Το χειρότερο με το χθεσινό βράδυ είναι ότι είχαμε ήδη αρχίσει να φανταζόμαστε το επόμενο πρωί. Τρεις νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια, εννέα βαθμοί, η Ολλανδία στη λίστα των ηττημένων και η Εθνική να κοιτάζει τον Μάρτιο με άλλον αέρα. Το 2-2 μάς προσγείωσε λίγο απότομα. Και ίσως να έγινε και για καλό, ώστε η Εθνική Ομάδα να παραμείνει προσγειωμένη και απόλυτα συγκεντρωμένη στο στόχο της.
Βέβαια, το γεγονός ότι μια ισοπαλία απέναντι στους "οράνιε" μάς αφήνει τέτοιο παράπονο δείχνει και πόσο έχουν μεγαλώσει οι απαιτήσεις από αυτή την ομάδα.
Διαβάστε Επίσης
Η Ελλάδα έχασε μεγάλη ευκαιρία στην Τούμπα. Με προβάδισμα δύο τερμάτων, μπορούσε να πετύχει την πρώτη νίκη της ιστορίας της επί της Ολλανδίας σε επίσημη αναμέτρηση και να ολοκληρώσει τον πρώτο γύρο με το απόλυτο. Να βάλει ακόμη πιο γερά το όνομά της στην υπόθεση πρόκριση στα προημιτελικά του Nations League, τον Μάρτιο. Τέτοιες ευκαιρίες, απέναντι σε τέτοιους αντιπάλους, δύσκολα τις ξεχνάς όταν γλιστρούν μέσα από τα χέρια σου.
Και το παράπονο μεγαλώνει επειδή στο πρώτο ημίχρονο είδαμε μια Εθνική που ήξερε πώς να πληγώσει τον αντίπαλο. Είχε αποφασιστικότητα, καθαρές επιλογές και παίκτες που πίστευαν ότι μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά. Ο Ιωαννίδης και ο Μασούρας έδωσαν ουσία σε αυτή την πίστη. Το 2-0 ήταν η ανταμοιβή μιας ομάδας που αξιοποίησε τις στιγμές της και ανάγκασε την Ολλανδία να ψάχνει απαντήσεις.
Μετά την ανάπαυλα, όμως, παραχωρήσαμε υπερβολικά πολλά μέτρα. Η Ολλανδία ανέβασε την πίεσή της, οι παρεμβάσεις από τον πάγκο τη βοήθησαν και εμείς δυσκολευτήκαμε να κρατήσουμε την μπάλα, να βγούμε μπροστά, να πάρουμε ανάσα. Τους βάλαμε στην περιοχή μας και σταδιακά το παιχνίδι απέκτησε μια επικίνδυνη μονοτονία, με το σύνολο του Τσάβι να επιτίθεται σε μόνιμη βάση και την Εθνική να ακολουθεί το γρήγορο και απαιτητικό της τέμπο.
Κάπως έτσι, ένα προβάδισμα που έμοιαζε ισχυρό άρχισε να γίνεται εύθραυστο. Όταν υπερασπίζεσαι διαρκώς την περιοχή σου, κάθε κακή συνεννόηση, κάθε χαμένο μαρκάρισμα και κάθε δευτερόλεπτο μειωμένης συγκέντρωσης αποκτούν μεγαλύτερο βάρος. Κάποια αμυντικά λάθη κόστισαν, αλλά πίσω τους υπήρχε και η συνολική αδυναμία μας να απομακρύνουμε το παιχνίδι από την εστία μας. Όπως και να 'χει, δεν περιμένεις να τα κάνουμε όλα τέλεια και, ειδικά, όταν έχεις απέναντι σου ένα από τα πιο ποιοτικά σύνολα της Ευρώπης. Το πρόσημο είναι θετικό, παρόλο που αφήνει μια "γλυκόπικρη γεύση".
Καλώς ήρθαμε, λοιπόν, στη League A. Εδώ το παραμικρό λάθος μπορεί να κοστίσει γκολ και η χαλάρωση σπάνια μένει ατιμώρητη. Οι αντίπαλοι διαθέτουν την ποιότητα και τις λύσεις για να επιστρέψουν ακόμη κι όταν το σκορ τούς έχει στριμώξει. Το επόμενο βήμα για την Εθνική είναι να διαχειρίζεται τέτοια προβαδίσματα με περισσότερη ψυχραιμία, καλύτερη κυκλοφορία και με τις απαραίτητες επιθετικές ανάσες.
Σε τελική ανάλυση, ας κοιτάξουμε και τη βαθμολογία πριν αφήσουμε την απογοήτευση να τα σκεπάσει όλα. Η Ελλάδα παραμένει αήττητη και μόνη πρώτη, με επτά βαθμούς, μπροστά από την Ολλανδία και τη Γερμανία. Η ισοπαλία απέναντι σε έναν τέτοιο αντίπαλο έχει αξία, ακόμη κι αν η εξέλιξη του αγώνα την έκανε να μοιάζει λίγη. Η θέση μας εξακολουθεί να είναι ισχυρή και ο στόχος απολύτως ανοιχτός.
Μπορούμε, επομένως, να κρατήσουμε και την αισιοδοξία και την απαίτηση για περισσότερα. Αυτή η ομάδα μάς έχει δώσει λόγους και για τα δύο. Χθες άγγιξε μια ιστορική νίκη και πλήρωσε την έλλειψη συγκέντρωσης και το υπερβολικά αμυντικό παιχνίδι. Τώρα χρειάζεται να αξιοποιήσει το μάθημα, γιατί η κορυφή παραμένει δική της και αξίζει να τη διεκδικήσει μέχρι τέλους.
