Υπάρχει κάτι σχεδόν άδικο στον τρόπο με τον οποίο ξεκίνησε η ζωή του Γιάννη Κωνσταντέλια στην Bundesliga. Λίγο πριν από την πρεμιέρα της Ντόρτμουντ, φίλοι της ομάδας περπατούσαν προς το Signal Iduna Park φορώντας ήδη τη φανέλα με το "45" στην πλάτη. Δίπλα της υπήρχε εκείνη του Κωνσταντίνου Καρέτσα με το "19", μια εικόνα που έμοιαζε να συμβολίζει τη νέα εποχή της Μπορούσια και, για εμάς, είχε φυσικά λίγο μεγαλύτερη σημασία.
Λίγες ώρες αργότερα, ο Κωνσταντέλιας είχε ήδη σκοράρει το πρώτο του γκολ στο γερμανικό πρωτάθλημα. Στο 52ο λεπτό, όμως, βρέθηκε στο χορτάρι με πρόβλημα στο αριστερό γόνατο και όλη η χαρά της πρεμιέρας άλλαξε μέσα σε μία στιγμή. Οι εξετάσεις επιβεβαίωσαν την επόμενη ημέρα τη ρήξη πρόσθιου χιαστού, με τη Ντόρτμουντ να ανακοινώνει ότι ο 23χρονος Έλληνας θα απουσιάσει για αρκετούς μήνες.
Για έναν ποδοσφαιριστή που μόλις είχε ανοίξει τη μεγαλύτερη σελίδα της καριέρας του, είναι ένα από τα πιο σκληρά χτυπήματα που μπορεί να φέρει το ποδόσφαιρο. Το σημαντικό, όμως, είναι ότι πριν σταματήσει τόσο απότομα η πρώτη του Bundesliga βραδιά, ο Κωνσταντέλιας είχε ήδη προλάβει να δώσει στη Ντόρτμουντ μια πρώτη απάντηση στο γιατί τον ήθελε τόσο πολύ.
Γιάννης Κωνσταντέλιας: Το όνειρο είχε μόλις αρχίσει να γίνεται πραγματικότητα
Ο Κωνσταντέλιας δεν πήγε στη Ντόρτμουντ ως ένας ακόμη νεαρός που θα περίμενε υπομονετικά στο rotation. Οι Βεστφαλοί τον παρακολουθούσαν για καιρό και το αγωνιστικό πλάνο του Νίκο Κόβατς έδειξε από την πρώτη κιόλας αγωνιστική πόσο σοβαρά τον υπολόγιζε.
Απέναντι στο Αμβούργο, ο Κωνσταντέλιας και ο Καρέτσας ξεκίνησαν μαζί πίσω από τον Σερού Γκιρασί. Η ελληνική παρουσία δεν ήταν απλώς μια ωραία ιστορία για εμάς εδώ. Ήταν βασικό κομμάτι της επιθετικής λειτουργίας μιας από τις μεγαλύτερες ομάδες της Γερμανίας.
Διαβάστε Επίσης
Ο Καρέτσας δημιούργησε το πρώτο γκολ του Γκιρασί και ο Κωνσταντέλιας έκανε το 2-0 στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου, ολοκληρώνοντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το πρώτο του 45λεπτο ως βασικός στην Bundesliga. Η Ντόρτμουντ είχε βρει δύο παίκτες που μπορούσαν να κινούνται ανάμεσα στις γραμμές, να ζητούν την μπάλα σε μικρούς χώρους και να δημιουργούν εκείνη την αβεβαιότητα που κάθε άμυνα απεχθάνεται.
Ειδικά ο Κωνσταντέλιας έδειχνε από τα πρώτα λεπτά ότι δεν είχε πάει στη Γερμανία για να αλλάξει τον τρόπο που παίζει. Ζητούσε την μπάλα, γύριζε με το πρώτο κοντρόλ, έψαχνε συνδυασμούς και έμπαινε στους χώρους που δημιουργούσε ο Γκιρασί με τις κινήσεις του. Δεν έμοιαζε με έναν παίκτη που προσπαθεί να επιβιώσει στην πρώτη του μεγάλη βραδιά στο Signal Iduna Park. Έμοιαζε σαν να είχε έρθει για να παίξει.
Και αυτό ίσως κάνει όσα ακολούθησαν ακόμη πιο δύσκολα.
Μια στιγμή ήταν αρκετή για να αλλάξει ολόκληρη τη σεζόν
Ο τραυματισμός δεν ήρθε μέσα από κάποιο σκληρό τάκλιν ούτε από μια θεαματική σύγκρουση. Ο Κωνσταντέλιας βρέθηκε στο έδαφος μετά από μονομαχία στη μεσαία γραμμή, έχοντας στρίψει άσχημα το αριστερό του γόνατο. Μέσα σε λίγα λεπτά έγινε σαφές ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει και την επόμενη ημέρα η διάγνωση επιβεβαίωσε τον σοβαρό τραυματισμό.
Ο Λαρς Ρίκεν, αθλητικός διευθυντής της Ντόρτμουντ, είπε ότι η είδηση χτύπησε πολύ σκληρά τον σύλλογο, ακριβώς επειδή ο Έλληνας είχε προλάβει μέσα σε ελάχιστο χρόνο να δείξει γιατί στη Μπορούσια τον θεωρούν τόσο σημαντικό ποδοσφαιριστή. Η επίσημη θέση της ομάδας είναι απλή: τώρα δεν υπάρχει τίποτα σημαντικότερο από την αποκατάστασή του και ο παίκτης έχει την πλήρη στήριξη του συλλόγου.
Αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία από όσο φαίνεται. Η Ντόρτμουντ δεν έχασε έναν ποδοσφαιριστή που απλώς συμπλήρωνε το ρόστερ. Έχασε έναν παίκτη που ο Κόβατς είχε ήδη βάλει στην αρχική ενδεκάδα και πάνω στον οποίο είχε αρχίσει να χτίζει συγκεκριμένες επιθετικές συνεργασίες.
Η Ντόρτμουντ είχε ήδη καταλάβει τι μπορεί να της δώσει
Ο Κωνσταντέλιας έχει ένα χαρακτηριστικό που δεν αγοράζεται εύκολα. Μπορεί να πάρει την μπάλα με αντίπαλο στην πλάτη, να αλλάξει κατεύθυνση μέσα σε ελάχιστο χώρο και να μετατρέψει μια φαινομενικά ακίνδυνη κατοχή σε φάση που αναγκάζει ολόκληρη την άμυνα να μετακινηθεί.
Δεν είναι κλασικό "δεκάρι" που περιμένει στατικά ανάμεσα στις γραμμές, ούτε winger που χρειάζεται πάντα την απομόνωση στο ένας εναντίον ενός. Θέλει να βρίσκεται εκεί όπου υπάρχουν παίκτες γύρω του, να ανταλλάσσει πάσες, να τραβά έναν αντίπαλο προς το μέρος του και μετά να εκμεταλλεύεται τον χώρο που μόλις δημιουργήθηκε.
Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που η παρουσία του μαζί με τον Καρέτσα είχε τόσο ενδιαφέρον. Οι δύο Έλληνες μπορούσαν να αλλάζουν ζώνες, να έρχονται στον άξονα και να δημιουργούν υπεραριθμίες γύρω από τον Γκιρασί, χωρίς η επίθεση της Ντόρτμουντ να γίνεται προβλέψιμη.
Τέτοιους ποδοσφαιριστές δεν τους αντικαθιστάς απλώς αλλάζοντας ένα όνομα στην ενδεκάδα. Μπορείς να βάλεις άλλον μεσοεπιθετικό, να αλλάξεις σχηματισμό ή να δώσεις περισσότερη δημιουργική ευθύνη σε κάποιον άλλο, αλλά αυτό που έχασε η Ντόρτμουντ είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Κωνσταντέλιας βλέπει και παίζει τις μικρές φάσεις του παιχνιδιού.
Και το κατάλαβε πριν προλάβει να συμπληρώσει καν ένα ολόκληρο παιχνίδι Bundesliga.
Τώρα δεν έχει σημασία να επιστρέψει γρήγορα
Όταν ανακοινώνεται ένας τέτοιος τραυματισμός, η πρώτη ερώτηση έρχεται σχεδόν αυτόματα: πότε θα επιστρέψει;
Για την ώρα, όμως, αυτή είναι η λιγότερο χρήσιμη ερώτηση.
Η επίσημη ανακοίνωση της Ντόρτμουντ μιλά για απουσία αρκετών μηνών και δεν υπάρχει λόγος να τοποθετηθεί από τώρα κάποια συγκεκριμένη ημερομηνία στο ημερολόγιο. Η αποκατάσταση ενός πρόσθιου χιαστού δεν είναι αγώνας ταχύτητας και η επιστροφή στην προπόνηση δεν σημαίνει αυτόματα ότι ένας ποδοσφαιριστής είναι έτοιμος να παίξει ξανά στο επίπεδο της Bundesliga.
Για έναν παίκτη όπως ο Κωνσταντέλιας αυτό είναι ακόμη σημαντικότερο. Το παιχνίδι του βασίζεται στις απότομες αλλαγές κατεύθυνσης, στο πρώτο βήμα, στη ντρίμπλα, στην ισορροπία και στην εμπιστοσύνη που έχει στο σώμα του όταν επιχειρεί κάτι χωρίς να το σκεφτεί δεύτερη φορά.
Επομένως, το ζητούμενο δεν είναι να επιστρέψει όσο πιο γρήγορα γίνεται.
Είναι να επιστρέψει όταν μπορεί ξανά να παίξει σαν τον Γιάννη Κωνσταντέλια.
"Θα επιστρέψεις πιο δυνατός, αδερφέ μου"
Μέσα στα ιατρικά δελτία, στις αναλύσεις για το πώς θα καλύψει η Ντόρτμουντ το κενό του και στη συζήτηση για το πόσο θα λείψει, υπήρξε και το μήνυμα του Κωνσταντίνου Καρέτσα προς τον συμπαίκτη του: "Θα επιστρέψεις πιο δυνατός, αδερφέ μου".
Δεν χρειάζεται να κάνουμε έναν σοβαρό τραυματισμό πιο ρομαντικό απ' όσο είναι. Δεν είναι "ευκαιρία", ούτε υπάρχει κάποιος λόγος να υποστηρίξουμε ότι όλα συμβαίνουν για κάποιον σκοπό. Για έναν 23χρονο που μόλις είχε μετακομίσει στη Γερμανία, είχε κερδίσει θέση στην ενδεκάδα και είχε σκοράρει στο πρώτο του παιχνίδι Bundesliga, είναι απλώς μια πολύ δύσκολη στιγμή.
Οι επόμενοι μήνες δεν θα έχουν το Signal Iduna Park, το κίτρινο τείχος και τα highlights που είχε φανταστεί όταν υπέγραψε. Θα έχουν φυσικοθεραπεία, ενδυνάμωση και αμέτρητες επαναλήψεις πραγμάτων που μέχρι το περασμένο Σάββατο έκανε χωρίς καν να χρειάζεται να τα σκέφτεται.
Να τρέξει ξανά ελεύθερα. Να πατήσει δυνατά στο αριστερό πόδι. Να αλλάξει κατεύθυνση χωρίς δισταγμό. Να μπει σε μια μονομαχία και το μυαλό του να κοιτάζει την μπάλα αντί για το γόνατο.
Αυτό είναι το δύσκολο κομμάτι που δεν φαίνεται στις εξέδρες.
Πρόλαβε όμως να απαντήσει στην πιο σημαντική ερώτηση
Υπάρχει τουλάχιστον κάτι που ο Κωνσταντέλιας δεν θα χρειάζεται να αποδείξει ξανά όταν επιστρέψει.
Ότι μπορεί να σταθεί εκεί.
Πριν κάνει το πρώτο του Bundesliga ματς, υπήρχαν ήδη φίλοι της Ντόρτμουντ με το όνομά του στην πλάτη. Στο πρώτο του παιχνίδι ως βασικός σκόραρε, πήρε πρωτοβουλίες και έδειξε ότι μπορεί να παίξει το δικό του ποδόσφαιρο ακόμη και όταν γύρω του υπάρχουν 80.000 άνθρωποι και οι απαιτήσεις έχουν ανέβει αρκετά επίπεδα.
Μετά ήρθε ο τραυματισμός και όλα σταμάτησαν απότομα.
Αλλά δεν ακυρώθηκαν.
Ο Κωνσταντέλιας είναι μόλις 23 ετών, έχει έναν μεγάλο σύλλογο πίσω του και πρόλαβε μέσα σε λίγες εβδομάδες να δημιουργήσει κάτι που για αρκετούς νέους παίκτες χρειάζεται μήνες: την αίσθηση ότι ανήκει.
Η πρώτη του σεζόν στη Γερμανία δεν θα είναι εκείνη που είχε φανταστεί. Το επόμενο μεγάλο του παιχνίδι δεν θα γίνει καν σε γήπεδο και δεν θα έχει κόσμο στις εξέδρες.
Θα είναι η επιστροφή.
Και όταν έρθει εκείνη η ημέρα, ο Γιάννης Κωνσταντέλιας δεν θα χρειάζεται να ξεκινήσει ξανά από το μηδέν.
Γιατί πριν τον σταματήσει το γόνατο, είχε ήδη προλάβει να δείξει στη Ντόρτμουντ ακριβώς γιατί τον διάλεξε.
Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.
