Το βράδυ της 4ης Νοεμβρίου στη Νέα Φιλαδέλφεια, οι φίλοι της ΑΕΚ θα έχουν μια σπάνια ευκαιρία. Να τραγουδήσουν το "και της Ρεάλ το φόβητρο έγινε τ' όνομά σου" με την ίδια τη Ρεάλ Μαδρίτης στο γήπεδο. Όσοι θυμούνται τον Βασίλη Τσιάρτα να σκοράρει με φάουλ απέναντι στην ομάδα του Ζιντάν, το 2002, έχουν μια πρόχειρη εξήγηση για τον στίχο. Μόνο που τότε ο ύμνος ακουγόταν ήδη για τρεις δεκαετίες. Η απάντηση βρίσκεται σε ένα άλλο 3-3, στο ίδιο μέρος, μια Τετάρτη του Μαΐου του 1965.
Στις 12 Μαΐου, η ΑΕΚ εγκαινίαζε τον νέο χλοοτάπητα του γηπέδου της και είχε καλέσει για φιλικό τη Ρεάλ των πέντε διαδοχικών Κυπέλλων Πρωταθλητριών. Οι εξέδρες γέμισαν, χιλιάδες έμειναν απ' έξω και όσοι κατάφεραν να μπουν για να δουν τον Φέρεντς Πούσκας είχαν από νωρίς κι έναν δικό τους να χαζεύουν.
Ο Μίμης Παπαϊωάννου πέτυχε το 2-0, ο Πούσκας μείωσε πριν από το ημίχρονο και στην αρχή του δεύτερου μέρους ο Έλληνας επιθετικός σκόραρε ξανά για το 3-1. Οι Μαδριλένοι χρειάστηκαν τα γκολ του Πίρι και του Μπουένο για να φύγουν με την ισοπαλία. Για τον Παπαϊωάννου, πάντως, η πιο ενδιαφέρουσα στιγμή ήρθε μετά τον αγώνα.
Το ίδιο βράδυ, στο επίσημο δείπνο της ΑΕΚ, ο Πούσκας τον αναζήτησε στο ξενοδοχείο. Είχε να του μεταφέρει το ενδιαφέρον της Ρεάλ. Όπως θα διηγούνταν χρόνια αργότερα ο Παπαϊωάννου, η προοπτική ενός τριετούς συμβολαίου στη Μαδρίτη τον άφησε ξάγρυπνο. Στα 22 του, είχε απέναντί του έναν από τους σπουδαιότερους ποδοσφαιριστές του κόσμου να του λέει ότι μπορούσαν να γίνουν συμπαίκτες.
Μόνο που για να γίνει η μεταγραφή χρειαζόταν και η συγκατάθεση της ΑΕΚ. Η διοίκηση αρνήθηκε και ο ίδιος, απογοητευμένος, σκέφτηκε σοβαρά να σταματήσει το ποδόσφαιρο.
Το επόμενο ταξίδι του στο εξωτερικό είχε τελικά προορισμό τη Γερμανία. Στο μεταξύ, ο φίλος του Χρήστος Νικολόπουλος τον είχε γνωρίσει στον Στέλιο Καζαντζίδη. Ο Μίμης είχε καλή φωνή, αγαπούσε το λαϊκό τραγούδι και, όσο κρατούσε η ρήξη του με την ΑΕΚ, δέχτηκε να ακολουθήσει τον Καζαντζίδη και τη Μαρινέλλα σε περιοδεία. Στο τρένο για τη Γερμανία ακούστηκε για πρώτη φορά, πρόχειρα ακόμη, η μελωδία που χρόνια αργότερα θα μάθαινε απέξω η κιτρινόμαυρη εξέδρα.
Ο δίσκος ήρθε το 1971. Η ΑΕΚ είχε πάρει το πρωτάθλημα, ο Παπαϊωάννου είχε προ πολλού επιστρέψει στα γήπεδα και ο Νικολόπουλος ξανακάλεσε τον στιχουργό Χρήστο Κολοκοτρώνη για να δουλέψουν πάνω στο τραγούδι. Με τη βοήθεια του Καζαντζίδη στη μελωδία, ο ύμνος ηχογραφήθηκε στο στούντιο της Πολυφών, στην Πατησίων.
Κι έτσι, όταν ο Μίμης στάθηκε μπροστά στο μικρόφωνο και έφτασε στον στίχο για τη Ρεάλ, είχε ένα προνόμιο που δεν έχει κανείς από όσους τον τραγουδήσουν απέναντι στην ομάδα του Ζοσέ Μουρίνιο. Θυμόταν ακριβώς πώς ήταν να της βάζεις εκείνα τα δύο γκολ.
