Ο Ζιντάν μάς θύμισε πόσο όμορφο είναι να χάνεσαι σε ένα γκολ

Ο Ζιντάν μάς θύμισε πόσο όμορφο είναι να χάνεσαι σε ένα γκολ

Πέντε χρόνια μακριά από τους πάγκους δεν έσβησαν τη σπίθα. Ένα γκολ του Ολίσε στα τελευταία λεπτά ήταν αρκετό για να τη δούμε ξανά στο πρόσωπο αλλά και στα... πόδια του "Ζιζού".

Πρόσθεσε το esquire ως προτεινόμενη πηγή στην Google

Πέντε χρόνια μακριά από τους πάγκους είναι αρκετά για να σου λείψει αυτή η στιγμή. Να τελειώνει ο χρόνος, να περιμένεις μια έμπνευση από κάποιον παίκτη σου και, μόλις έρθει το γκολ, να ξεχνάς πού βρίσκεσαι. Ο Ζινεντίν Ζιντάν την ξαναέζησε στις Βρυξέλλες. Και για λίγα δευτερόλεπτα, όλη η αγωνία του αγώνα έγινε ένας πανηγυρισμός που δύσκολα χορταίνεις να βλέπεις.

Zinedine Zidane

Η Γαλλία χρειάστηκε να περιμένει μέχρι το 88ο λεπτό για να λυγίσει το Βέλγιο. Ο Μίκαελ Ολίσε, ερχόμενος από τον πάγκο, πέτυχε το γκολ του 1-0, χαρίζοντας στους "τρικολόρ" τη δεύτερη νίκη τους σε ισάριθμα παιχνίδια στη League A του Nations League. Και στον προπονητή του, μια γερή δόση ποδοσφαιρικής ευτυχίας.

Διαβάστε Επίσης

Ο Ζιντάν ξέσπασε. Πήρε φόρα και κλώτσησε μια δεύτερη μπάλα, που βρισκόταν πάνω σε κώνο δίπλα στην πλάγια γραμμή. Ήταν μια αυθόρμητη αντίδραση, από εκείνες που προηγούνται της σκέψης. Ο σκόρερ είχε κρίνει το παιχνίδι, αλλά ο "Ζιζού" χάρισε τη σκηνή που έγινε viral.

Το βράδυ είχε αρκετή ταλαιπωρία μέχρι να φτάσει εκεί. Με τον Κιλιάν Εμπαπέ εκτός λόγω τραυματισμού και αρκετές αλλαγές στην ενδεκάδα, οι Γάλλοι δυσκολεύονταν να βρουν διέξοδο. Ο άσος της Μπάγερν Μονάχου έδωσε τελικά τη λύση λίγο πριν από το φινάλε, κάνοντας την ανακούφιση ακόμη μεγαλύτερη.

"Δεν ήξερα καν τι έκανα", παραδέχθηκε ο Ζιντάν μετά το ματς. Είχε ακολουθήσει με το βλέμμα την κίνηση του Ολίσε, περιμένοντας ότι θα άρχιζε τις ντρίμπλες. Η δεξιοτεχνία με την οποία ολοκλήρωσε την προσπάθεια τον ενθουσίασε. "Είναι ταλέντο, καθαρό ταλέντο", είπε, εκφράζοντας την ιδιαίτερη αδυναμία του σε τέτοιους ποδοσφαιριστές.

Έχει κάτι όμορφο να βλέπεις τον Ζιντάν να χαίρεται τόσο με την έμπνευση ενός παίκτη. Κάποτε έκανε ο ίδιος τις εξέδρες να σηκώνονται. Τώρα, στα 54 του και έπειτα από πέντε χρόνια απουσίας από την προπονητική, ζει την ίδια προσμονή από την άλλη πλευρά της γραμμής.

Πέρα από τον ενθουσιασμό, πάντως, στις δηλώσεις του υπήρχε και η ικανοποίηση για όσα χτίζονται μέσα στην ομάδα. Στάθηκε στην ποιότητα των παικτών, στη μεταξύ τους συνεννόηση και στην εμπιστοσύνη που, όπως εξήγησε, δίνει και εισπράττει.

Η χρησιμοποίηση ολόκληρου του ρόστερ στα δύο παιχνίδια ήταν μέρος της πρόθεσής του. Είδε αφοσίωση από όλους και ξεκαθάρισε ότι δική του ευθύνη είναι να κάνει τις επιλογές. Ο στόχος του rotation παραμένει να αλλάζουν οι ποδοσφαιριστές χωρίς να αλλοιώνεται η αγωνιστική εικόνα που επιδιώκει.

Στις Βρυξέλλες, ο Ολίσε τού έδωσε έναν καλό λόγο να χαμογελά για αυτές τις επιλογές. Αν και, εκείνη τη στιγμή, ένα χαμόγελο μάλλον δεν του ήταν αρκετό.

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης