Η Αργεντινή έχει ένα σταθερό πρόβλημα: δυσκολεύεται να τελειώσει τα παιχνίδια όταν βρίσκεται μπροστά στο σκορ.
Ακούγεται παράξενο να λέγεται κάτι τέτοιο για την παγκόσμια πρωταθλήτρια. Η φράση "ποτέ δεν κάνει τη ζωή της εύκολη" ταιριάζει συνήθως σε ομάδες που απογοητεύουν συχνά τους φιλάθλους τους. Στην περίπτωση της Αργεντινής, όμως, περιγράφει με ακρίβεια αυτό που συμβαίνει ξανά και ξανά.
Μουντιάλ 2026: Το πρόβλημα της Αργεντινής στη διαχείριση αγώνων
Γιατί η ομάδα του Λιονέλ Σκαλόνι στο Μουντιάλ 2026 συνεχίζει να μπλέκει μόνη της σε δύσκολες καταστάσεις;
Το ίδιο είχε συμβεί αρκετές φορές και στο Μουντιάλ του Κατάρ. Η Αργεντινή έχασε το προβάδισμά της σε τέσσερις διαφορετικούς αγώνες.
Στην πρεμιέρα απέναντι στη Σαουδική Αραβία προηγήθηκε με 1-0, αλλά τελικά ηττήθηκε με 2-1. Στον προημιτελικό με την Ολλανδία βρέθηκε μπροστά με δύο γκολ, όμως δέχθηκε δύο τέρματα από τον Βουτ Βέγκχορστ και χρειάστηκε τη διαδικασία των πέναλτι για να προκριθεί.
Στον τελικό απέναντι στη Γαλλία πραγματοποίησε ένα εξαιρετικό πρώτο ημίχρονο. Προηγήθηκε με 2-0 και έδειχνε να έχει τον πλήρη έλεγχο του αγώνα. Μέσα σε λίγα λεπτά, όμως, ο Κιλιάν Εμπαπέ σκόραρε δύο φορές και έφερε το παιχνίδι στα ίσα.
Ο Λιονέλ Μέσι έκανε το 3-2 στην παράταση, αλλά ούτε αυτό ήταν αρκετό για να τελειώσει ο αγώνας. Ο Εμπαπέ ισοφάρισε ξανά και ο τίτλος κρίθηκε τελικά στα πέναλτι.
Ακόμη και στο πρώτο νοκ άουτ παιχνίδι εκείνης της διοργάνωσης, η Αργεντινή δυσκολεύτηκε περισσότερο από όσο έπρεπε. Προηγούνταν με 2-0 απέναντι στην Αυστραλία και όλα έμοιαζαν να έχουν κριθεί. Οι Αυστραλοί, όμως, μείωσαν και δημιούργησαν άγχος μέχρι το τελευταίο σφύριγμα.
Όλες αυτές οι αναμνήσεις επέστρεψαν στον αγώνα της Παρασκευής απέναντι στο Πράσινο Ακρωτήρι. Η αφρικανική ομάδα ήταν οργανωμένη, μαχητική και έδειξε ότι μπορεί να σκοράρει με εντυπωσιακό τρόπο.
Το σενάριο ήταν ξανά το ίδιο.
Η Αργεντινή άνοιξε το σκορ, χαλάρωσε και δέχθηκε την ισοφάριση. Πέρασε ξανά μπροστά, έχασε για δεύτερη φορά τη συγκέντρωσή της και ισοφαρίστηκε πάλι. Όταν προηγήθηκε για τρίτη φορά, υποχώρησε ακόμη μία φορά και χρειάστηκε μια μεγάλη επέμβαση του Εμιλιάνο Μαρτίνες για να μη δεχθεί νέο γκολ.
"Δεχθήκαμε αρκετά χτυπήματα απόψε", είπε μετά την αναμέτρηση ο Σκαλόνι. "Πολλοί περίμεναν ότι θα ήταν ένα εύκολο παιχνίδι, αλλά εμείς γνωρίζαμε ότι δεν θα εξελισσόταν έτσι".
Δεν ήταν, λοιπόν, περίπατος. Το ερώτημα είναι γιατί η Αργεντινή έκανε τον αγώνα τόσο δύσκολο για τον εαυτό της.
Ήταν υπερβολική σιγουριά; Κούραση; Λάθος τακτική; Ή μήπως πρόβλημα στον τρόπο με τον οποίο σκέφτεται όταν παίρνει το προβάδισμα;
Η εικόνα έδειχνε μια ομάδα που προσπαθούσε να κερδίσει χωρίς να ανεβάσει πολύ τον ρυθμό της. Η συγκεκριμένη νοκ άουτ φάση θα είναι ιδιαίτερα απαιτητική, καθώς για πρώτη φορά μια ομάδα μπορεί να χρειαστεί να δώσει πέντε αγώνες μέχρι τον τελικό.
Η διατήρηση δυνάμεων είναι, επομένως, λογική επιλογή.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν η ομάδα κατεβάζει τόσο πολύ την ένταση, ώστε χάνει την προσοχή της και αναγκάζεται τελικά να παίξει παράταση. Έτσι, αντί να εξοικονομήσει ενέργεια, καταλήγει να κουράζεται περισσότερο.
Ο Σκαλόνι στάθηκε στο δύσκολο πρόγραμμα και στις μόλις τρεις ημέρες ξεκούρασης πριν από την αναμέτρηση με την Αίγυπτο για τη φάση των "16".
"Ακριβώς όταν χρειάζεσαι περισσότερο χρόνο για να ξεκουραστείς, τότε είναι που δεν τον έχεις", ανέφερε.
Ωστόσο, οι περισσότεροι βασικοί παίκτες είχαν μείνει εκτός της αρχικής ενδεκάδας στον τελευταίο αγώνα των ομίλων, στη νίκη με 3-0 απέναντι στην Ιορδανία. Η κούραση, λοιπόν, δεν εξηγεί από μόνη της όσα συνέβησαν.
Το ζήτημα έχει να κάνει και με τον τρόπο παιχνιδιού της Αργεντινής.
Σε αντίθεση με αρκετές κορυφαίες ευρωπαϊκές ομάδες, δεν προσπαθεί να πιέζει συνεχώς ψηλά ούτε να παίζει σε υψηλό ρυθμό για ολόκληρο το ενενηντάλεπτο.
Ο Μέσι το παραδέχθηκε μετά τον αγώνα.
"Δεν καταφέραμε να τους πιέσουμε όπως έπρεπε και οι γραμμές μας είχαν μεγάλη απόσταση μεταξύ τους", είπε. "Είχαν σχεδόν πάντα έναν παίκτη παραπάνω και δεν μπορούσαμε να τους ακολουθήσουμε. Για αυτό κράτησαν την μπάλα και μας ανάγκασαν να τρέχουμε".
Δεν συνηθίζει ο Μέσι να μιλά τόσο καθαρά για τακτικά ζητήματα. Η συγκεκριμένη παρατήρηση, όμως, εξηγεί αρκετά από τα προβλήματα της ομάδας.
Η Αργεντινή επιτίθεται συχνά μέσα από ξαφνικές κινήσεις και μικρές εκρήξεις. Δεν χρειάζεται πάντα να πιέζει για πολλή ώρα. Μπορεί να περιμένει τη σωστή στιγμή και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να δημιουργήσει μια μεγάλη ευκαιρία.
Αυτό ακριβώς συνέβη στο πρώτο γκολ. Ο Μέσι έκανε απότομα την κίνησή του στην πλάτη της άμυνας, πήρε τη διαγώνια πάσα του Λισάντρο Μαρτίνες, κατέβασε υπέροχα την μπάλα και τελείωσε τη φάση.
Όταν, όμως, η Αργεντινή προηγείται και ο αντίπαλος αναγκάζεται να βγει μπροστά, η ίδια δείχνει υπερβολικά πρόθυμη να επιστρέψει κοντά στην περιοχή της.
Δεν είναι κακή ομάδα στην άμυνα. Διαθέτει έμπειρους στόπερ, έναν κορυφαίο τερματοφύλακα και παίκτες που ξέρουν να διαχειρίζονται δύσκολες στιγμές. Παρ’ όλα αυτά, όσο περισσότερο χρόνο περνά κοντά στην εστία της, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να συμβεί κάτι.
Το πρώτο γκολ του Πράσινου Ακρωτηρίου ήρθε από τον Ντερόι Ντουάρτε και δεν ήταν αντίθετο με την εικόνα του παιχνιδιού. Η ομάδα είχε βρει χώρους και είχε αρχίσει να πιστεύει ότι μπορούσε να ισοφαρίσει.
Το δεύτερο τέρμα προήλθε από μια εντυπωσιακή προσπάθεια του Σίντνι Καμπράλ. Ήταν ένα εξαιρετικό σουτ, από εκείνα που δύσκολα αντιμετωπίζονται.
"Μετά από τέτοια γκολ πρέπει να σηκωθείς και να συνεχίσεις", είπε ο Σκαλόνι.
Και σε αυτό το κομμάτι η Αργεντινή ανταποκρίθηκε. Κάθε φορά που δέχθηκε την ισοφάριση, δεν πανικοβλήθηκε. Πήρε ξανά την μπάλα, πίεσε και βρήκε τρόπο να περάσει μπροστά.
Το βασικό της πρόβλημα είναι ότι δεν μπορεί πάντα να τιμωρήσει τον αντίπαλο στην αντεπίθεση όταν εκείνος αφήνει χώρους.
Οι παίκτες που ξεκινούν στα άκρα δεν είναι κλασικοί ταχύτατοι εξτρέμ. Δεν είναι ποδοσφαιριστές που θα πάρουν την μπάλα και θα καλύψουν μισό γήπεδο μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
Προτιμούν να κινούνται προς τον άξονα, να αλλάζουν πάσες και να δημιουργούν μέσα από συνεργασίες. Αυτό βοηθά την Αργεντινή όταν έχει κατοχή, όχι όμως τόσο όταν χρειάζεται να φύγει γρήγορα στην κόντρα.
Ο Μέσι παραμένει εξαιρετικός όταν πλησιάζει την περιοχή. Μπορεί ακόμη να δημιουργήσει, να σκοράρει και να αποφασίσει ένα παιχνίδι με μία μόνο επαφή. Δεν έχει, όμως, πλέον την ταχύτητα για να τρέξει σε μια μεγάλη απόσταση και να ηγηθεί μιας αντεπίθεσης.
Αυτό επηρεάζει και τον επιθετικό που αγωνίζεται δίπλα του.
Είτε πρόκειται για τον Λαουτάρο Μαρτίνες είτε για τον Χουλιάν Άλβαρες, ο παίκτης αυτός πρέπει να καλύπτει περισσότερους χώρους όταν η ομάδα αμύνεται. Δεν μπορεί να περιμένει συνεχώς ψηλά, κοντά στην τελευταία γραμμή της αντίπαλης άμυνας, έτοιμος να φύγει στην πλάτη της.
Έτσι, όταν η Αργεντινή κερδίζει την μπάλα, πολλές φορές δεν έχει άμεσα έναν παίκτη σε θέση να εκμεταλλευτεί τους κενούς χώρους.
Παρά τα προβλήματα, η αντίδρασή της μετά τις δύο ισοφαρίσεις ήταν σωστή. Συνέχισε να έχει την κατοχή, δεν έχασε την ψυχραιμία της και δεν επέτρεψε πολλές καθαρές φάσεις.
Τα δύο γκολ που της έδωσαν ξανά το προβάδισμα ήρθαν από αμυντικούς και μετά από στατικές φάσεις.
Το ένα σημείωσε ο Λισάντρο Μαρτίνες με δυνατό τελείωμα. Στο άλλο, η κεφαλιά του Κρίστιαν Ρομέρο κατέληξε στα δίχτυα, αν και το τέρμα καταγράφηκε ως αυτογκόλ.
Αυτό δείχνει ότι η Αργεντινή πίεσε αρκετά, αλλά και ότι χρειαζόταν διαφορετικού τύπου λύσεις απέναντι σε μια ομάδα που είχε κλειστεί κοντά στην περιοχή της.
Ο Σκαλόνι προτίμησε να σταθεί στην εμπειρία που έχει αποκτήσει η ομάδα του.
Θύμισε τους αγώνες στο Κατάρ που οδηγήθηκαν στην παράταση και άφησαν τους παίκτες εξαντλημένους. Παραδέχθηκε επίσης ότι σε ορισμένες στιγμές ο αγώνας του θύμισε την ήττα από τη Σαουδική Αραβία.
Η βασική διαφορά, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι ότι αυτή τη φορά η Αργεντινή βρήκε τρόπο να αντιδράσει.
"Τώρα έχουμε περισσότερη εμπειρία", τόνισε.
Ο προπονητής του Πράσινου Ακρωτηρίου, Μπουμπίστα, το είπε με λιγότερα λόγια.
"Έδειξαν γιατί είναι οι παγκόσμιοι πρωταθλητές", δήλωσε.
Πράγματι, η Αργεντινή έδειξε χαρακτήρα, υπομονή και πίστη μέχρι το τέλος.
Ταυτόχρονα, όμως, έδειξε ξανά και τον λόγο για τον οποίο χρειάστηκε δύο διαδικασίες πέναλτι για να φτάσει στην κορυφή του κόσμου.
