Η Λίβερπουλ πήρε τον Ζερεμί Ζακέ γνωρίζοντας ότι αγόραζε περισσότερο το επόμενο στάδιο της εξέλιξής του παρά έναν έτοιμο στόπερ της Premier League. Ο Γάλλος είχε μόλις 33 συμμετοχές με την πρώτη ομάδα της Ρεν, η προηγούμενη σεζόν του είχε τελειώσει πρόωρα λόγω σοβαρού τραυματισμού στον ώμο και η μετάβαση από τη Ligue 1 στο Άνφιλντ δεν ήταν ακριβώς η πιο εύκολη συνθήκη για να ξαναβρείς ρυθμό.
Γιατί ο Ζερεμί Ζακέ ταιριάζει τόσο στη Λίβερπουλ
Λίγες εβδομάδες αργότερα, όμως, η συζήτηση έχει ήδη αλλάξει. Δεν χρειάζεται να κάνουμε το συνηθισμένο αγγλικό πράγμα και να ανακηρύξουμε έναν 21χρονο world class επειδή έπαιξε πέντε καλά παιχνίδια. Αρκεί να δούμε τι ακριβώς έχει προσθέσει στη Λίβερπουλ και γιατί ο Αντόνι Ιραόλα τον χρησιμοποιεί τόσο εύκολα δίπλα στον Βίρτζιλ φαν Ντάικ.
Το πιο σημαντικό δεν είναι ότι κερδίζει μονομαχίες. Είναι ο τρόπος με τον οποίο τις κερδίζει και τι κάνει αμέσως μετά.
Η φάση με την Μπόρνμουθ εξηγεί σχεδόν όλο το παιχνίδι του
Στη νίκη με 1-0 απέναντι στην Μπόρνμουθ υπήρξε μια ακολουθία που περιγράφει αρκετά καλά γιατί ο Ζακέ έχει μπει τόσο γρήγορα στην ομάδα. Βγήκε από την αμυντική γραμμή, κέρδισε την μπάλα λίγο έξω από την περιοχή, συνέχισε αντί να επιστρέψει μηχανικά στη θέση του και συμμετείχε στην επόμενη φάση της επίθεσης. Λίγο αργότερα βρέθηκε ξανά ψηλά, έδωσε επιλογή στην κυκλοφορία και όταν η Μπόρνμουθ προσπάθησε να φύγει στο transition, ήταν εκεί για να κόψει ξανά τη φάση.
Αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό από ένα δυνατό τάκλιν στο highlight. Ο Ιραόλα θέλει στόπερ που να μπορούν να υπερασπιστούν προς τα εμπρός, όχι απλώς να περιμένουν τον αντίπαλο κοντά στην περιοχή τους. Όταν ο αντίπαλος φορ ή ο δεκάριος κατεβαίνει ανάμεσα στις γραμμές, ο κεντρικός αμυντικός πρέπει να αποφασίσει γρήγορα αν θα τον ακολουθήσει, αν θα τον παραδώσει στον χαφ ή αν θα κρατήσει τη γραμμή.
Ο Ζακέ δείχνει ήδη αρκετή αυτοπεποίθηση για να πάρει αυτή την απόφαση επιθετικά. Βγαίνει πάνω στον παίκτη, χρησιμοποιεί το σώμα του και προσπαθεί να κερδίσει τη μπάλα πριν ο αντίπαλος προλάβει να γυρίσει. Αν το κάνεις σωστά, δεν έχεις απλώς αμυντική ενέργεια. Έχεις δημιουργήσει επίθεση σε περιοχή όπου ο αντίπαλος δεν είναι οργανωμένος.
Αυτό είναι το σύγχρονο κεντρικό αμυντικό παιχνίδι. Το "έκανε καθαρή απομάκρυνση" δεν αρκεί εδώ και αρκετά χρόνια.
Το μεγάλο του όπλο είναι ότι μπορεί να αμυνθεί με χώρο στην πλάτη του
Η Λίβερπουλ δεν χρειάζεται στόπερ που να είναι εξαιρετικός μόνο μέσα στην περιοχή. Αν θέλεις να κρατήσεις την ομάδα ψηλά, να πιέζεις μετά την απώλεια και να έχεις τους περισσότερους παίκτες στο αντίπαλο μισό, κάποια στιγμή ο κεντρικός σου αμυντικός θα βρεθεί μόνος σε 30 ή 40 μέτρα χώρου.
Εκεί δεν υπάρχει σύστημα που να σε σώσει. Χρειάζεσαι πόδια.
Ο Ζακέ έχει ήδη δείξει ότι μπορεί να γυρίσει και να τρέξει με γρήγορους επιθετικούς χωρίς να πανικοβληθεί. Η φάση απέναντι στον Ομάρ Μαρμούς στο Carabao Cup ήταν χαρακτηριστική: κράτησε την ταχύτητα, δεν επιτέθηκε πρόωρα στην μπάλα και περίμενε μέχρι να έχει την κατάλληλη γωνία για να χρησιμοποιήσει το σώμα του.
Αυτό θυμίζει σε ένα σημείο τον φαν Ντάικ, αλλά καλό είναι να μη βιαστούμε με τις συγκρίσεις. Ο φαν Ντάικ είναι ίσως ο καλύτερος αμυντικός της γενιάς του ακριβώς επειδή έκανε τέτοιες φάσεις να μοιάζουν γελοία εύκολες για χρόνια. Ο Ζακέ έχει απλώς δείξει ότι διαθέτει τα φυσικά και αντιληπτικά εργαλεία για να παίξει σε αντίστοιχα περιβάλλοντα.
Και αυτό για έναν 21χρονο είναι ήδη αρκετό.
Το 76% στις μονομαχίες δεν είναι ο αριθμός που πρέπει να σε εντυπωσιάζει περισσότερο
Τα πρώτα δεδομένα είναι φυσικά πολύ καλά. Ο Ζακέ έχει κερδίσει περίπου το 76,3% των συνολικών μονομαχιών του και το 76,9% των εναέριων, ποσοστά που τον τοποθετούν πολύ ψηλά ανάμεσα στους αμυντικούς της Premier League στο μικρό μέχρι τώρα δείγμα.
Αλλά τα ποσοστά από μόνα τους μπορεί να είναι παγίδα. Ένας στόπερ που αμύνεται 15 μέτρα χαμηλότερα, αποφεύγει να βγει από τη γραμμή και επιλέγει μόνο ασφαλείς μονομαχίες μπορεί να γράψει εξαιρετικούς αριθμούς χωρίς να προσφέρει αυτό που ζητά μια ομάδα όπως η Λίβερπουλ.
Το ενδιαφέρον με τον Ζακέ είναι ότι οι μονομαχίες του γίνονται συχνά μακριά από την ασφάλεια της περιοχής του. Παίρνει ρίσκο επειδή η ίδια η δομή το απαιτεί. Αν κερδίσει τη φάση, η Λίβερπουλ μένει ψηλά και συνεχίζει να πιέζει. Αν τη χάσει, πίσω του ανοίγεται χώρος.
Γι' αυτό έχει σημασία και η ταχύτητα αποκατάστασης. Ο καλός aggressive stopper δεν είναι αυτός που βγαίνει σε κάθε μπάλα. Είναι αυτός που καταλαβαίνει πότε πρέπει να βγει και μπορεί να διορθώσει τη φάση όταν η πρώτη απόφαση δεν πετύχει.
Η πραγματική διαφορά από τον Κονατέ φαίνεται όταν η Λίβερπουλ έχει την μπάλα
Ο Ιμπραΐμα Κονατέ έδωσε στη Λίβερπουλ για χρόνια δύναμη, ταχύτητα και δυνατότητα να υπερασπίζεται μεγάλους χώρους. Η μεταγραφή του στη Ρεάλ Μαδρίτης άφησε επομένως πραγματικό κενό. Το λάθος, όμως, θα ήταν να περιμένουμε από τον Ζακέ να γίνει απλώς μια νεότερη εκδοχή του. Η πρώτη ένδειξη είναι ότι μπορεί να δώσει κάτι διαφορετικό στην πρώτη φάση ανάπτυξης.
Αρκετοί αντίπαλοι τα προηγούμενα χρόνια ήταν ευχαριστημένοι όταν η μπάλα κατέληγε στον Κονατέ. Έκλειναν περισσότερο τις γραμμές προς τον φαν Ντάικ ή τον χαμηλό χαφ και ουσιαστικά έλεγαν "παίξε εσύ την επόμενη πάσα". Δεν σημαίνει ότι ο Κονατέ ήταν κακός με την μπάλα. Σημαίνει ότι σε σχέση με τις υπόλοιπες πηγές προόδου της Λίβερπουλ ήταν συχνά ο παίκτης που ο αντίπαλος προτιμούσε να αφήσει ελεύθερο.
Με τον Ζακέ αυτό μπορεί να γίνει πιο δύσκολο. Ο Γάλλος δεν ψάχνει μηχανικά τον κοντινότερο συμπαίκτη. Κοιτάζει συχνά την πρώτη κάθετη γραμμή, μπορεί να περάσει την μπάλα μέσα από πίεση και έχει αρκετή αυτοπεποίθηση για να κουβαλήσει λίγα μέτρα αν ο αντίπαλος του αφήσει χώρο.
Στο Champions League έχει ήδη δείξει εξαιρετική ασφάλεια στην κατοχή, ολοκληρώνοντας 48 από τις 49 πάσες του σε μία συμμετοχή, με 8/8 μακρινές μεταβιβάσεις και 13 πάσες στο επιθετικό τρίτο. Το δείγμα είναι μικρό, αλλά λέει κάτι για τον τρόπο με τον οποίο θέλει να παίξει.
Οι line-breaking πάσες αλλάζουν και τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να πιέσει ο αντίπαλος
Αυτό είναι το σημείο που έχει μεγαλύτερο τακτικό ενδιαφέρον. Ένας στόπερ που μπορεί να περάσει γραμμές με την πάσα δεν βοηθά απλώς την επίθεση. Αλλάζει τη συμπεριφορά της αντίπαλης πρώτης γραμμής πίεσης.
Αν ο φορ ξέρει ότι μπορεί να αφήσει τον στόπερ μόνο και να κλείσει τον χαφ, θα το κάνει. Αν όμως ο στόπερ μπορεί από μόνος του να βρει τον Φλόριαν Βιρτς, τον Αλεξάντερ Ίσακ ή κάποιον εξτρέμ ανάμεσα στις γραμμές, τότε ο αντίπαλος πρέπει να αποφασίσει αν θα βγει πάνω του. Μόλις το κάνει, κάπου αλλού ανοίγει παίκτης.
Δεν χρειάζεται να το κάνουμε πιο περίπλοκο.
Αυτό είναι build-up.
Δεν είναι ο στόπερ να έχει 94% στις πάσες επειδή αντάλλαξε 40 φορές την μπάλα με τον διπλανό του. Είναι να αναγκάζει τον αντίπαλο να αλλάξει την πίεσή του επειδή φοβάται τι θα συμβεί αν του αφήσει χρόνο.
Ο Ζακέ δείχνει ήδη ότι μπορεί να φτάσει σε αυτό το επίπεδο.
Το σημαντικότερο για τη Λίβερπουλ είναι ότι δεν χρειάζεται να τον προστατεύσει
Όταν ένας νεαρός στόπερ μπαίνει σε μεγάλη ομάδα, οι προπονητές συχνά προσαρμόζουν πράγματα γύρω του. Ρίχνουν λίγο τη γραμμή, δίνουν περισσότερη κάλυψη από τον χαφ ή αποφεύγουν να του ζητήσουν επιθετικά μαρκαρίσματα μακριά από την περιοχή.
Με τον Ζακέ η Λίβερπουλ δεν δείχνει να χρειάζεται κάτι τέτοιο. Μπορεί να παίξει ψηλά, να χρησιμοποιήσει man-oriented πίεση όταν χρειάζεται και να αφήσει τον Γάλλο να υπερασπιστεί χώρους που για έναν νέο στόπερ στην Premier League είναι αρκετά άβολες περιοχές.
Η πρόσφατη αμυντική σταθερότητα της ομάδας έχει σημασία και σε αυτό το πλαίσιο. Τα συνεχόμενα clean sheets και η μείωση των καθαρών ευκαιριών που δέχεται η Λίβερπουλ δεν είναι αποτέλεσμα μόνο ενός παίκτη, προφανώς. Το ποδόσφαιρο δεν είναι NBA ώστε να αλλάξεις έναν αμυντικό και ξαφνικά να πέσει μόνο του το defensive rating.
Ο Ζακέ όμως βοηθά τη δομή να λειτουργήσει. Και για στόπερ, αυτό είναι το κομπλιμέντο που έχει μεγαλύτερη αξία.
Ο φαν Ντάικ είναι ιδανικός δίπλα του για λόγους που δεν φαίνονται στα highlights
Ο Ζακέ έχει αναφέρει τον Βίρτζιλ φαν Ντάικ ως το βασικό πρότυπο που μελετούσε μεγαλώνοντας. Τώρα παίζει δίπλα του και αυτό είναι περίπου η καλύτερη δυνατή εκπαίδευση για έναν νεαρό αμυντικό.
Το σημαντικότερο πράγμα που μπορεί να πάρει από τον Ολλανδό δεν είναι πώς να κάνει τάκλιν ή πώς να κερδίσει μια κεφαλιά. Είναι πώς να μη χρειάζεται να κάνει τίποτα από τα δύο.
Η μεγάλη αμυντική τέχνη βρίσκεται στην απόσταση από τον επιθετικό, στο πότε καθυστερείς τη φάση, στο πότε αναγνωρίζεις ότι δεν χρειάζεται να βγεις και στο πώς χρησιμοποιείς το σώμα σου ώστε ο αντίπαλος να έχει μόνο μία επιλογή χωρίς καν να το καταλάβει.
Ο Ζακέ έχει φυσικά προσόντα. Ο φαν Ντάικ μπορεί να τον βοηθήσει να μάθει πότε δεν χρειάζεται να τα χρησιμοποιεί.
Εκεί συνήθως γίνεται η διαφορά ανάμεσα στον πολύ καλό στόπερ και στον κορυφαίο.
Η κλήση του Ζιντάν λέει ότι το ξεκίνημα έχει ήδη ξεπεράσει το Άνφιλντ
Η πρώτη κλήση στην Εθνική Γαλλίας ήρθε πολύ γρήγορα. Ο Ζινεντίν Ζιντάν, στην πρώτη του λίστα ως ομοσπονδιακός τεχνικός, συμπεριέλαβε τον Ζακέ ανάμεσα στα νέα πρόσωπα για τα παιχνίδια του Nations League. Εκεί θα βρεθεί μάλιστα ξανά μαζί με τον Κονατέ, τον παίκτη που σε επίπεδο συλλόγου κλήθηκε ουσιαστικά να αντικαταστήσει.
Δεν χρειάζεται να διαβάσουμε την κλήση σαν απόδειξη ότι έγινε ξαφνικά ένας από τους καλύτερους Γάλλους στόπερ. Η Γαλλία έχει γελοίο βάθος σε αυτή τη θέση και μια καλή περίοδος δεν αλλάζει από μόνη της την ιεραρχία.
Δείχνει όμως πόσο γρήγορα έχει αλλάξει η εικόνα του.
Τον Φεβρουάριο ήταν ένας 20χρονος που είχε μόλις τραυματιστεί σοβαρά στον ώμο και δεν ήξερε πότε ακριβώς θα επιστρέψει. Τον Σεπτέμβριο είναι βασικός στη Λίβερπουλ και καλείται από την εθνική Γαλλίας.
Αυτό είναι αρκετά γρήγορη καμπύλη για να τραβήξει την προσοχή οποιουδήποτε.
Τώρα έρχονται τα παιχνίδια που θα μας πουν περισσότερα
Εδώ χρειάζεται να χαμηλώσουμε λίγο την ένταση. Ο Ζακέ έχει κάνει εξαιρετικό ξεκίνημα, αλλά οι πρώτες εβδομάδες ενός στόπερ σπάνια λένε όλη την ιστορία. Η Premier League θα αρχίσει να τον μελετά, οι αντίπαλοι θα ψάξουν πώς αντιδρά όταν τον τραβούν μακριά από τη θέση του και οι μεγάλοι επιθετικοί θα δοκιμάσουν αν μπορεί να διατηρήσει την ίδια καθαρότητα αποφάσεων όταν οι φάσεις έρχονται η μία μετά την άλλη.
Εκεί θα φανεί περισσότερο το επίπεδό του. Όχι όταν κερδίζει μια μονομαχία απέναντι στην Μπόρνμουθ, αλλά όταν πρέπει να αποφασίσει αν θα βγει πάνω στον χαφ της Μάντσεστερ Σίτι ενώ πίσω του κάποιος ήδη επιτίθεται στον χώρο. Όχι όταν έχει χρόνο να παίξει κάθετη, αλλά όταν η Άρσεναλ έχει τοποθετήσει τρεις παίκτες πάνω στις πρώτες γραμμές πάσας και περιμένει το πρώτο λάθος.
Αυτά είναι τα τεστ των στόπερ της Λίβερπουλ.
Και μέχρι στιγμής, ο Ζακέ έχει κερδίσει το δικαίωμα να τα δώσει ως βασικός.
Το καλοκαίρι η αποχώρηση του Κονατέ άφησε την αίσθηση ότι η Λίβερπουλ είχε χάσει έναν αμυντικό που δύσκολα αντικαθίσταται. Μερικές εβδομάδες αργότερα, η κουβέντα έχει ήδη μετακινηθεί.
Όχι επειδή ο Ζακέ έγινε ξαφνικά καλύτερος από τον Κονατέ.
Αλλά επειδή η Λίβερπουλ φαίνεται να κατάλαβε κάτι πιο έξυπνο: δεν χρειαζόταν να αγοράσει τον ίδιο στόπερ ξανά. Χρειαζόταν έναν στόπερ που να κάνει την επόμενη εκδοχή της ομάδας να λειτουργεί καλύτερα.
