταδίδει δεδομένα. Πάντοτε υπάρχει ένας πομπός και ένας δέκτης που συνδέονται μέσα από καλώδια και συσκευές" λέει, με πολύ απλά λόγια, η Dr. Cecilia Rodríguez Aragón του Πανεπιστημίου Washington του Σιάτλ στο ισπανικό Esquire. Φυσικά, οι υπολογιστές, μηχανήματα δηλαδή που επεξεργάζονται σειρές από 0 και 1, χρησιμοποιούν λειτουργικά συστήματα (όπως τα Windows) για να διευκολύνουν όλους εμάς. Αντίστοιχα, οι browsers όπως το Chrome και το Firefox μας επιτρέπουν να σερφάρουμε στο ίντερνετ. Τι συμβαίνει όμως πίσω από αυτές τις τόσο απλές κινήσεις;

Η μεγάλη διαδρομή των data

Αρχικά, στο πρώτο βήμα, ο browser στέλνει μία αίτηση από την δική σου διεύθυνση IP (Internet Protocol address) για μία σελίδα (όπως το άρθρο ενός site) στον server του ιστότοπου που έχει όλες τις πληροφορίες για αυτήν. Στη συνέχεια, στο δεύτερο βήμα, ο browser μετατρέπει τo DNS (Domain Name Server) σε IP address. Ακολουθεί το τρίτο βήμα, όπου ζητά την άδεια για  να συνδεθεί με τον ιστότοπο μέσα από TCP (Transmission Control Protocol). Στο τέταρτο πια βήμα ο server απαντά δίνοντας την άδεια. Αν η σελίδα υπάρχει, τότε είμαστε κοντά στον στόχο μας​. Αν πάλι δεν υπάρχει, θα λάβουμε το γνωστό τρομακτικό "404 error page not found" που μας ενημερώνει ότι ζητάμε κάτι που δεν είναι εκεί.

Κάπου εδώ είναι που ξεκινά και η μετάδοση των δεδομένων. Αφού, λοιπόν, έχει σταλθεί η αίτηση και έχει γίνει δεκτή, ξεκινά το πολύ ενδιαφέρον πέμπτο βήμα που ορίζει ένα HTTP (Hypertext Transfer Protocol), το οποίο θα δημιουργήσει τα διάφορα επίπεδα από τα πακέτα των πληροφοριών. Κάθε ένα από αυτά τα πακέτα περιέχει πληροφορίες που ενημερώνει τους servers και τους browsers για το πού πρέπει να πάνε και ποιος είναι ο σκοπός τους.

"Γίνεται πάρα πολύ πολύπλοκο σε ελάχιστο χρόνο" τονίζει η Dr. Aragón, για να συνεχίσει: "Μπορούμε να φανταστούμε τα πακέτα ως κομμάτια με πληροφορίες που αποθηκεύονται ψηφιακά με βάση το δυαδικό σύστημα και τις διαφορές στην τάση του ρεύματος". Στο έκτο βήμα, οι πληροφορίες πρέπει να ταξιδέψουν μέσα από το πρωτόκολλο TCP (ουσιαστικά, οι συλλογές από bits τοποθετούνται σε έναν πολύπλοκο ψηφιακό φάκελο) και να μεταδοθούν με τη μορφή data ηλεκτρισμού μέσα από καλώδια και WIFI. 

Τα πακέτα μεταδίδονται από router σε router, μέσα από οπτικές ίνες, τηλεφωνικές γραμμές και WIFI, με διαστημικές ταχύτητες, διασχίζοντας ουσιαστικά όλον τον κόσμο μέχρι την οθόνη του υπολογιστή μας όπου και "τρέχουν".  Στο έβδομο και τελικό βήμα, ο browser μετατρέπει όλα τα αυτά τα δυαδικά data σε λέξεις και εικόνες ώστε να μπορούν να διαβαστούν από εμάς. Για κάτι, λοιπόν, που πήρες περισσότερο από δύο λεπτά για να διαβάσεις, το ίντερνετ σου δίνει τη δυνατότητα να συμβεί σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Όχι δεν είναι μαγεία, όσο κι αν μοιάζει με αυτή, είναι απλά επιστήμη και τεχνολογία.

Από: Esquire ES

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr