Μπορεί το Μουντιάλ του 2026 μόλις να τελείωσε, ωστόσο η "μάχη" για αυτό του 2030 έχει ήδη αρχίσει. Και η μάχη αυτή δεν διεξάγεται στο χορτάρι, αλλά στα γραφεία της FIFA, με την Ισπανία και το Μαρόκο να διεκδικούν το μεγαλύτερο παιχνίδι της διοργάνωσης, τον τελικό.
Το επετειακό Παγκόσμιο Κύπελλο, που θα συμπληρώσει έναν αιώνα ζωής, θα φιλοξενηθεί κυρίως σε Ισπανία, Πορτογαλία και Μαρόκο. Παράλληλα, αγώνες συμβολικού χαρακτήρα θα διεξαχθούν σε Ουρουγουάη, Αργεντινή και Παραγουάη, ως φόρος τιμής στην πρώτη διοργάνωση του 1930. Εκείνο που παραμένει άγνωστο είναι το γήπεδο στο οποίο θα απονεμηθεί το τρόπαιο.
Διαβάστε Επίσης
Για μεγάλο διάστημα, το Santiago Bernabeu έμοιαζε να παίζει χωρίς αντίπαλο. Το ανακαινισμένο γήπεδο της Ρεάλ Μαδρίτης, χωρητικότητας περίπου 83.000 θεατών, διαθέτει ιστορία, σύγχρονες εγκαταστάσεις και την εμπορική δύναμη της ισπανικής πρωτεύουσας. Έχει ήδη φιλοξενήσει τον τελικό του Μουντιάλ το 1982, όπως και αρκετές από τις μεγαλύτερες βραδιές του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.
Το Μαρόκο, ωστόσο, αποφάσισε να αλλάξει τα δεδομένα. Το Hassan II Stadium, το οποίο κατασκευάζεται στην περιοχή Benslimane, κοντά στην Καζαμπλάνκα, σχεδιάζεται για 115.000 θεατές και, όταν ολοκληρωθεί, αναμένεται να γίνει το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό γήπεδο στον κόσμο.
Το έργο, μαζί με τις εγκαταστάσεις που το συνοδεύουν, υπολογίζεται ότι θα κοστίσει περίπου 1 δισ. ευρώ. Οι εργασίες προγραμματίζεται να ολοκληρωθούν έως το τέλος του 2027, ενώ προβλέπονται νέες οδικές και σιδηροδρομικές συνδέσεις με την Καζαμπλάνκα και το Ραμπάτ. Η μαροκινή πλευρά θεωρεί ότι το γεγονός πως το γήπεδο χτίζεται από την αρχή αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα, καθώς μπορεί να προσαρμοστεί εξαρχής σε κάθε απαίτηση της FIFA.
Το Camp Nou, που μετά την ανακατασκευή του θα φτάσει περίπου τις 105.000 θέσεις, παραμένει μία ακόμη ισπανική επιλογή. Στην πράξη, όμως, η κούρσα φαίνεται να έχει εξελιχθεί σε μονομαχία ανάμεσα στο Bernabeu και το νέο μεγαθήριο της Καζαμπλάνκα.
Το Μαρόκο δεν ποντάρει μόνο στο μέγεθος του γηπέδου. Ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής του ομοσπονδίας, Fouzi Lekjaa, είναι παράλληλα αντιπρόεδρος της CAF και μέλος του Συμβουλίου της FIFA, έχοντας αποκτήσει σημαντική επιρροή στα κέντρα αποφάσεων. Η πρόσφατη λειτουργία γραφείου της FIFA στο Ραμπάτ ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την αίσθηση ότι η χώρα κερδίζει διαρκώς έδαφος.
Στον αντίποδα, η ισπανική ομοσπονδία πέρασε τα τελευταία χρόνια μια περίοδο διοικητικής αστάθειας μετά την αποχώρηση του Luis Rubiales. Παρ’ όλα αυτά, ο σημερινός πρόεδρός της, Rafael Louzan, επιμένει πως η Ισπανία διαθέτει την εμπειρία, την ποδοσφαιρική παράδοση και το οργανωτικό βάρος για να φιλοξενήσει τον τελικό.
Εφόσον επιλεγεί η Καζαμπλάνκα, θα είναι μόλις η δεύτερη αφρικανική πόλη που θα φιλοξενήσει τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου, μετά το Γιοχάνεσμπουργκ το 2010. Η FIFA δεν έχει ακόμη ανοίξει τα χαρτιά της και η τελική απόφαση θα κριθεί από έναν συνδυασμό αθλητικών, εμπορικών, οργανωτικών και πολιτικών παραγόντων.
Μέχρι τότε, το Bernabeu παραμένει φαβορί. Για πρώτη φορά, όμως, δεν μοιάζει ανίκητο.
Με πληροφορίες από The Athletic
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το X και το Instagram.
