Ένα σώμα που μοιάζει φτιαγμένο για να επιβάλλεται μέσα στη ρακέτα, μια εκρηκτικότητα που δύσκολα συναντάς σε παίκτη τέτοιου μεγέθους και μια μπασκετική προσωπικότητα που δεν χρειάζεται απαραίτητα είκοσι πόντους για να γίνει αισθητή. Ο Γκερσόν Γιαμπουσέλε δεν είναι ο συνηθισμένος ψηλός του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση αθλητή, από εκείνους που μπορούν να μεταβάλουν τις ισορροπίες ενός αγώνα με μια δυναμική κίνηση, ένα κάρφωμα ή απλώς με τη φυσική τους παρουσία.
Το βράδυ της Πέμπτης, απέναντι στη Φενέρ, ο Παναθηναϊκός δεν χρειάστηκε να περιμένει από τον Γάλλο μια επιθετική παράσταση για να φτάσει στο εντυπωσιακό 92-74. Οι οκτώ πόντοι και τα επτά ριμπάουντ του σε κάτι λιγότερο από 22 λεπτά δεν συνιστούν εντυπωσιακό στατιστικό απολογισμό. Υπήρξαν, ωστόσο, στιγμές που θύμισαν γιατί ο Γιαμπουσέλε είναι ένας παίκτης ικανός να δώσει στην ομάδα του μια εντελώς διαφορετική διάσταση.
Το τρίποντο στην αρχή της αναμέτρησης, το εντυπωσιακό alley-oop κάρφωμα στην πρώτη περίοδο και η παρουσία του στις μάχες των ριμπάουντ έδωσαν μικρά, αλλά χαρακτηριστικά δείγματα του παιχνιδιού του. Περισσότερο, όμως, έδειξαν έναν μπασκετμπολίστα που δεν χρειάζεται να βρίσκεται διαρκώς στο επίκεντρο για να επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο παίζεται ένας αγώνας.
Ένα θηρίο που δεν χρειάζεται να βρυχάται συνεχώς
Η αξία του Γιαμπουσέλε βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό στην ιδιόμορφη ισορροπία ανάμεσα στη δύναμη και την τεχνική. Μπορεί να παίξει με πλάτη στο καλάθι, να απειλήσει από την περιφέρεια, να τρέξει το γήπεδο και να αντιμετωπίσει αντιπάλους διαφορετικού σωματότυπου. Δεν πρόκειται απλώς για έναν ακόμη δυνατό φόργουορντ, αλλά για έναν παίκτη που υποχρεώνει την αντίπαλη άμυνα να προσαρμόζεται στα χαρακτηριστικά του.
Η εικόνα του απέναντι στη Φενέρ είχε ενδιαφέρον ακριβώς επειδή δεν αποτέλεσε μια προσωπική επίδειξη. Ο Παναθηναϊκός είχε επιθετικές λύσεις από τον Ματίας Λεσόρ, τον Σιλβέν Φρανσίσκο και τον Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις, ενώ το παιχνίδι εξελίχθηκε σε μια επιβεβαίωση του βάθους και της ποιότητας του συνόλου που έχει δημιουργήσει ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, ο Γιαμπουσέλε δεν καλείται να είναι κάθε βράδυ ο απόλυτος πρωταγωνιστής. Καλείται να είναι επικίνδυνος, αποτελεσματικός και διαθέσιμος να επιβάλει τη δύναμή του όταν το παιχνίδι το απαιτεί. Και αυτό, για μια ομάδα που θέλει να φτάσει μέχρι το τέλος της διαδρομής, μπορεί να αποδειχθεί πολυτιμότερο από μια μεμονωμένη βραδιά επιθετικής έκρηξης.
Διαβάστε Επίσης
Ο Παναθηναϊκός έχει ανάγκη και αυτή την εκδοχή του Γιαμπουσέλε
Ο Γιαμπουσέλε έχει ήδη διανύσει μια διαδρομή που αποδεικνύει ότι το ταλέντο δεν ακολουθεί πάντοτε ευθεία γραμμή. Από το NBA στην Ευρώπη, στην αγωνιστική του αναγέννηση με τη Ρεάλ Μαδρίτης και ξανά στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ο Γάλλος έχει γνωρίσει διαφορετικές απαιτήσεις, ρόλους και προσδοκίες. Αυτό που δεν άλλαξε ποτέ ήταν η ικανότητά του να συνδυάζει τη σωματική ισχύ με μια εντυπωσιακή για το μέγεθός του ευχέρεια κινήσεων.
Στον Παναθηναϊκό, αυτή η ιδιαιτερότητα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Με τον Λεσόρ να αποτελεί μια μόνιμη απειλή κοντά στο καλάθι και τον Χέιζ-Ντέιβις να προσφέρει ακόμη μία ποιοτική λύση στις θέσεις των φόργουορντ, ο Γιαμπουσέλε μπορεί να λειτουργήσει ως ένας επιπλέον πονοκέφαλος για κάθε αντίπαλο προπονητή. Η παρουσία του δημιουργεί δυνατότητες για διαφορετικά σχήματα, περισσότερη δύναμη και επιθετική ευελιξία.
Εδώ να βρίσκεται το σημαντικότερο στοιχείο της χθεσινής βραδιάς. Ο Παναθηναϊκός δεν διέλυσε τη Φενέρ επειδή ένας παίκτης αποφάσισε να πάρει το παιχνίδι πάνω του. Τη νίκησε επειδή έμοιαζε να διαθέτει απαντήσεις σχεδόν σε κάθε ερώτημα που του έθετε ο αντίπαλος. Ο Γιαμπουσέλε αποτελεί μέρος αυτής της εξίσωσης, αλλά και μια υπόσχεση για το τι μπορεί να ακολουθήσει.
Το θηρίο, άλλωστε, δεν χρειάζεται να κατασπαράζει τον αντίπαλο σε κάθε παιχνίδι για να υπενθυμίζει την παρουσία του. Αρκεί να γνωρίζεις ότι βρίσκεται εκεί, έτοιμο να επιτεθεί.
