Μόλις 29 λεπτά χρειάστηκε η ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια για να μετατρέψει μια βραδιά γεμάτη πίεση σε ποδοσφαιρική γιορτή. Τόσο της πήρε για να πετύχει τρία γκολ απέναντι στη Λέφσκι Σόφιας, να τελειώσει ουσιαστικά την υπόθεση της πρόκρισης και να αρχίσει να ακούει ξανά τον ύμνο του Champions League.
Το τελικό 4-0 δεν αποτέλεσε απλώς το εισιτήριο για τη League Phase. Ήταν η επιβεβαίωση ότι η Ένωση επιστρέφει στο κορυφαίο επίπεδο έχοντας πλέον μια ομάδα με καθαρό αγωνιστικό σχέδιο, ποιότητα και, κυρίως, χαρακτήρα.
Διαβάστε Επίσης
Ο Λούκα Γιόβιτς άνοιξε το σκορ στο 7ο λεπτό με κεφαλιά έπειτα από σέντρα του Λάζαρου Ρότα και έδιωξε από νωρίς το άγχος που είχε αφήσει το 0-0 του πρώτου αγώνα. Πέντε λεπτά αργότερα, ο Μπαρνάμπας Βάργκα έγραψε το 2-0, πριν χτυπήσει ξανά στο 29', βάζοντας οριστικά τη βραδιά στις ράγες της πρόκρισης. Ο Ραζβάν Μαρίν πρόσθεσε το τέταρτο γκολ στο 55', με πέναλτι που κέρδισε ο Γιόβιτς, και το πάρτι στην Allwyn Arena μόλις είχε ξεκινήσει.
Η τεσσάρα, πάντως, λέει μόνο τη μισή ιστορία. Η πραγματική αξία αυτής της πρόκρισης βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο η ΑΕΚ διαχειρίστηκε συνολικά τα 180 λεπτά απέναντι στη Λέφσκι. Στη Σόφια δεν παρασύρθηκε από την ανάγκη να βρει οπωσδήποτε γκολ, δεν έχασε τις αποστάσεις της και δεν επέτρεψε στον αντίπαλο να μετατρέψει την έδρα του σε παγίδα. Πήρε το 0-0, κράτησε τη σειρά απολύτως ανοιχτή και μετέφερε την καθοριστική μάχη στο δικό της γήπεδο. Μία εβδομάδα αργότερα, έδειξε την άλλη πλευρά της: μια ομάδα επιθετική, γρήγορη, αποφασιστική και αμείλικτη, χωρίς περιθώρια για αμφισβητήσεις.
Αυτός ο συνδυασμός είναι ίσως το μεγαλύτερο κέρδος για τον Μάρκο Νίκολιτς. Η ΑΕΚ παρουσιάστηκε συμπαγής, με τις γραμμές της κοντά και τους παίκτες της να γνωρίζουν ακριβώς τον ρόλο τους. Όταν χρειάστηκε να περιμένει, περίμενε σωστά. Όταν βρήκε χώρους, ανέβασε ταχύτητα και τους εκμεταλλεύτηκε. Οι Ρότα, Μουκουντί, Ρέλβας και Πήλιος προστάτευσαν αποτελεσματικά την περιοχή του Στρακόσα, ενώ και η δουλειά των χαφ περιόρισε τις προϋποθέσεις για επικίνδυνες μεταβάσεις της Λέφσκι. Το αποτέλεσμα ήταν το απόλυτο αμυντικό παράσημο, με μηδέν παθητικό και στα δύο παιχνίδια.
Σε μια διοργάνωση όπου ένα λάθος μπορεί να στερήσει πολλά και σημαντικά, η αμυντική ασφάλεια δεν είναι κάτι αμελητέα. Είναι βασική προϋπόθεση επιβίωσης. Η Ένωση δεν κράτησε ανέπαφη την εστία της επειδή κλείστηκε μαζικά ή αρνήθηκε να παίξει. Το πέτυχε μέσα από σωστές τοποθετήσεις, ένταση στις μονομαχίες, αλληλοκαλύψεις και πειθαρχία. Αυτή ακριβώς η ισορροπία ανάμεσα στη δημιουργία και την αμυντική προσήλωση έκανε την εμφάνισή της ακόμη πιο πειστική. Η ΑΕΚ έπαιξε ωραίο ποδόσφαιρο, χωρίς να αφήσει κενά και επιτέθηκε με πολλούς, χωρίς να χάσει τη συνοχή της.
Επιθετικά, η συνύπαρξη των Γιόβιτς και Βάργκα έδωσε στην ΑΕΚ δύναμη, κίνηση και αποτελεσματικότητα μέσα στην περιοχή. Ο πρώτος άνοιξε τον δρόμο και κέρδισε το πέναλτι του τέταρτου γκολ, ο δεύτερος υπέγραψε τη βραδιά με δύο τέρματα μέσα σε 17 λεπτά. Γύρω τους, η δημιουργία του Μάγερ, η ενέργεια του Κοϊτά και οι προωθήσεις του Ρότα έδωσαν στην Ένωση διαφορετικούς τρόπους για να επιτεθεί. Δεν βασίστηκε σε μία έμπνευση ή σε μια φάση. Δημιούργησε, πίεσε και ανάγκασε τη Λέφσκι να περάσει ένα ολόκληρο βράδυ κυνηγώντας σκιές.
Καθόλου τυχαία, μάλιστα, δεν θεωρείται τόσο η ποιότητα του Μπαρνάμπας Βάργκα, όσο και της ΑΕΚ γενικότερα, μιας και ο αγώνας είχε θεατή από το υψηλότερο ράφι του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Ο Ντομινίκ Σομποσλάι της Λίβερπουλ παρακολουθούσε την προσπάθεια του συμπαίκτη του στην Εθνική Ουγγαρίας και πανηγύρισε μέσω social media το πρώτο του γκολ, γράφοντας "Let’s go". Μια μικρή λεπτομέρεια, ίσως, αλλά και μια εικόνα του πόσο μακριά ταξίδεψε η συγκεκριμένη βραδιά. Η ΑΕΚ δεν κέρδισε απλώς την προσοχή του δικού της κοινού. Έστειλε μήνυμα και έξω από τα ελληνικά σύνορα.
Η επιστροφή στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, για πρώτη φορά μετά τη σεζόν 2018/19, φέρνει μαζί της μεγαλύτερες απαιτήσεις και αντιπάλους άλλου επιπέδου. Η League Phase θα δοκιμάσει το βάθος, τις αντοχές και την τακτική προσαρμοστικότητα της ομάδας. Όμως αυτή η ΑΕΚ δεν μπαίνει στη διοργάνωση ως κομπάρσος που απλώς χαίρεται για την παρουσία του. Μπαίνει έχοντας κερδίσει τη θέση της με τέσσερα γκολ, δύο clean sheets και μια εμφάνιση που συνδύασε ουσία με θέαμα.
Η Ευρώπη δεν χαρίζει θέσεις στο κορυφαίο τραπέζι. Η ΑΕΚ πήρε τη δική της επειδή έδειξε ότι διαθέτει όσα απαιτούνται για να καθίσει εκεί, δηλαδή ποιότητα, συνοχή, προσωπικότητα και ποδοσφαιρική ωριμότητα. Η πρόκριση απέναντι στη Λέφσκι ήταν πανηγυρική, αλλά το σημαντικότερο μήνυμα βρίσκεται πέρα από το σκορ. Η Ένωση μοιάζει ξανά με ομάδα που γνωρίζει ποια είναι, τι θέλει μέσα στο γήπεδο και πώς να το διεκδικήσει. Και όταν μια ομάδα φτάνει στο Champions League με αυτή τη βεβαιότητα, τότε αξίζει πραγματικά να βρίσκεται ανάμεσα στους κορυφαίους.
