Υπάρχουν βραδιές που φεύγεις από το γήπεδο και μετράς ήδη τις ημέρες μέχρι το επόμενο παιχνίδι. Κάπως έτσι πρέπει να αισθάνεται σήμερα ο ΑΕΚτζής. Με το χαμόγελο της νίκης, την εκτέλεση του Μαρίν να παίζει σε επανάληψη στο μυαλό του και την αίσθηση ότι η ομάδα του έχει πολλά ακόμη να δείξει. Το 1-0 απέναντι στη ΛΑΣΚ, στην πρεμιέρα της League Phase του Champions League, προσφέρει έναν εξαιρετικό λόγο για να αρχίσουν οι προσδοκίες να μεγαλώνουν.
Η ΑΕΚ του Μάρκο Νίκολιτς έχει κάτι που σε κερδίζει. Παίζει με πρόθεση. Ψάχνει την πάσα που θα ανοίξει την αντίπαλη άμυνα, τη συνεργασία που θα δημιουργήσει χώρο, την κίνηση που θα φέρει έναν παίκτη απέναντι στον τερματοφύλακα. Η πρώιμη ευκαιρία του Γιόβιτς, έπειτα από την πάσα του Μάγερ, έδωσε αμέσως το στίγμα. Υπάρχει ποιότητα και, κυρίως, υπάρχει διάθεση αυτή η ποιότητα να μετατραπεί σε δημιουργία.
Ένα από τα πιο ελκυστικά στοιχεία του παιχνιδιού της Ένωσης είναι ο τρόπος με τον οποίο επιταχύνει. Μόλις βρει ανοιχτό γήπεδο, ξεδιπλώνεται με παίκτες που προσφέρουν επιλογές και με την μπάλα να ταξιδεύει γρήγορα προς την περιοχή. Η φάση με τον Ρότα και τον Ζίνι λίγο πριν από το τέλος αποτυπώνει ακριβώς αυτή τη δυνατότητα. Η τελική απόφαση χρειάζεται μεγαλύτερη καθαρότητα, ώστε τέτοιες επιθέσεις να γίνονται γκολ και να τελειώνουν νωρίτερα τα παιχνίδια. Το υλικό, πάντως, για ποδόσφαιρο που σηκώνει τον κόσμο από τη θέση του είναι εδώ.
Εξίσου σημαντικό είναι ότι αυτή η ομάδα αντέχει. Έχει διάθεση να διεκδικήσει την μπάλα, να καλύψει, να επιστρέψει, να προστατεύσει όσα κέρδισε επιθετικά. Η ΛΑΣΚ βρήκε ευκαιρίες και ο Μπρινιόλι χρειάστηκε να επέμβει καθοριστικά. Υπήρξε και η, αναμενόμενη για τέτοιο αγώνα, αγωνία στις καθυστερήσεις. Η αμυντική ανθεκτικότητα, όμως, περιλαμβάνει και αυτές τις στιγμές. Στιγμές που χρειάζονται την ικανότητα να βρίσκεις απαντήσεις όταν ο αντίπαλος ξεφεύγει από τον έλεγχό σου. Το μηδέν απαιτεί ομαδική προσπάθεια και έναν τερματοφύλακα παρόντα στα δύσκολα.
Και μετά υπάρχει ο Μαρίν. Στο 21ο λεπτό, ο Ρουμάνος έστειλε το φάουλ στο παραθυράκι και πρόσφερε στη βραδιά τη στιγμή που της άξιζε. Μια εκτέλεση με δύναμη, ακρίβεια και εκείνη την ποδοσφαιρική ομορφιά που σε αναγκάζει να ξαναδείς το γκολ ξανά και ξανά, ακόμη κι αν υποστηρίζεις άλλη ομάδα. Ένα άριστα εκτελεσμένο φάουλ που θύμησε το φάουλ του Ντέκλαν Ράις απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης πριν από δύο χρόνια για το Champions League.
Μέσα σε μια Νέα Φιλαδέλφεια που έσπρωχνε την ομάδα σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, αυτό το γκολ απέκτησε ακόμη μεγαλύτερη ένταση. Τέτοιες βραδιές δυναμώνουν τη σχέση εξέδρας και ποδοσφαιριστών. Ο κόσμος βλέπει τόλμη και ανταποδίδει ενέργεια. Οι παίκτες αισθάνονται την πίστη και ζητούν περισσότερα από τον εαυτό τους.
Μία νίκη αποτελεί αφετηρία. Η κυριαρχική διάθεση, η ταχύτητα και η αντοχή που παρουσιάζει η ΑΕΚ δίνουν "τροφή" στη φιλοδοξία της να φτάσει ψηλά. Με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, μπορεί να κάνει τις καλές εμφανίσεις ακόμη πιο πειστικές. Προς το παρόν, έχει πετύχει κάτι πολύτιμο: κάνει τον κόσμο της να περιμένει με ανυπομονησία τη συνέχεια. Και στη Φιλαδέλφεια, η όρεξη μόλις άνοιξε.
