Υπάρχει μια στιγμή στη νέα σειρά του Prime Video για τον Πεπ Γκουαρδιόλα και τη Manchester City που δύσκολα περνά απαρατήρητη. Ο Ισπανός προπονητής βρίσκεται μπροστά στους παίκτες του και αρχίζει να μιλά για το διαζύγιό του, χρησιμοποιώντας μια πολύ προσωπική εμπειρία για να εξηγήσει κάτι που αφορά την ομάδα.
"Παιδιά, θέλω να σας εξομολογηθώ κάτι", λέει εμφανώς συγκινημένος. "Έχω πάρει γ***μένο διαζύγιο από την πιο όμορφη γυναίκα στον πλανήτη σας".
Στη συνέχεια εξηγεί ότι εξακολουθεί να αγαπά την πρώην σύζυγό του, αλλά το πάθος χάθηκε με τα χρόνια. Η σκηνή μπορεί να μοιάζει περισσότερο με προσωπική εξομολόγηση παρά με ποδοσφαιρική ομιλία, όμως γυρίζεται στα αποδυτήρια της Manchester City, σε εκτός έδρας αγώνα με τη Juventus.
Πεπ Γκουαρδιόλα: Μέσα στα αποδυτήρια της City
Η νέα τετραμερής σειρά A Beautiful Obsession προσφέρει αρκετές τέτοιες στιγμές από τις δύο τελευταίες σεζόν του Γκουαρδιόλα στο Etihad. Σε μία άλλη σκηνή, μετά από ήττα από την Bayer Leverkusen στο Champions League, ο προπονητής εμφανίζεται απογοητευμένος και εξαντλημένος.
"Νιώθω γ***μένα ηλίθιος. Και ξέρετε τι θα συμβεί; Θα έχετε άλλον προπονητή", λέει στους παίκτες του. Στη συνέχεια προσθέτει ότι έχει κουραστεί, ότι τέτοιες εμφανίσεις τον αδειάζουν και ότι νιώθει μόνος όταν βλέπει την ομάδα του να παίζει με αυτόν τον τρόπο.
Πριν από μερικά χρόνια, τέτοιες στιγμές δύσκολα θα έβγαιναν ποτέ έξω από τα αποδυτήρια.
Τα αποδυτήρια ήταν κάποτε κλειστός χώρος
Για δεκαετίες, τα αποδυτήρια θεωρούνταν ένας από τους πιο ιδιωτικούς χώρους μιας ποδοσφαιρικής ομάδας. Εκεί οι παίκτες μπορούσαν να μιλήσουν ελεύθερα, να εκφράσουν παράπονα, να διαφωνήσουν με τον προπονητή ή μεταξύ τους και να γνωρίζουν ότι όσα λέγονταν θα έμεναν μέσα στο δωμάτιο.
Σε αρκετούς συλλόγους η πρόσβαση ήταν τόσο περιορισμένη, ώστε ακόμη και οι ιδιοκτήτες δεν έμπαιναν χωρίς την άδεια του προπονητή. Οι κάμερες εμφανίζονταν σπάνια και, όταν ένα ντοκιμαντέρ κατάφερνε να αποκτήσει πραγματική πρόσβαση, το αποτέλεσμα συνήθως είχε μεγάλο ενδιαφέρον.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το An Impossible Job, το οποίο κατέγραψε την αποτυχημένη προσπάθεια της εθνικής Αγγλίας να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994. Ο Γκρέιαμ Τέιλορ επέτρεψε στις κάμερες να ακολουθήσουν την ομάδα σε δύσκολες και προσωπικές στιγμές, με αποτέλεσμα το ντοκιμαντέρ να παρουσιάσει με πολύ άμεσο τρόπο την πίεση που αντιμετώπιζε.
Ακολούθησαν και άλλες γνωστές παραγωγές, όπως το Warnock για τη Sheffield United, το Premier Passions για τη Sunderland, το The Four Year Plan για την Queens Park Rangers και, πιο πρόσφατα, το Sunderland ’Til I Die.
Αυτό που έκανε τότε αυτές τις σειρές ιδιαίτερες ήταν ακριβώς το γεγονός ότι τέτοιου είδους πρόσβαση δεν ήταν συνηθισμένη.
Οι κάμερες έχουν πλέον μπει για τα καλά στο ποδόσφαιρο
Τα δεδομένα άλλαξαν σημαντικά την τελευταία δεκαετία. Παραγωγές όπως το All or Nothing της Amazon, με ομάδες όπως η Arsenal, η Tottenham και η Manchester City, έκαναν τις εικόνες από τα αποδυτήρια μέρος της συνηθισμένης ποδοσφαιρικής κάλυψης.
Πλέον δεν είναι περίεργο να βλέπουμε τι λέει ένας προπονητής στους παίκτες του στο ημίχρονο ή μετά το τέλος ενός αγώνα. Η Luton Town, για παράδειγμα, δημοσίευσε πρόσφατα την ομιλία του Τζακ Γουίλσιρ στο ημίχρονο ενός αγώνα με τη Reading, στον οποίο η ομάδα του έχανε 3-1 και τελικά κέρδισε 4-3.
Έχουμε επίσης δει τον Μικέλ Αρτέτα να χρησιμοποιεί μια λάμπα για να εξηγήσει στους παίκτες της Arsenal τη σημασία της ομαδικότητας, αλλά και τον Ζοζέ Μουρίνιο να ζητά από τους ποδοσφαιριστές της Tottenham να γίνουν πιο σκληροί και επιθετικοί στον τρόπο που αγωνίζονται.
Αυτές οι σκηνές λειτουργούν πολύ καλά τηλεοπτικά, επειδή δεν χρειάζεται κάποιος να γνωρίζει πολλά για την τακτική του ποδοσφαίρου ώστε να τις καταλάβει. Οι σχέσεις ανάμεσα σε παίκτες και προπονητές, οι διαφωνίες, η πίεση και τα συναισθήματα έχουν ενδιαφέρον ακόμη και για ένα πιο casual κοινό.
Παράλληλα, οι broadcasters ζητούν εδώ και χρόνια μεγαλύτερη πρόσβαση στις ομάδες, μέσα από συνεντεύξεις πριν από τους αγώνες, κάμερες στις φυσούνες και περισσότερες εικόνες από το παρασκήνιο. Τα smartphones έχουν επίσης αλλάξει την κατάσταση, αφού οι ίδιοι οι παίκτες τραβούν συχνά φωτογραφίες και videos μέσα στα αποδυτήρια μετά από νίκες ή σημαντικά παιχνίδια.
Αντίστοιχη τάση υπάρχει και σε άλλα αθλήματα. Η Formula 1 έχει ανοίξει σημαντικά το παρασκήνιό της μέσα από το Drive to Survive του Netflix, ενώ οι συνομιλίες οδηγών και μηχανικών μεταδίδονται εδώ και χρόνια κατά τη διάρκεια των αγώνων. Στο NFL, η πρόσβαση στα αποδυτήρια είναι επίσης πολύ πιο συνηθισμένη.
Πού πρέπει να μπει το όριο;
Το βασικό ερώτημα είναι αν πρέπει να βλέπουμε όσα περισσότερα γίνεται ή αν υπάρχουν στιγμές που θα ήταν καλύτερο να παραμένουν ιδιωτικές.
Άλλο είναι μια συνέντευξη μετά τον αγώνα, όπου ο παίκτης ή ο προπονητής γνωρίζει ότι μιλά δημόσια και μπορεί να επιλέξει προσεκτικά τι θα πει, και άλλο μια έντονη συζήτηση μέσα στα αποδυτήρια, όπου οι άνθρωποι θεωρητικά θα έπρεπε να αισθάνονται ότι μπορούν να μιλήσουν ελεύθερα.
Στο A Beautiful Obsession υπάρχει ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα μετά την ήττα της Manchester City με 2-0 από τη Liverpool στο Anfield. Ο Γκουαρδιόλα αναφέρεται σε ένα λάθος του Κάιλ Γουόκερ και ο Άγγλος αμυντικός αντιδρά έντονα.
"Λες συνέχεια το όνομά μου σε κάθε meeting και σε κάθε γ***μένο πράγμα", του λέει.
Ο Γκουαρδιόλα απαντά ότι ίσως συμβαίνει επειδή είναι αρχηγός, με τον Γουόκερ να του θυμίζει ότι ο ίδιος ο προπονητής δεν ήθελε αρχικά να πάρει το περιβραχιόνιο.
Η συζήτηση έχει ενδιαφέρον ακριβώς επειδή δεν μοιάζει με συνηθισμένη τηλεοπτική συνέντευξη. Είναι μια πραγματική διαφωνία ανάμεσα σε έναν παίκτη και τον προπονητή του, σε μια στιγμή έντασης μετά από ήττα.
Από την άλλη πλευρά, δημιουργείται και ένα θέμα ιδιωτικότητας. Μέχρι ποιο σημείο είναι σωστό μια τέτοια στιγμή να μετατρέπεται σε τηλεοπτικό περιεχόμενο;
Δεν βλέπουμε πραγματικά τα πάντα
Φυσικά, τα ντοκιμαντέρ αυτού του τύπου εξακολουθούν να περνούν από έλεγχο πριν προβληθούν. Ο Γκουαρδιόλα και ο Γουόκερ θα έχουν εγκρίνει τη χρήση του συγκεκριμένου υλικού, ενώ η παραγωγή έγινε με τη συμμετοχή της ίδιας της Manchester City.
Αυτό σημαίνει ότι το κοινό δεν βλέπει όλες τις στιγμές που συμβαίνουν μέσα στην ομάδα. Οι πολύ σοβαροί καβγάδες, οι προσωπικές διαφωνίες ή οτιδήποτε θα μπορούσε να προκαλέσει μεγάλο πρόβλημα στον σύλλογο είναι πολύ πιθανό να μένουν εκτός τελικού μοντάζ.
Το γεγονός ότι τόσο ο Γκουαρδιόλα όσο και ο Γουόκερ έχουν πλέον αποχωρήσει από τη City πιθανότατα κάνει επίσης πιο εύκολη την προβολή μιας τέτοιας σκηνής.
Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο ζήτημα. Όταν παίκτες και προπονητές γνωρίζουν ότι υπάρχουν κάμερες γύρω τους, είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι συμπεριφέρονται πάντα ακριβώς όπως θα συμπεριφέρονταν αν ήταν μόνοι.
Και όσο περισσότερα τέτοια ντοκιμαντέρ παράγουν οι ίδιοι οι σύλλογοι, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος να λειτουργούν περισσότερο ως ελεγχόμενο περιεχόμενο για την εικόνα της ομάδας και λιγότερο ως πραγματική ματιά στο παρασκήνιο.
Χρειάζεται να βλέπουμε τα πάντα;
Ίσως ένα μέρος της γοητείας του ποδοσφαίρου να βρισκόταν πάντα και σε όσα δεν μπορούσαμε να δούμε.
Για χρόνια ακούγαμε ιστορίες για μεγάλες ομιλίες προπονητών, καβγάδες στα αποδυτήρια ή έντονες συζητήσεις μεταξύ παικτών, χωρίς να υπάρχει video για κάθε στιγμή. Υπήρχε ένα κομμάτι της ζωής μιας ομάδας που παρέμενε ιδιωτικό.
Σήμερα αυτό γίνεται όλο και πιο σπάνιο.
Η Manchester United είναι η τελευταία μεγάλη ομάδα που συμφώνησε με την Amazon για γυρίσματα κατά τη διάρκεια της σεζόν 2026-27, κάτι που δείχνει ότι οι behind-the-scenes παραγωγές θα συνεχίσουν να αυξάνονται.
Για το κοινό αυτό σημαίνει περισσότερη πρόσβαση στους παίκτες, στους προπονητές και στις πραγματικές σχέσεις μέσα σε μια ομάδα. Ταυτόχρονα, όμως, σημαίνει ότι ένας χώρος που κάποτε θεωρούνταν εντελώς ιδιωτικός γίνεται πλέον μέρος της ψυχαγωγίας.
Ίσως αυτά τα ντοκιμαντέρ να μας βοηθούν πράγματι να γνωρίσουμε καλύτερα τους ανθρώπους του ποδοσφαίρου. Ίσως, από την άλλη, να μετατρέπουν όλο και περισσότερο το άθλημα σε ένα τηλεοπτικό show όπου κάθε ένταση και κάθε προσωπική στιγμή μπορεί να γίνει επεισόδιο.
Το πιθανότερο είναι ότι συμβαίνουν και τα δύο.
Σε κάθε περίπτωση, η εποχή των εντελώς κλειστών αποδυτηρίων φαίνεται να ανήκει πλέον στο παρελθόν.
Με πληροφορίες από το Athletic
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.
