Υπάρχουν βραδιές σαν τις χθεσινές δεν μετριούνται μόνο με σκορ, αλλά με το αποτύπωμα που αφήνουν. Η χθεσινή στην Τσεχία ήταν μία από αυτές και ο Παναθηναϊκός δεν πήρε απλώς μια πρόκριση στους "16" του Champions League. Έκανε μια δήλωση επιστροφής. Και μέσα σε όλο αυτά, γεννήθηκε εύλογα το παρακάτω ερώτημα: Ήταν ο Ταμπόρδα αυτό που έλειπε;
Η αλήθεια είναι πως το παιχνίδι χτίστηκε πάνω σε μια σπάνια ωριμότητα. Ο Παναθηναϊκός μπήκε στο γήπεδο με καθαρό μυαλό, πειθαρχία και, κυρίως, πίστη ότι ανήκει εκεί. Δεν ήταν η ομάδα που περιμένει παθητικά και που είχαμε να συνηθίσει σε κάποια κακά ματς του πρωταθλήματος. Ήταν εκείνη που διάβαζε τις φάσεις, που ήξερε πότε να πιέσει και πότε να "παγώσει" τον ρυθμό. Σε μια έδρα δύσκολη, με ένταση και πίεση από την εξέδρα, οι παίκτες του ΠΑΟ έδειξαν χαρακτήρα μεγάλης ομάδας.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η παρουσία του Ταμπόρδα λειτούργησε καταλυτικά. Όχι μόνο για την ποιότητά του με την μπάλα στα πόδια, αλλά για την αίσθηση απειλής που δημιουργεί. Κάθε φορά που ο Ταμπόρδα οργάνωνε, η άμυνα των Τσέχων υποχωρούσε ένα βήμα παραπάνω. Άνοιγε χώρους, έδινε ανάσες, δημιουργούσε ανισορροπία. Κι αυτό δεν αποτυπώνεται πάντα στα στατιστικά. Αποτυπώνεται όμως στο πώς αλλάζει η γεωμετρία του αγώνα.
Ίσως αυτό να ήταν που έλειπε από τον Παναθηναϊκό τα προηγούμενα χρόνια στην Ευρώπη: ο παίκτης που δεν θα κάνει απλώς σωστά τα βασικά, αλλά θα φέρει το κάτι επιπλέον. Ο Ταμπόρδα έδωσε αυτή τη διάσταση. Με τα σπριντ του, με τις αλλαγές κατεύθυνσης, με την αυτοπεποίθηση που έβγαζε ακόμη και στις στιγμές πίεσης.
Ωστόσο, θα ήταν άδικο να προσωποποιήσουμε μια τόσο μεγάλη πρόκριση. Ο Παναθηναϊκός δεν πέρασε επειδή είχε έναν πρωταγωνιστή. Πέρασε επειδή λειτούργησε ως σύνολο. Ακόμα και όταν οι Τσέχοι πίεσαν αισθητά, η ελληνική ομάδα δεν πανικοβλήθηκε. Αυτό είναι δείγμα εξέλιξης και φάνηκε από τις πρώτες στιγμές με το γκολ του Τεττέη.
Η μεγάλη διαφορά σε σχέση με άλλες χρονιές ήταν η διαχείριση των λεπτομερειών. Δεν υπήρξαν αχρείαστα ρίσκα, δεν υπήρξαν στιγμές αφέλειας. Και κάπου εκεί έρχεται ξανά το αρχικό ερώτημα. Ήταν ο Ταμπόρδα αυτό που έλειπε; Ίσως όχι ως μονάδα αποκομμένη από το σύνολο. Αλλά ως κομμάτι ενός παζλ που πλέον δείχνει ολοκληρωμένο, ναι. Έδωσε ταχύτητα, φαντασία, θράσος. Στοιχεία απαραίτητα στο σύγχρονο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, όπου οι λεπτομέρειες κρίνουν προκρίσεις εκατομμυρίων.
Η πρόκριση στους "16" δεν είναι το ταβάνι. Είναι ένα μήνυμα. Ότι ο Παναθηναϊκός χτίζει ξανά ευρωπαϊκή ταυτότητα. Ότι μπορεί να σταθεί, να ανταγωνιστεί και να επιβληθεί. Και ότι όταν προσθέτεις στο σύνολο παίκτες που ανεβάζουν το επίπεδο των απαιτήσεων, τότε αλλάζει και η νοοτροπία.
Η χθεσινή εμφάνιση στην Τσεχία δεν ήταν απλώς μια καλή βραδιά. Ήταν μια υπενθύμιση του τι σημαίνει ευρωπαϊκός Παναθηναϊκός. Με προσωπικότητα, με ποιότητα, με παίκτες που δεν φοβούνται τη μεγάλη σκηνή.
Αν ο Ταμπόρδα είναι το σύμβολο αυτής της μετάβασης, θα το δείξει η συνέχεια. Προς το παρόν, όμως, ήταν ο καταλύτης σε μια βραδιά που μπορεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τη σύγχρονη ιστορία του συλλόγου.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.