Για την Παρί Σεν Ζερμέν, μετά το παιχνίδι με την Μπαρτσελόνα, υπήρχε το επόμενο παιχνίδι. Για τον Χβίτσα Κβαρατσχέλια, το επόμενο ραντεβού ήταν στο χειρουργείο. Ο Γεωργιανός υπέστη ρήξη πρόσθιου χιαστού στο δεξί γόνατο και χειρουργήθηκε με επιτυχία στην Ντόχα. Η είδηση έφερε ξανά στο προσκήνιο μια κουβέντα που επιστρέφει κάθε φορά που ένας παίκτης χάνει μήνες δράσης. Πόσο βαραίνουν τελικά στα πόδια των ποδοσφαιριστών όλα αυτά τα ενενηντάλεπτα;
Ένα στοιχείο από το ισπανικό πρωτάθλημα εξηγεί γιατί αξίζει να κοιτάξει κανείς πέρα από ένα σκληρό μαρκάρισμα. Σε μελέτη του Πανεπιστημίου της Μάλαγα, πάνω από τις μισές ρήξεις πρόσθιου χιαστού, το 56%, συνέβησαν χωρίς επαφή με αντίπαλο.
Οι ερευνητές εξέτασαν δέκα σεζόν στην πρώτη κατηγορία των ανδρών, από το 2010-11 έως το 2019-20. Κατέγραψαν 110 ρήξεις σε 93 παίκτες, δηλαδή 11 περιστατικά τον χρόνο σε ολόκληρη τη λίγκα. Για μια ομάδα αυτό μεταφράζεται, κατά μέσο όρο, σε περίπου μία ρήξη κάθε δύο σεζόν. Κι ο αριθμός που θα ενδιέφερε περισσότερο τον ίδιο τον παίκτη; Σχεδόν 219 ημέρες εκτός δράσης, κατά μέσο όρο.

Τι κοινό έχουν ο Οκτώβριος και ο Μάρτιος
Στην καταγραφή ξεχώρισαν δύο διαστήματα με περισσότερα περιστατικά. Το πρώτο ήταν ο Σεπτέμβριος και ο Οκτώβριος, όταν η σεζόν έχει μόλις αρχίσει. Το δεύτερο ήταν ο Μάρτιος και ο Απρίλιος, όταν για πολλές ομάδες κρίνονται σχεδόν τα πάντα. Η μελέτη δείχνει πότε συνέβησαν οι τραυματισμοί. Το κατά πόσο ευθύνεται το καλεντάρι είναι διαφορετική ερώτηση, ειδικά για μια δεκαετία που τελείωσε το 2020.
Ο Χοσέ Γκονθάλεθ, πρώην επικεφαλής του ιατρικού επιτελείου της Ατλέτικο Μαδρίτης, στέκεται στο τι έχει προηγηθεί του πρώτου επίσημου αγώνα. Μια καλοκαιρινή περιοδεία μπορεί να εξυπηρετεί μια χαρά τα εμπορικά σχέδια του συλλόγου. Για τον παίκτη, όμως, σημαίνει ώρες στο αεροπλάνο και λιγότερο χρόνο στο προπονητικό κέντρο.
Ο Γκονθάλεθ θυμάται μία μόλις ρήξη πρόσθιου χιαστού στις έξι σεζόν του στην Ατλέτικο. Είναι η εμπειρία ενός γιατρού από μία ομάδα, αλλά εξηγεί γιατί ο ίδιος κοιτάζει με ανησυχία το σημερινό πρόγραμμα.

Ο φυσικοθεραπευτής Αλεχάνδρο Σάντσεθ Μαρίν, που έχει συνοδεύσει ισπανικές αποστολές σε Ολυμπιακούς Αγώνες, βάζει στην κουβέντα και τις διαφορετικές προτεραιότητες των ομάδων. Ένας μικρότερος σύλλογος μπορεί να δουλέψει πιο έντονα το καλοκαίρι, επειδή οι βαθμοί του Σεπτεμβρίου ίσως τον κρατήσουν στην κατηγορία τον Μάιο. Μια ομάδα που κυνηγάει τίτλους σε τρεις διοργανώσεις θέλει να φτάσει στην καλύτερη κατάστασή της τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο.
Ο ίδιος εκτιμά ότι οι αγώνες έχουν αυξηθεί κατά 10% έως 15% σε σχέση με την περίοδο της μελέτης. Το ποσοστό αφορά τα παιχνίδια. Για το αν αυξήθηκαν αντίστοιχα οι ρήξεις χρειάζονται νεότερα, συγκρίσιμα στοιχεία.
Και τι μπορεί να κάνει μια ομάδα όσο περιμένει αυτά τα στοιχεία; Ο Σάντσεθ δίνει βάρος στην προπόνηση πρόληψης, με ασκήσεις που δουλεύουν τον μέσο γλουτιαίο, τους οπίσθιους μηριαίους και τον τετρακέφαλο. Ο Γκονθάλεθ επιμένει στη συνεννόηση γιατρού, φυσικοθεραπευτή και γυμναστή, ιδιαίτερα όταν ο παίκτης ακολουθεί πρόγραμμα και με προσωπικό φυσικοθεραπευτή εκτός συλλόγου.
Κανένα εργαλείο δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ποιός θα τραυματιστεί την Κυριακή. Το τεχνικό επιτελείο, όμως, ξέρει ποιός έπαιξε ενενήντα λεπτά την Τετάρτη, πόσο ταξίδεψε και πότε πρόλαβε να προπονηθεί. Εκεί αποκτούν αξία οι μετρήσεις. Όταν μπορούν να αλλάξουν μια απόφαση πριν ανακοινωθεί η ενδεκάδα.
Με πληροφορίες από AS


