Η άμυνα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ θα προτιμούσε να είχε γνωρίσει τον Τάσο Δουβίκα σε κάποια άλλη περίσταση. Σε μια βόλτα στη λίμνη, ας πούμε. Μέσα στο γήπεδο, ο Έλληνας επιθετικός αποδείχθηκε μάλλον αφιλόξενος, αφού ήταν διαρκώς επικίνδυνος, επίμονος και τελικά σκόρερ σε μια βραδιά που η Κόμο θα θυμάται για καιρό. Το επιβλητικό 4-1 είχε και τη δική του υπογραφή, με το γκολ για το 2-0 στο 49ο λεπτό να δίνει ακόμη μεγαλύτερη ώθηση στην ομάδα του Σεσκ Φάμπρεγας.

Το ενδιαφέρον, όμως, βρίσκεται στον τρόπο που έφτασε μέχρι εκεί. Ο Δουβίκας είχε ήδη απειλήσει τρεις φορές στο πρώτο ημίχρονο, στο 11’, στο 35’ και στο 39’. Δεν βρήκε δίχτυα, αλλά συνέχισε να εμφανίζεται εκεί όπου η άμυνα δεν ήθελε να τον βλέπει. Αυτή η επιμονή λέει πολλά για έναν σέντερ φορ. Η χαμένη ευκαιρία μπορεί να σου χαλάσει τη διάθεση. Στον Δουβίκα, πάντως, δεν χάλασε την επόμενη κίνηση.
Και όταν ο Νίκο Παζ βρήκε τον κατάλληλο διάδρομο, εκείνος ήταν έτοιμος. Κινήθηκε στον χώρο και ολοκλήρωσε τη φάση με ένα εξαιρετικό πλασέ. Μια συνεργασία που ανέδειξε τόσο την ποιότητα του δημιουργού όσο και την αντίληψη του εκτελεστή. Γιατί η κάθετη πάσα χρειάζεται κάποιον που να καταλαβαίνει πότε πρέπει να φύγει. Κι εκεί, ο Δουβίκας έδωσε μια πολύ πειστική απάντηση στο γιατί είναι τόσο πολύτιμος για την Κόμο.
Η συγκεκριμένη φάση προσφέρεται σχεδόν για μάθημα επιθετικού παιχνιδιού: σωστό διάβασμα του χώρου, συγχρονισμός με τον συμπαίκτη, αποφασιστικότητα στην εκτέλεση. Αυτές είναι οι αρετές που κάνουν έναν φορ χρήσιμο σε μια ομάδα με δημιουργικούς ποδοσφαιριστές. Να μετατρέπει την έμπνευσή τους σε πραγματική απειλή. Να τους δίνει επιλογές με την κίνησή του. Να υποχρεώνει τους αμυντικούς να κοιτούν διαρκώς πίσω από τον ώμο τους.

Ο Φάμπρεγας, άλλωστε, είχε δώσει τη δική του ψήφο εμπιστοσύνης πριν αρχίσει το παιχνίδι. Στη συνέντευξη Τύπου προανήγγειλε ότι ο Έλληνας επιθετικός θα ξεκινούσε βασικός, σε μια αναμέτρηση που χαρακτήρισε ιστορικής σημασίας για τον σύλλογο και την πόλη. Η επιλογή έχει βάρος, καθώς σε μια τόσο μεγάλη βραδιά, ο προπονητής της Κόμο ήθελε τον Δουβίκα στην κορυφή της επίθεσής του. Και ο Δουβίκας δικαίωσε αυτή την απόφαση στο χορτάρι.
Μαζί ήρθε και μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία. Έγινε ο πρώτος Έλληνας ποδοσφαιριστής που σκοράρει σε καθεμία από τις τρεις πρώτες συμμετοχές του στην κύρια φάση του Champions League. Τρία παιχνίδια, τρεις φορές στα δίχτυα. Για έναν παίκτη που συστήνεται στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, πρόκειται για είσοδο με αξιοσημείωτη αυτοπεποίθηση. Η προσαρμογή του, τουλάχιστον μπροστά στην αντίπαλη εστία, δείχνει εντυπωσιακή.
Το πιο ελκυστικό σε αυτή την ιστορία είναι ότι το ρεκόρ συνοδεύεται από ποδόσφαιρο που σε κερδίζει. Από έναν επιθετικό που επιμένει, διαβάζει τις φάσεις και αξιοποιεί την ποιότητα γύρω του. Η Κόμο έχει κάθε λόγο να τον θεωρεί πολύτιμο και ο ίδιος κάθε λόγο να αισθάνεται πως ανήκει σε αυτό το επίπεδο. Όσο για την αντίπαλη άμυνα; Καλό θα ήταν να τον προσέξουν πριν αρχίσει να κινείται στο χώρο. Μετά, συνήθως, δυσκολεύει η συζήτηση.


