Πριν από σχεδόν 50 χρόνια, ο Muhammad Ali έμαθε σε όλους το Rumble in the Jungle

Η ημερομηνία είναι 30 Οκτωβρίου του 1974. Ο 25χρονος George Foreman είναι ο υπερασπιστής του τίτλου του παγκόσμιου πρωταθλητή βαρέων βαρών. Διεκδικητής του είναι ο 32χρονος Muhammad Ali. Ένας δραστήριος διοργανωτής, ο Don King, διοργανώνει τον αγώνα στην Κινσάσα του Ζαΐρ (σημερινή Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό). Ο διαβόητος τότε πρόεδρος του Ζαΐρ, ο Μομπούτου Σέσε Σέκο, ήθελε τη δημοσιότητα για την πατρίδα του. Κανείς δεν περίμενε ότι ο Ali θα κέρδιζε. Αλλά στον όγδοο γύρο, ήταν εκεί ο Foreman, πεσμένος κάτω, νοκ άουτ, με τα οπίσθια και τους αγκώνες του προς τον ουρανό, με τον διαιτητή Zach Clayton να μετράει από πάνω του.

Rumble in the Jungle

Στα χρονικά της ιστορίας της πυγμαχίας, το Rumble in the Jungle αποτελεί μια εμβληματική στιγμή. Αυτός ο ιστορικός αγώνας αρχικά είχε ονομαστεί "Από το πλοίο των σκλάβων στο πρωτάθλημα!" από τον προαγωγό Don King.

Bettmann Archive / GettyImages

Όπως αφηγήθηκε αργότερα ο Ali, αυτή η αναμέτρηση αφορούσε πολύ περισσότερα από τον παγκόσμιο τίτλο βαρέων βαρών. Ήταν μια ευκαιρία να σφυρηλατηθούν οι δεσμοί μεταξύ των αμερικανών μαύρων και των Αφρικανών, μια δήλωση για τις φυλετικές εντάσεις και τον επικείμενο πόλεμο του Βιετνάμ. Ο Ali πίστευε στη δύναμη του αγώνα να αφυπνίσει τη συνείδηση σε παγκόσμια κλίμακα.

Στην καρδιά του Ζαΐρ, στο Stade du 20 Mai, η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη εκείνο το πρωινό της 30ης Οκτωβρίου. Το φως του φεγγαριού μαρτυρούσε 60.000 ένθερμους θεατές, που περίμεναν με ανυπομονησία μια ιστορική μάχη. Τα συνθήματα "Ali, bomaye" ("Ali, σκότωσέ τον") αντηχούσαν στον αέρα. Ο Foreman ανέλαβε την επίθεση, ανυπομονώντας να φιμώσει τους χλευασμούς του Ali.

Αλλά ο Ali είχε σχέδιο. Στηρίχτηκε στα σχοινιά, χρησιμοποιώντας μια στρατηγική, που ο προπονητής του ονόμασε "rope-a-dope". Με ένα μείγμα εξυπνάδας και πυγμής, ο Ali απέκρουε τα χτυπήματα, σίγουρος ότι ο χρόνος ήταν με το μέρος του. Αυτός ήταν κάτι περισσότερο από ένας αγώνας πυγμαχίας, ήταν μια δραματική επίδειξη της ιδιοφυΐας του Ali, τόσο μέσα, όσο και έξω από το ρινγκ.

Υπερθέαμα

Ήταν ένα θέαμα από την αρχή μέχρι το τέλος, μια επίδειξη της δεκαετίας του '70, της μεγαλοπρέπειας και της λάμψης, της τολμηρής συμπεριφοράς και της larger-than-life προσωπικότητας. Διασημότητες, όπως ο Jim Brown, παρευρίσκονταν εκεί και το κύριο καστ των χαρακτήρων φορούσε patchwork denim, dashikis και αφροκεντρικά prints.

"Θυμάμαι πώς με κοίταζαν οι άνθρωποι όταν έφυγα από τις Ηνωμένες Πολιτείες για το Ζαΐρ", δήλωσε ο Foreman στο Esquire το 2006. ""Φίλε, αυτός είναι ο George Foreman, που πάει να παλέψει με τον Muhammad Ali". Μετά έριχναν το κεφάλι τους. Φόβος. Κανείς δεν με κοίταζε στα ίσια. Ήταν ένα αστείο είδος θαυμασμού. Υπήρχαν άνθρωποι πολύ φοβισμένοι για να ζητήσουν αυτόγραφο. Την επομένη της ήττας μου από τον Ali, άνθρωποι ακουμπούσαν το χέρι τους στον ώμο μου και μου έλεγαν: "Δεν πειράζει, George. Θα έχεις άλλη ευκαιρία". Αυτό ήταν οίκτος. Από το να φοβάσαι, σε λυπούνται. Αδερφέ, αυτή είναι μεγάλη πτώση. Φαντάσου να χάσεις όλα όσα νομίζεις ότι έχουν σημασία για σένα μέσα σε δέκα δευτερόλεπτα".

Ο Foreman θα διεκδικούσε ξανά τον τίτλο 20 χρόνια αργότερα, σε ηλικία 45 ετών, αφού θα έβγαζε νοκ άουτ τον Michael Moorer σε δέκα γύρους.

Όπως είπε ο Ali στο Esquire το 2004: "Βλέποντας τον George να επιστρέφει και να κερδίζει τον τίτλο, ενθουσιάστηκα. Με έκανε να θέλω να επιστρέψω. Αλλά μετά ήρθε το επόμενο πρωί και ήταν ώρα να αρχίσω να τρέχω.

Ξάπλωσα στο κρεβάτι και είπα: "Δεν πειράζει, είμαι ακόμα ο καλύτερος"".

Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr