Από όλες τις κουβέντες που θα μπορούσε να κάνει ο Γιούργκεν Κλοπ πριν από το παιχνίδι της Γερμανίας με την Ελλάδα, μία μένει περισσότερο στο μυαλό: "Ίσως η χρυσή γενιά του ελληνικού ποδοσφαίρου". Η λέξη "ίσως" έχει σημασία. Ο Γερμανός προπονητής αναγνωρίζει όσα βλέπει στην Εθνική, χωρίς να μοιράζει τίτλους πριν αυτή η ομάδα τους κερδίσει στο γήπεδο.
Και κάπως έτσι θα έπρεπε να τη βλέπουμε κι εμείς. Ο ενθουσιασμός για τον Καρέτσα και τον Κωνσταντέλια είναι δικαιολογημένος. Έχουν το ταλέντο και την προσωπικότητα που κάνουν τον κόσμο να περιμένει την επόμενη ενέργειά τους. Γύρω τους υπάρχουν παίκτες με παραστάσεις, όπως ο Τσιμίκας, που μπορούν να δώσουν στην ομάδα κάτι εξίσου απαραίτητο: σταθερότητα όταν ο ενθουσιασμός δεν αρκεί.
Αυτό που έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον στις δηλώσεις του Κλοπ είναι ότι δεν έμεινε στα ονόματα. Μίλησε για ποιότητα, δημιουργικότητα και δουλειά ως ομάδα. Ξεχώρισε μάλιστα τη ρευστή και καλά συντονισμένη επίθεση της Ελλάδας. Είναι μια περιγραφή που δείχνει πόσο έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο μπορεί να αντιμετωπίζει ο αντίπαλος την Εθνική. Πλέον έχει λόγους να ανησυχεί και για όσα θα κάνει εκείνη με την μπάλα.
Η νίκη με ανατροπή απέναντι στη Σερβία έδωσε ακόμη περισσότερη δύναμη σε αυτή την εικόνα. Ήταν ένα καλό αποτέλεσμα και μια ένδειξη χαρακτήρα. Δεν είναι, από μόνη της, απόδειξη ότι γεννήθηκε μια "χρυσή γενιά". Τέτοιες ταμπέλες αποκτούν βάρος μέσα από μια πορεία. Στα δύσκολα βράδια, στις μεγάλες διοργανώσεις, στις στιγμές που η ομάδα πρέπει να ανταποκριθεί στην προσδοκία που η ίδια δημιούργησε.
Γι’ αυτό το παιχνίδι με τη Γερμανία στο Αούγκσμπουργκ έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τη βαθμολογική του σημασία. Είναι μια ευκαιρία να μετρήσει η Ελλάδα τις δυνάμεις της απέναντι σε έναν αντίπαλο που την έχει μελετήσει και τη σέβεται.

Ο Κλοπ είπε πως η ομάδα του θα χρειαστεί να δουλέψει σκληρά για το αποτέλεσμα. Καλύτερη αναγνώριση της προόδου της Εθνικής δύσκολα θα ζητούσαμε πριν από τη σέντρα.
Ο χαρακτηρισμός "χρυσή γενιά" ακούγεται ωραίος, αλλά δεν χρειάζεται να τον περιφέρουμε σαν "λάφυρο". Ας απολαύσουμε πρώτα αυτό που συμβαίνει, δηλαδή μια ελληνική ομάδα με ποδοσφαιριστές που ανοίγουν την όρεξη και έναν από τους σημαντικότερους προπονητές του κόσμου να λέει ότι έχει λόγους να την υπολογίζει. Το αν αυτή η γενιά θα γράψει ιστορία είναι ακόμη συζητήσιμο. Και αυτό κάνει τη διαδρομή της τόσο ενδιαφέρουσα.


