Αν υπάρχει μια νύχτα που αλλάζει τον τρόπο που κοιτάς έναν σύλλογο, τότε για τον ΟΦΗ ήταν αυτή. Όχι μόνο για το τρόπαιο. Αλλά για όσα συμβολίζει.
Μετά από σχεδόν τέσσερις δεκαετίες αναμονής, ο ΟΦΗ επέστρεψε στην κορυφή, κατακτώντας το Κύπελλο Ελλάδας Betsson απέναντι στον ΠΑΟΚ. Δεν ήταν απλώς μια νίκη σε έναν τελικό. Ήταν το σημείο όπου ένα project, που χτίζεται μεθοδικά εδώ και χρόνια, βρήκε τη δικαίωσή του.
Γιατί ο ΟΦΗ δεν έφτασε εδώ τυχαία.
Η επιστροφή του ΟΦΗ στην κορυφή
Από το 2018 και μετά, με τον Μιχάλη Μπούση στο τιμόνι, ο σύλλογος μπήκε σε μια διαδικασία επαναπροσδιορισμού. Όχι με φανφάρες, αλλά με σταθερά βήματα. Με επενδύσεις, με υπομονή και — κυρίως — με μια διαφορετική λογική γύρω από το πώς χτίζεται μια ομάδα.
Και κάπου στη διαδρομή, αυτό άρχισε να φαίνεται.
Ο τελικός δεν ήταν απλώς το φινάλε. Ήταν η επιβεβαίωση.
Μια ομάδα με ξεκάθαρη ταυτότητα, με Έλληνες ποδοσφαιριστές σε πρωταγωνιστικό ρόλο, με παίκτες που είχαν κάτι να αποδείξουν. Γιατί αυτή η επιτυχία κουβαλάει μέσα της και μια δεύτερη αφήγηση — αυτή των "ξεγραμμένων".
Παίκτες που αμφισβητήθηκαν, που δεν βρήκαν χώρο αλλού, που έπρεπε να κάνουν ένα βήμα πίσω για να προχωρήσουν. Και βρήκαν στον ΟΦΗ κάτι που έλειπε: εμπιστοσύνη.
Δεν είναι σύμπτωση ότι η ομάδα έφτασε στον τίτλο με έντονο ελληνικό στοιχείο. Δεν είναι απλώς θέμα επιλογής. Είναι φιλοσοφία.
Και αυτή η φιλοσοφία περνάει και από τον πάγκο.
Ο Χρήστος Κόντης πήρε μια ομάδα που δεν πατούσε καλά, με χαμηλή ψυχολογία και αβεβαιότητα, και της έδωσε συνοχή. Δεν άλλαξε μόνο το αγωνιστικό κομμάτι. Άλλαξε την αυτοπεποίθηση. Την αίσθηση ότι αυτό το σύνολο μπορεί να πάει μέχρι το τέλος.
Και το έκανε.
Η κατάκτηση του Κυπέλλου φέρνει μαζί της και κάτι ακόμη πιο σημαντικό: την Ευρώπη. Ο ΟΦΗ εξασφάλισε θέση σε League Phase ευρωπαϊκής διοργάνωσης, κάτι που αλλάζει αυτομάτως το status του συλλόγου.
Αυτό σημαίνει έσοδα. Προβολή. Επίπεδο.
Αλλά πάνω απ’ όλα, σημαίνει προοπτική.
Γιατί όταν ένα κλαμπ φτάνει σε αυτό το σημείο, δεν σταματά. Εξελίσσεται.
Ο ΟΦΗ ήδη επενδύει σε υποδομές, σε ακαδημίες, σε ένα μοντέλο που δεν βασίζεται στο "τώρα", αλλά στο "τι έρχεται". Η παρουσία παικτών από τα σπλάχνα της ομάδας στον τελικό δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι ένδειξη ότι κάτι δουλεύει σωστά σε βάθος.
Και κάπου εκεί, αρχίζει να αλλάζει η κουβέντα.
Ο ΟΦΗ δεν είναι πλέον απλώς μια καλή ιστορία της χρονιάς. Είναι ένας οργανισμός που διεκδικεί χώρο στο πάνω επίπεδο του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Και αυτό έχει σημασία — όχι μόνο για τον ίδιο, αλλά και για το σύνολο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Γιατί έχει ανάγκη από ομάδες που σπάνε το μονοπώλιο, που δημιουργούν νέες ισορροπίες, που δείχνουν ότι υπάρχει και άλλος δρόμος.
Το πιο δύσκολο, βέβαια, δεν είναι να φτάσεις εκεί.
Είναι να μείνεις.
Αλλά για πρώτη φορά μετά από χρόνια, ο ΟΦΗ δείχνει ότι δεν κοιτάει απλώς τη στιγμή. Κοιτάει μπροστά.
Και αυτή είναι η πραγματική του νίκη.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.