Ήμουν από αυτούς που πίστευαν ότι η Αργεντινή δεν θα ξεπερνούσε το εμπόδιο της Αγγλίας στον ημιτελικό. Λίγο η δυσκολία που αντιμετώπισε στα προηγούμενα παιχνίδια απέναντι σε σχετικά βατούς αντιπάλους, λίγο η προβληματική εικόνα της με την Ελβετία και λίγο το οπλοστάσιο των Άγγλων δεν άφηναν πολλά περιθώρια για όνειρα. Τελικά, όμως, δεν πρέπει ποτέ να λογαριάζεις χωρίς τον Λιονέλ Μέσι.
Γιατί υπάρχουν βραδιές στις οποίες μπορεί να πέσεις εντελώς έξω σε μια πρόβλεψή σου και να είσαι απόλυτα χαρούμενος. Είναι τότε που θυμάσαι γιατί αγάπησες το ποδόσφαιρο όταν ήσουν παιδί. Να σηκωθείς απότομα από τον καναπέ και να σκουντήξεις τον διπλανό σου. Να φωνάξεις αυθόρμητα μπροστά σε μια οθόνη για κάτι που συμβαίνει εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά. Να δεις τις φάσεις ξανά και ξανά πριν κοιμηθείς.
Όσο παίζει ο Λιονέλ Μέσι, το ποδόσφαιρο είναι μαγεία
Η Αργεντινή προβλημάτιζε για 66 λεπτά απέναντι στην Αγγλία στον δεύτερο ημιτελικό του Μουντιάλ, όμως μεταμορφώθηκε στο τελευταίο εικοσάλεπτο. Ο Ένσο Φερνάντες και ο Λαουτάρο Μαρτίνες έφεραν τα πάνω κάτω. Ο ηγέτης της "αλμπισελέστε", Λιονέλ Μέσι, δεν σκόραρε, αλλά με δύο ασίστ χάρισε την πρόκριση στην Αργεντινή και θύμισε σε όλους γιατί αγαπήσαμε αυτό το παιχνίδι.
Στα 39 του χρόνια. Έπειτα από δύο δεκαετίες στην κορυφή και έχοντας κερδίσει σχεδόν τα πάντα, συνεχίζει να μας χαρίζει παραστάσεις ικανές να σου σηκώσουν την τρίχα. Αυτό είναι και το μεγαλείο του Μέσι.
Δεν είναι μόνο τα γκολ, οι ασίστ, οι διακρίσεις και τα τρόπαια. Είναι το γεγονός ότι, ακόμη και τώρα, στη δύση της καριέρας του, δεν μπορούμε να συνηθίσουμε το θαύμα. Τον έχουμε δει χιλιάδες φορές να κάνει πράγματα που δεν μοιάζουν φυσιολογικά, αλλά εκείνος τα επαναλαμβάνει. Όλοι ξέρουν τι πρόκειται να κάνει, όμως κανείς δεν μπορεί να το σταματήσει. Κι εμείς, την ίδια στιγμή, δεν μπορούμε να πάψουμε να εκπλησσόμαστε.
Κάθε φορά που αγγίζει την μπάλα, επιστρέφουμε στα σχολικά μας χρόνια. Τότε που ξεκινούσε την καριέρα του στην Μπαρτσελόνα και στην εθνική Αργεντινής και είχες την εντύπωση πως αυτός ο "μικρός" δεν θα μεγάλωνε ποτέ. Αυτή είναι η εικόνα που κουβαλά ο Μέσι κάθε φορά που μπαίνει στο γήπεδο.
Απέναντι στην Αγγλία δεν χρειάστηκε να ντυθεί Σούπερμαν για να καθορίσει το ματς. Όταν η Αργεντινή βρέθηκε στα σκοινιά, δεν επιχείρησε να μετατρέψει το παιχνίδι σε μια εγωιστική προσπάθεια για μια ιστορική ανατροπή. Άρχισε να κινείται περισσότερο προς τα δεξιά, ανέλαβε περισσότερες πρωτοβουλίες και δημιούργησε χώρους για τους συμπαίκτες του. Με τις δύο τελικές πάσες έφτασε συνολικά τις 12 σε Παγκόσμια Κύπελλα.
"Δεν του είπαμε εμείς να πάει δεξιά. Ο Μέσι παρατηρεί το παιχνίδι και αποφασίζει. Έπειτα όλοι προσαρμοζόμαστε σε αυτό που σκέφτηκε", είπε γι’ αυτόν ο προπονητής του, Λιονέλ Σκαλόνι.
Οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές αντιδρούν σε όσα συμβαίνουν. Ο Μέσι βρίσκεται μία κίνηση μπροστά από όλους, προτού συμβεί οτιδήποτε. Γι’ αυτό δεν είναι απλώς ένας μεγάλος παίκτης.
Είναι το ίδιο το ποδόσφαιρο.
Ο Μέσι δεν πηγαίνει στη ντρίμπλα για να ταπεινώσει τον αντίπαλο, αλλά για να δημιουργήσει χώρο. Θα δώσει την πάσα ουσίας χωρίς να επιδιώκει τον εντυπωσιασμό. Θα πετύχει ένα γκολ που μοιάζει εύκολο, επειδή εκείνος το έκανε να φαίνεται έτσι. Είναι η χαρά της δημιουργίας και η τέχνη της απλότητας.
Την ώρα που το ποδόσφαιρο κινείται όλο και περισσότερο προς την εποχή των υπεραθλητών, ο Μέσι υπενθυμίζει ότι παραμένει πρώτα ένα παιχνίδι του μυαλού, της τεχνικής και της φαντασίας. Δεν επιβλήθηκε επειδή ήταν ο δυνατότερος, ο ψηλότερος ή ο ταχύτερος. Το έκανε επειδή καταλάβαινε το παιχνίδι καλύτερα από τον καθένα.
Μπορούμε να παραθέτουμε ατελείωτους αριθμούς με γκολ, ασίστ, νίκες και κατακτήσεις, όμως ακόμη κι αυτοί δεν είναι αρκετοί. Σίγουρα δεν μπορούν να μετρήσουν πόσοι άνθρωποι άρχισαν να παρακολουθούν ποδόσφαιρο εξαιτίας του Αργεντινού. Ούτε πόσα παιδιά προσπάθησαν να αντιγράψουν μια ντρίμπλα ή ένα κόλπο του.
Οι αριθμοί δεν μετρούν την προσμονή πριν από κάθε παιχνίδι του. Δεν μπορούν να αποτυπώσουν τον θαυμασμό ενός ολόκληρου γηπέδου λίγο πριν ξεκινήσει ένα από τα γνωστά του σλάλομ με την μπάλα. Δεν χωρούν τον ενθουσιασμό που προκαλεί μια φανταστική του ενέργεια.
Αυτό είναι που εξακολουθεί να μας προσφέρει.
Την άδεια να γίνουμε ξανά παιδιά, έστω και για λίγο.
Σε έναν κόσμο όπου όλα αναλύονται, όλοι κρίνουν και τα πάντα αμφισβητούνται, ο Λιονέλ Μέσι δημιουργεί εικόνες και στιγμές που ξεπερνούν τη λογική. Πράγματα που δεν εξηγούνται εύκολα, αλλά τα καταλαβαίνεις μόλις τα δεις.
Υπήρξαν, φυσικά, και άλλοι τεράστιοι ποδοσφαιριστές σε διαφορετικές εποχές. Ο Πελέ με τα τρία Παγκόσμια Κύπελλα. Ο Μαραντόνα με το 1986 και τη μυθική σχέση του με την Αργεντινή. Ο Κρόιφ, που μας έκανε να δούμε διαφορετικά το ποδόσφαιρο. Ο Κριστιάνο Ρονάλντο, με τη διάρκεια, τα γκολ και την αφοσίωσή του.
Ο σεβασμός προς όλους αυτούς δεν μειώνει τον Μέσι. Αντίθετα, κάνει ακόμη πιο μεγάλη τη διαπίστωση ότι ανήκει κι εκείνος σε μια κατηγορία που χωρά ελάχιστους.
Ο Μέσι συνδύασε τα πάντα. Τη διάρκεια με την κορυφή. Την ατομική ποδοσφαιρική ιδιοφυΐα με τη συλλογική επιτυχία. Τα γκολ με τη δημιουργία. Τη φαντασία με την αποτελεσματικότητα. Και το έκανε χωρίς να προδώσει ποτέ την ουσία του παιχνιδιού.
Την Κυριακή 19 Ιουλίου, ο Λιονέλ Μέσι θα αγωνιστεί σε δεύτερο συνεχόμενο τελικό Μουντιάλ και θα διεκδικήσει ακόμη ένα τρόπαιο. Το αν θα τα καταφέρει παραμένει άγνωστο, αλλά ταυτόχρονα δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία. Δεν χρειάζεται να κερδίσει ξανά για να αποδείξει ότι είναι ο καλύτερος όλων των εποχών.
Ο τελικός με την Ισπανία θα προσθέσει ακόμη μία σελίδα σε αυτή την ιστορία. Το βιβλίο μπορεί να κλείσει με μια νίκη ή με μια ήττα, όμως η θέση του Μέσι στο ποδόσφαιρο δεν εξαρτάται από αυτό το τελευταίο 90λεπτο.
Ό,τι κι αν συμβεί, κανείς δεν μπορεί να του αφαιρέσει όσα μας χάρισε. Κανείς δεν μπορεί να αλλάξει το γεγονός ότι, για μια ολόκληρη γενιά, η εικόνα του Μέσι με την μπάλα κολλημένη στο αριστερό του πόδι αποτελεί την πιο καθαρή ποδοσφαιρική ανάμνηση.
Αυτό είναι το μεγαλύτερο τρόπαιό του. Όχι ότι κατέκτησε σχεδόν τα πάντα, αλλά ότι μας έκανε να αισθανθούμε τα πάντα.
Να αγχωθούμε, να θυμώσουμε, να ξεσπάσουμε, να κλάψουμε. Να πάρουμε τον αδελφό μας τηλέφωνο μέσα στη νύχτα για να του πούμε: "Είδες τι έκανε;". Να πιστέψουμε ότι η ζωή μπορεί, έστω για λίγα δευτερόλεπτα, να είναι τόσο απλή όσο μια μπάλα που βρίσκεται στα πόδια του σωστού ανθρώπου.
Είναι ο καλύτερος όλων των εποχών όχι μόνο επειδή έκανε πράγματα που δεν μπορούσε να κάνει κανένας άλλος, αλλά επειδή, με τον τρόπο του, μας θύμιζε πάντα γιατί αγαπήσαμε αυτό το παιχνίδι.
Εμείς, από τη θέση μας, έχουμε το προνόμιο να τον απολαύσουμε για ακόμη ένα παιχνίδι στο υψηλότερο επίπεδο και να χαρούμε ξανά το ποδόσφαιρο σαν παιδιά.
Γιατί όσο ο Μέσι παίζει, το ποδόσφαιρο παραμένει μαγεία.
Και όσο υπάρχει αυτή η μαγεία, δεν μεγαλώνουμε ποτέ πραγματικά.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.
